
|
|

|
|
Μια πόλη – κάστρο – με πυργόσπιτα και πολεμίστρες, χωρίς παράθυρα, με έρημα
πλακόστρωτα, χωρίς πράσινο, εκτός από ένα δένδρο, μια πόλη σαν οχυρό, την
οποία κατοικούν μόνο παιδιά που συνεχίζουν να παίζουν στους λαβυρινθώδεις
δρόμους, τα γεφύρια, τις χτιστές σκάλες – ζωγράφισε ο Θανάσης Παναγιώτου για
να μας αφηγηθεί με εικόνες μια ιστορία ελπίδας και απόδρασης στην έκθεση που
ετοιμάζεται να εγκαινιασθεί στις 10 Ιανουαρίου στην «Γκαλερί 7», Ζαλοκώστα 7.
Ο Θανάσης Παναγιώτου σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και το
2001 κέρδισε το B’ Βραβείο στη Διεθνή Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Σάρζα στα
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στις εκθέσεις του υπάρχει πάντοτε ένα θέμα, μια
αφήγηση αλληγορικών ιστοριών, επικεντρωμένων είτε γύρω από μια λίμνη, η οποία
καθρεφτίζει τον κόσμο που μεταμορφώνεται κάτω από το βλέμμα ενός παιδιού, είτε
σ’ ένα πλακόστρωτο, που εκτείνεται προς όλες τις πιθανές κατευθύνσεις της
αδιέξοδης πόλης και σε όλον τον κόσμο, που τον ζωντανεύει και τον γαληνεύει με
τη ζεστασιά της ψυχής του. Με τα παιδιά υπάρχει ελπίδα.