Kωδικός Σοφοκλέους

Συνεχή επεισόδια «ματώνουν» σχεδόν καθημερινά την κυβέρνηση Καραμανλή,
αναδεικνύουν την αναποτελεσματικότητά της, φανερώνουν στους πολίτες τα
πολλαπλά ελλείμματα που τη συνοδεύουν, συσσωρεύουν εν τέλει ύλη αμφισβήτησης
και δυσαρέσκειας.

Ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης θέλει την αγορά σε ανοδική τροχιά, ώστε να ευνοηθεί η είσοδος στο Χρηματιστήριο Αθηνών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και του Αερολιμένος Αθηνών

Διαρκείς οι τραυματισμοί, χαίνουσες πληγές οι Πακιστανοί, το παραδικαστικό και
τόσα άλλα, που κατά καιρούς προκαλούν την εκπαραθύρωση κυβερνητικών στελεχών.
Φθείρεται η νεοδημοκρατική εξουσία, χωρίς ταυτοχρόνως να μπορεί να παρέμβει
αποτελεσματικά στην οικονομία, να καλύψει έστω μερικώς τις προσδοκίες των
πολιτών και να αντισταθμίσει τις απώλειες από τ’ άλλα μέτωπα.

Οι αδύναμοι. Οι ασθενέστεροι δεν έχουν να αναμένουν πολλά τη φετινή
χρονιά, τα δημόσια οικονομικά θα παραμείνουν δεσμευτικά και προσηλωμένα στον
στόχο μείωσης των ελλειμμάτων, δεν επιτρέπουν εισοδηματικές ανάσες για το
πλήθος των φτωχών συνταξιούχων, των ανήμπορων πολιτών και των ανέργων. Οι
αγρότες θα συνεχίσουν επίσης να κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, οι
παραδοσιακές δραστηριότητες της υπαίθρου ήδη βρίσκονται σε τροχιά υποβάθμισης
και μαζί τους κλονίζεται η θέση των καλλιεργητών και των εργατών, που ζουν
στην περιφέρεια του γεωργικού-βιομηχανικού τομέα. Ούτε εκείνοι που προσέτρεξαν
για διορισμό και τακτοποίηση στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας θα ικανοποιηθούν.
Είναι μεγάλο το άθροισμα υποσχέσεων και ακόμη μεγαλύτερο εκείνο των αιτημάτων,
με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η κάλυψή τους. Ακόμη και οι πιο
ευημερούσες μεσαίες ομάδες του πληθυσμού θα πιεσθούν το 2006, από τις χαμηλές
εισοδηματικές αυξήσεις, τη διατηρούμενη πληθωριστική πίεση, αλλά και εκείνη
των φορολογικών Αρχών.

Ιδιωτικοποιήσεις, μεταρρυθμίσεις και προσδοκίες για μείωση των φορολογικών
συντελεστών

H κυβέρνηση δεν έχει άλλο πεδίο ικανό να θρέψει προσδοκίες, πέρα από αυτό της
οικονομίας. Εκεί θα στρέψει την προσοχή της. Ελπίζει ο υπουργός Οικονομίας στο
θετικό κλίμα των διεθνών αγορών, στις διατηρούμενες τάσεις ανόδου του διεθνούς
εμπορίου και στην αναμενόμενη ανάκαμψη των ευρωπαϊκών οικονομιών.

Ο Γ. Αλογοσκούφης υπολογίζει, παρά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, ότι η
ελληνική οικονομία θα αναπτυχθεί με ρυθμό 3,5% και το 2006, η συνοχή της δεν
θα απειληθεί και αντιθέτως μπορεί να δημιουργήσει προσδοκίες βελτίωσης. Θα
επιμείνει, όπως μεταδίδει, στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων ώστε να αποκομίσει
όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Θα προσπαθήσει να τελειώνει με το Ασφαλιστικό
των τραπεζών και με τις αλλαγές των εργασιακών σχέσεων στις ΔΕΚΟ,
ευελπιστώντας ότι θα εκτιμηθούν από τους ξένους και θα συμβάλουν στην εμπέδωση
κλίματος εμπιστοσύνης.

Τράπεζες. Προσβλέπει, παρ’ ότι δεν το ομολογεί, σε χρηματιστηριακή
άνθηση, επιζητεί καλές συνθήκες για την πώληση της Εμπορικής και μεριδίων της
Αγροτικής και βεβαίως θέλει την αγορά σε ανοδική τροχιά ώστε να ευνοηθεί η
είσοδος στο Χρηματιστήριο Αθηνών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και του
Αερολιμένος Αθηνών. Αναμένει οφέλη από το «ντόμινο» εξαγορών και συγχωνεύσεων
και την ένταση του ανταγωνισμού, που θα προκαλέσει στην τραπεζική αγορά
ενδεχόμενη επιτυχής πώληση της Εμπορικής και βεβαίως θέλει να απορροφήσει όσο
περισσότερα γίνεται από το κύμα αναδιάρθρωσης του ιδιωτικού τομέα της
οικονομίας, που αναμένεται να εξελιχθεί εντός του 2006. Θα ήθελε εξελίξεις
στον ΟΤΕ και ακόμη κινήσεις στον παρθένο χώρο της ενέργειας, όπου το κράτος
διατηρεί ηγεμονική θέση με τη ΔΕΗ, τη ΔΕΠΑ και τα ΕΛΠΕ.

Επίσης «καίγεται» για τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, οι οποίες
θα έχουν πρώτη εφαρμογή στον Δήμο Αθηναίων, με την ανάπλαση του Ελαιώνα. Ήδη
συνεργάζεται γι’ αυτό με την Ντόρα Μπακογιάννη και θεωρεί το πείραμα κρίσιμο.
Από την έκβασή του πολλά θα κριθούν και τυχόν επιτυχία του θα ανοίξει τον
δρόμο για πρωτοφανείς συνεργασίες κράτους – ιδιωτών, ακόμη και σε περιοχές
μέχρι σήμερα απαγορευμένες, όπως τα νοσοκομεία ή τα πανεπιστήμια.

Συγχωνεύσεις. Με άλλα λόγια ιδιωτικοποιήσεις, πωλήσεις, συγχωνεύσεις
και εξαγορές, σε περιβάλλον χρηματιστηριακής έκρηξης, είναι ικανά να
μεταβάλουν τις προσδοκίες, να διαμορφώσουν μια θετική περιοχή για την
κυβέρνηση, ικανή να μεταστρέψει το κλίμα και να ξεπεράσει τα βάρη της διετίας.
Δεν είναι απίθανο τούτο το παζλ οικονομίας να αναγεννήσει τις νεοδημοκρατικές
προσδοκίες.

Αυτό πάντως είναι το σχέδιο, το οποίο συμπληρώνεται από τη συντήρηση του μύθου
των μεταρρυθμίσεων μέσω της αναθεώρησης του Συντάγματος και ορισμένων ειδικών
πρωτοβουλιών, όπως το άνοιγμα καταστημάτων και τραπεζών τις Κυριακές, η
επιβολή από τη Γιαννάκου της αξιολόγησης των AEI, της σύνδεσής τους με τις
επιχειρήσεις, την καθιέρωση ανώτατων ορίων στα χρόνια φοίτησης των σπουδαστών
και την αλλαγή του τρόπου εκλογής των καθηγητών.

Ο σχεδιασμός, βάσει των εκτιμήσεων του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας,
προβλέπει επίσης αύξηση του ΕΚΑΣ και των συντάξεων του ΟΓΑ από το 2007 και
μαζί, πάλι από του χρόνου, έναρξη της διαδικασίας μείωσης των συντελεστών του
φόρου εισοδήματος. Προβλέπονται αυξήσεις συντάξεων σύμφωνα με τα υπεσχημένα
και μείωση των φορολογικών συντελεστών μία μονάδα κατ’ έτος, από το 2007,
καθώς και αύξηση του αφορολόγητου ορίου στα 12.000 ευρώ.

Οι μύθοι. Αυτές θα είναι και οι βασικές εκλογικές παροχές της
κυβέρνησης Καραμανλή, αν οι εκλογές γίνουν το φθινόπωρο του 2007, όπως
αναμένει ο πρώην πρωθυπουργός K. Σημίτης ή στο τέλος της τετραετίας, την
άνοιξη του 2008. Με αυτά θα πορευθεί η Νέα Δημοκρατία. Τίποτε το μεγάλο,
τίποτε το φοβερό. Με τον μύθο των μεταρρυθμίσεων, με τρία – τέσσερα
επιχειρηματικά ντιλ και με παροχές στα όρια της «χάρτας σύγκλισης» που
προσέφερε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2004. Δηλαδή με αυτά – ίσως και με
λιγότερα απ’ αυτά – που «έπαιζε» ο Νίκος Χριστοδουλάκης το 2003 και το 2004,
αλλά δεν υπήρχε το κλίμα και το πολιτικό περιβάλλον ώστε να απορροφηθούν από
τους πολίτες.

Το ερώτημα βεβαίως που τίθεται είναι πώς αντιδρά η αντιπολίτευση σ’ αυτό τον
σχεδιασμό; Τι αντιπαραθέτει σ’ αυτό το σχέδιο αναγέννησης προσδοκιών και
καλλιέργειας ελπίδων. Για την ώρα παρατηρεί και πιθανώς δεν αναμένει τέτοιες
εξελίξεις. Οφείλει όμως να ασκηθεί στην πρόβλεψη και βεβαίως να αντιτάξει τη
δική του εκδοχή, τη δική του λύση, η οποία δεν μπορεί να μην ενσωματώνει
πολιτικές αναδιανομής που η νεοδημοκρατική κυβέρνηση έχει παντελώς διαγράψει
από το λεξιλόγιό της.