ΠANTEΛHΣ ΘAΛAΣΣINΟΣ «Οι καλλιτέχνες θα γίνουν virtual reality»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
«To μόνο που θέλω είναι να είμαι ήρεμος και να γράφω τα τραγούδια μου. Και |
Δεν πρόκειται για επανένωση των Λαθρεπιβατών. Ούτε υποδηλώνει τάση επιστροφής
στα περασμένα. Ο Παντελής Θαλασσινός τραγουδάει Γιάννη Νικολάου (όπως
αναγράφεται και στο εξώφυλλο) γιατί ο Γιάννης Νικολάου έγραψε «καλά τραγούδια,
τραγούδια που μόλις τα άκουσα, ενώ ήμουν έτοιμος να μπω στο στούντιο, είπα δεν
πειράζει θα κάνω πρώτα αυτά και θα αφήσω τα δικά μου για αργότερα».
Απλά πράγματα. Ξεκάθαρα. Όπως ξεκάθαρος (σε προθέσεις και ύφος) είναι ο δίσκος
που προέκυψε από τούτη την πρώτη…μετα-Λαθρεπιβατική συνάντηση. Μπαλάντες που
ταιριάζουν στην «κανταδόρικη» φωνή του Παντελή βγαλμένες μέσα από τα μουσικά
αρώματα της Κρήτης. «Τα περισσότερα τραγούδια πατούν πάνω σε μαντινάδες»
εξηγεί. «Ο Γιάννης ζει μόνιμα στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια».
Λύρες, λαούτα, γκάιντες, τζουράδες, νέι κ.ά. φτιάχνουν ένα λίαν γοητευτικό αν
και αναγνωρίσιμο μουσικό τοπίο που αναδεικνύει τις μελωδίες, ενώ οι στίχοι που
μιλούν κυρίως για τους καημούς του έρωτα έχουν και αυτοί τη μουσικότητα και το
ύφος των παραδοσιακών τραγουδιών του νησιού. Σε δύο τραγούδια συμμετέχουν η
Μαριώ, η Αρχοντούλα Σαββιδάκη και ο ίδιος ο Γιάννης Νικολάου.
Υπάρχει μεγάλη απογοήτευση στον χώρο σου. Δεν υπάρχουν συνθέτες, δεν
υπάρχουν τραγούδια… Δεν, δεν…
Υπάρχει μεγάλη απογοήτευση γι’ αυτό που λέγεται CD. Δεν πουλάει το CD. Και
πέντε ευρώ να το βάλουν και πάλι δεν θα πουλάει γιατί ο άλλος έξω εκεί θα στο
δίνει φτηνότερα.
Δηλαδή;
Δηλαδή κάποια στιγμή οι καλλιτέχνες θα γίνουν και αυτοί virtual reality. Πώς
είναι η Lara που παίζουν τα παιδιά; Έτσι. Θα φτιάξουν μια τραγουδίστρια που θα
λέγεται… Βρίσση, ας πούμε, την οποία άμα θες θα τη γδύνεις, θα τη δέρνεις,
θα την αγκαλιάζεις, θα την κάνεις ό,τι θες και θα σου πουλάει και τον νέο της
δίσκο.
Πολύ δεν τρέχεις;
Όχι. Καθόλου. Εδώ, μέσα σε πέντε χρόνια είδαμε να φτιάχνουν εκτρώματα.
Υπάρχει περίπτωση να αντικατασταθεί ο ζωντανός άνθρωπος που τραγουδάει
απέναντί σου;
To «ζωντανό» θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Αλλά στο σπίτι σου θα έχεις τη Lara.
Θα την παραγγέλλεις και τηλεφωνικά. Φέρε μου το νέο CD της Lara, θα λες. Πιάσε
και μια πίτσα…
Σκέτη αισιοδοξία…
Καμιά φορά σκέπτομαι να αρχίσω να γράφω τα τραγούδια μισά. Πάρτε το με δύο
ευρώ αντί για promo και αν σας αρέσει ελάτε να το ακούσετε ολόκληρο στο
μαγαζί. Κι ας κυκλοφορήσει στους μαύρους, στους άσπρους… Πάντως αντιγραφή σε
μισό τραγούδι δεν θα έχει νόημα να κάνουν…
H συζήτηση στρέφεται στην τηλεοπτική μας πραγματικότητα και τις στρεβλώσεις
που προκαλεί στις νεώτερες γενιές.
«Δεν βγαίνω εγώ στην τηλεόραση» λέει, «σε καμία εκπομπή». «Και στον Σπύρο
Παπαδόπουλο μου ζήτησαν να κάνουν αφιέρωμα για μένα και τους είπα ευχαριστώ,
αλλά δεν θέλω. Στο κάτω κάτω γιατί να μην πληρώνονται οι τραγουδιστές και οι
μουσικοί που συμμετέχουν σε τέτοιες εκπομπές; Και να πληρώνονται καλά, με όλο
το μεροκάματο. Δεν πάω σε καμιά εκπομπή. Γιατί να εξυπηρετώ εγώ αυτά τα
μέσα;».
Μου κάνει εντύπωση που ακόμα και εσείς οι παλαιότεροι που έχετε φτιάξει το
προφίλ σας, που έχετε κοινό, νιώθετε μεγάλη ανασφάλεια για το αύριο…
Εγώ είμαι παιδί της τηλεόρασης και της ελεύθερης ραδιοφωνίας γιατί ξεκίνησα το
1987. Μου έκαναν καλό και η τηλεόραση και το ραδιόφωνο γιατί ο κόσμος έμαθε τη
δουλειά μου. Αυτό το κατάντημα όμως που βλέπω τώρα δεν μπορώ να το αντέξω με
τίποτα. Εμείς, όχι, δεν νιώθουμε τόση ανασφάλεια γιατί όπως είπες προλάβαμε
και το φτιάξαμε το ονοματάκι μας, οι νεώτεροι όμως… Ποιος θα επενδύσει σε
αυτούς, ποιος θα τους βοηθήσει να «γίνουν»; Γι’ αυτό βλέπεις πόσο έχουν
μειωθεί οι ελληνικές παραγωγές.
«Όσο σκέπτομαι τις “πρέσβειρές” μας…»
Τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί και κάθεσαι να γράψεις;
Τα πάντα. Είμαι θαυμαστής πολλών συναδέλφων μου. Τις προάλλες άκουσα τον Κώστα
Παυλίδη στο «Ρόπτρο» (τον είχαμε πρωτοδεί πριν από 15 χρόνια στην ταινία
«Rom») και είπα τι καταπληκτική φωνή! Τι συναίσθημα.
Ζούμε σε μια εποχή που οι μουσικές ξεπερνούν σύνορα και έχουν την ανάγκη να
βρουν συγγένειες, παντρέματα μεταξύ τους. Είναι αρκετά ανοιχτοί οι Έλληνες
μουσικοί σε αυτό;
Νομίζω ναι. Και υπάρχουν πολλοί που κάνουν αρκετά καλή δουλειά και έξω. Όμως η
γλώσσα μας δεν βοηθάει πολύ, γιατί η Ελλάδα παράγει μουσική και μάλιστα καλή
μουσική. Όπως ας πούμε και η Τουρκία. Καταπληκτικές μουσικές, που δεν έχουν
βρει ακόμα τον τρόπο να προβάλουν στο εξωτερικό. Εγώ τώρα σκέπτομαι να πάρω τα
CD μου και να πάω σε τουρκικές εταιρείες και να τους πω τα θέλετε να τα
βγάλετε και εδώ; Γιατί πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον, απλώς δεν έχουμε
βρει τον τρόπο να επικοινωνούμε. Και όσο σκέπτομαι ότι η Βίσση και η Έλενα
Παπαρίζου είναι οι «πρέσβειρές» μας στο εξωτερικό…
Google news
