PIΠEΣ Σοβαρότης

ΔΕΝ χωρά αμφιβολία ότι απέχουμε πολύ ακόμα από τη δυνατότητα έγκαιρης
πρόγνωσης των σεισμών. Όσο δεν είμαστε σε θέση να ξέρουμε με ακρίβεια πότε θα
γίνει ένας σεισμός, σε ποια περιοχή και με ποια ένταση, τόσο δεν θα μπορούμε
να πάρουμε και αποτελεσματικά μέτρα προφύλαξης.

ΑΥΤΟ ωστόσο δεν σημαίνει ότι δεν έχουν γίνει μεγάλα βήματα για τη
«μεσοπρόθεσμη πρόβλεψη», όπως την αποκαλούν οι επιστήμονες: τη δυνατότητα
δηλαδή να προσδιορίσουμε κάποιες ευρύτερες περιοχές μέσα στις οποίες οι
πιθανότητες ενός σεισμού στο διάστημα των προσεχών δύο ετών είναι μεγάλες.
Δυστυχώς για την Ελλάδα, μια περιοχή σχεδόν στο σύνολό της σεισμογενή, μια
τέτοια πρόβλεψη έχει σχετική μόνο σημασία. H ανάγκη επιφυλακής και λήψης
μέτρων αντισεισμικής προστασίας είναι δεδομένη για όλους τους νομούς της
χώρας. Πόσο μάλλον που και οι προβλέψεις έχουν πολλά περιθώρια αβεβαιότητας –
μπορεί δηλαδή εκεί που περιμένουμε έναν σεισμό να αποδειχθεί ακίνδυνος και
αντιθέτως αλλού, όπως στην Αθήνα το ’99, να αποδειχθεί εξαιρετικά
καταστροφικός.

ΑΚΟΜΑ και αν οι προβλέψεις δεν προσφέρουν άμεση προστασία όμως, είναι
φανερό ότι θα πρέπει να ενισχυθούν από το κράτος όλες οι σοβαρές επιστημονικές
προσπάθειες για τη δημιουργία αξιόπιστων μοντέλων πρόγνωσης. Αυτό που σήμερα
δεν είναι εφικτό, αύριο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Δυστυχώς σε πολλές
περιπτώσεις οι ίδιοι οι σεισμολόγοι υπονομεύουν την αξιοπιστία τους όταν μέσα
από τα παράθυρα των τηλεοράσεων επιδίδονται σε αλληλοκαταγγελίες και αδυνατούν
να έχουν έναν σοβαρό διάλογο με τους συναδέλφους τους. Σαν να μην
ενδιαφέρονται πραγματικά για την πρόγνωση αλλά για το… πάπλωμα και το πώς θα
μοιράσουν τα ιμάτια της έρευνας!