«Yπάρχει ερημιά στο τραγούδι»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
 |
|
«Ουσιαστικά πρόκειται για ερωτικά τραγούδια», έλεγε χθες ο Μίκης Θεοδωράκης, |
«Κοινωνική, πνευματική ζωή σήμερα δεν υπάρχει. Στέκια, καφενεία, περιοδικά…
Είμαστε μόνοι μας σε μια ερημιά – γι’ αυτό ονομάσαμε τον νέο δίσκο με τα
τραγούδια μας “Ερημιά”», έλεγε χθες ο Μίκης Θεοδωράκης.
Την πιο κρύα (ίσως) ημέρα του χειμώνα έγινε ετούτη η «συνάντηση κορυφής» του
ελληνικού τραγουδιού στο θέατρο «Κιβωτός». Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Παπαδόπουλος,
Φαραντούρη, Μητσιάς στο πάνελ των ομιλητών και ανάμεσά τους 12 ολοκαίνουργια
τραγούδια, που κυκλοφορούν με τίτλο «Ερημιά» από τη Legend. To εξώφυλλο λευκό
και απόλυτα λιτό, με τον τίτλο γραμμένο ιδιόχειρα (από τον Μίκη Θεοδωράκη) και
τα τέσσερα επίθετα, σε σκούρο γκρι, σε πρώτο πλάνο, αντί άλλου ντιζάιν.
Μουσική ο Μίκης Θεοδωράκης. Στίχους ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Ενορχήστρωση – ο
πιο «δύσκολος» και τελειομανής της τριάδας, όπως αποκαλύφθηκε στη διάρκεια της
παρουσίασης – ο Σταύρος Ξαρχάκος. Ερμηνευτές η Μαρία Φαραντούρη και ο Μανώλης
Μητσιάς. Ένας δίσκος που δεν χρειάζεται χρώμα (ή γραφιστικές «τσαχπινιές») για
να ξεχωρίσει στο ράφι.
Καθισμένοι χθες ο ένας δίπλα στον άλλο, σε ένα θέατρο που είχε σχεδόν γεμίσει
με καλλιτέχνες, ανθρώπους του τραγουδιού, της πολιτικής, των μέσων ενημέρωσης,
έβλεπες την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού των τελευταίων 40 χρόνων
συμπυκνωμένη σε πέντε πρόσωπα, που τώρα ήταν εκεί, απέναντί μας, μια παρέα με
βάρος και ανάστημα που δύσκολα μετριέται. Δίπλα τους και ο Κώστας Γιαννίκος
(διευθύνων σύμβουλος της Legend και του καναλιού Alter), που «αγκάλιασε το νέο
δίσκο με το “καλημέρα” και διέθεσε ό,τι ήταν απαραίτητο για να γίνει η
παραγωγή».
«Είναι τραγούδια που αγαπήσαμε και τα δίνουμε με την ψυχή μας στο κοινό»,
έλεγε χθες ο «πρόεδρος» Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο οποίος αποκάλυψε ότι από το
1983 και έπειτα έχουν γράψει πάνω από 100 τραγούδια με τον Μίκη Θεοδωράκη. Τα
συγκεκριμένα, της «Ερημιάς», γράφτηκαν σε διάφορες εποχές, πολλά είναι
καινούργια, όλα όμως χαρακτηριστικά της πορείας και των τριών τους. «Αυτά τα
τραγούδια είναι και απάντησή μας για το πώς πρέπει να είναι τα τραγούδια».
Ο Μίκης Θεοδωράκης, όπως πάντα, πληθωρικός, ζωντανός, με λόγο που σπάνια
περιέχει τελείες και με βλέμμα που – σταθερά – είναι στραμμένο στο μέλλον,
έλεγε: «Θα έπρεπε να πω ότι μ’ αυτόν τον κύκλο τραγουδιών, τον 77ο, κλείνει
ένας κύκλος που άρχισε πριν από 45 χρόνια, όμως οι εθνικές, πολιτιστικές και
πολιτικές συγκυρίες με κάνουν να τον θεωρώ μια νέα αρχή».
Και συνέχισε: «Ζούμε σε δύο Ελλάδες. Αυτή που φαίνεται και αυτή που δεν
φαίνεται. Κι εμείς ανήκουμε σ’ αυτή που δεν φαίνεται. Πάει καιρός που μας
έχουν καταργήσει – και εννοώ μάς κατήργησε η άλλη η Ελλάδα, η νεόπλουτη.
Κάνουν εκατοντάδες εκπομπές στην τηλεόραση, όπου ακούγονται εκατοντάδες
τραγούδια, αλλά κανένα δεν είναι του Λοΐζου, του Ξαρχάκου, του Λευτέρη. Ίσως
γιατί τα δικά μας τραγούδια συνδέθηκαν με μια εποχή υπευθυνότητας. Τότε
κρινόταν το μέλλον της Ελλάδας και εμείς παίξαμε ένα ρόλο κοινωνικό. Δεν
μπορούσαμε να είμαστε ανέμελοι. Και σήμερα χρειάζεται υπευθυνότητα, αλλά όλοι
κοιμούνται. Είναι σαν να κυλάμε σε μια πλαγιά με μαρμελάδα…».
«Βιομηχανοποιήθηκε η ανευθυνότητα»
«Σήμερα ζούμε τη βιομηχανοποίηση της ανευθυνότητας», είπε ο Μίκης Θεοδωράκης
και πρόσθεσε ότι ετούτος ο δίσκος είναι και μια πρόσκληση για τους νέους που
έχουν ανησυχίες, που έχουν απαιτήσεις και δεν μπορούν να μένουν κολλημένοι στη
Δραπετσώνα.
«Εμείς δίνουμε στη νεολαία ό,τι καλύτερο μπορούμε και αν πρόκειται για
ευαίσθητους ανθρώπους και ζωντανούς, θα μας αγκαλιάσουν. Αλλιώς…».
Google news
