Πρόσωπα Έτοιμη για την προεδρία

«Αισθάνομαι έτοιμη. Αν η τάση συνεχιστεί, όπως πιστεύω, αν οι ψηφοφόροι της
Αριστεράς με ζητήσουν, όπως ελπίζω, τότε θα επικρατήσω με φυσικό τρόπο. Οι
άλλοι δεν θα έχουν περιθώριο επιλογής».

Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Πρώτη στις δημοσκοπήσεις μεταξύ των πιθανών υποψηφίων των Σοσιαλιστών για το προεδρικό χρίσμα

Σχετικά με τις προοπτικές της να είναι η υποψήφια των Σοσιαλιστών για τη
γαλλική προεδρία, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ φάνηκε μάλλον αισιόδοξη μιλώντας στον
«Νουβέλ Ομπσερβατέρ» και στην ιταλική «Λα Στάμπα». «Απέχουμε ακόμη ενάμιση
χρόνο από τις προεδρικές, μπορεί σε μερικούς μήνες να μην αισθάνομαι έτσι»,
πρόσθεσε. «Αλλά προς το παρόν τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Εφόσον δοθεί η
ευκαιρία, θα είμαι έτοιμη να θέσω υποψηφιότητα για το Μέγαρο των Ηλυσίων».

Τα πράγματα πηγαίνουν πράγματι καλά για τη Σεγκολέν, βουλευτή, πρώην υπουργό
και σύντροφο του γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS) Φρανσουά Ολλάντ.
Μια τελευταία δημοσκόπηση του «Φιγκαρό Μαγκαζίν» τη φέρνει επικεφαλής των
πιθανών υποψηφίων της Αριστεράς για την προεδρία. Στα 52 της, έχει γίνει «η
χαϊδεμένη» της γαλλικής Αριστεράς. «Κάτι τρέχει με τη Σεγκολέν, αυτό είναι
αναμφισβήτητο», λέει ο φίλος της Ζυλιάν Ντραΐ, εκπρόσωπος του PS.

Το γεγονός ότι είναι γυναίκα θεωρείται πλεονέκτημα. «Το κόμμα που θα κατεβάσει
γυναίκα στις προεδρικές εκλογές θα έχει ένα πραγματικό ατού», εκτιμά η
Κλοτίλντ Βαλτέρ, μέλος της Εθνικής Γραμματείας του PS. Άλλο πλεονέκτημά της
είναι πως, μολονότι βρίσκεται στην πολιτική από το 1981 (την έφερε ο Φρανσουά
Μιττερράν), η Σεγκολέν δεν έχει φθαρεί και εκπροσωπεί την ανανέωση. Και πως,
μολονότι είναι η σύντροφος του Ολλάντ, που προσωποποιεί τον κομματικό
μηχανισμό, ουδέποτε έχει συμμετάσχει σε εσωκομματικές μανούβρες. Αυτό βέβαια
σημαίνει πως δεν διαθέτει και τις διασυνδέσεις με τα δίκτυα στο PS ώστε να
πιέσει τους «βαρόνους» όταν έρθει η ώρα για το χρίσμα. Έτσι… της μένει ο
Ολλάντ. «Είναι σαφές πως μπορώ να είμαι υποψήφια μόνον αν ο Φρανσουά με
υποστηρίξει», λέει στη «Λα Στάμπα», τιμώντας επ’ ευκαιρία και την κομματική
πειθαρχία.

Μετά την εκλογή της Μέρκελ στη Γερμανία και της Μπασελέ στη Χιλή, μετά τις
εικασίες για σύγκρουση Χίλλαρυ – Κοντολίζας για τον Λευκό Οίκο, μερικοί
ευελπιστούν πως οι γυναίκες θα πάρουν επιτέλους στον 21ο αιώνα τα ηνία της
εξουσίας. H Σεγκολέν έχει τη γνώμη πως «αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν όλα
μαζί και μονομιάς. Οι γυναίκες αυτές έχουν καθεμιά τη δική της πολιτική
ιστορία και η επιτυχία τους είναι καρπός της ιστορίας αυτής. Ίσως όμως να
συμβαίνει πράγματι κάτι στις δημοκρατίες μας. Πιστεύω πάνω απ’ όλα στην
αναγνώριση της νομιμότητας της γυναικείας εξουσίας και, κατά συνέπεια, της
νομιμότητας ενός νέου τρόπου αντίληψης και άσκησης της εξουσίας. Αυτό είναι το
ζήτημα. Βέβαια πριν από εμάς υπήρξαν άλλες γυναίκες, με πρώτη τη Μάργκαρετ
Θάτσερ. Αλλά εκείνη άσκησε την εξουσία σαν άνδρας».