Πρόσωπα Ο «ασχημοπαπαγάλος» της Bολιβίας

Ο Έβο Μοράλες ονειρεύεται την «επανίδρυση» της Βολιβίας και το τέλος της
«αποικιοκρατίας» των πολυεθνικών, που εκμεταλλεύονται για ένα κομμάτι ψωμί τα
κοιτάσματα αερίου της χώρας.

Έβο Μοράλες. Φωτογραφία από ομιλία του στη Λα Πας. Το στεφάνι στον λαιμό του είναι από φύλλα κόκας

Ινδιάνος Αϋμάρα, αρχηγός των καλλιεργητών της κόκας, για δεύτερη φορά
υποψήφιος για την προεδρία, αλλά τούτη τη φορά φαβορί, ο Έβο ηγείται του
Κινήματος προς τον Σοσιαλισμό (MAS), του δεύτερου μεγαλύτερου σχηματισμού στο
βολιβιανό Κοινοβούλιο. Αν κερδίσει την προεδρία στις μεθαυριανές εκλογές, θα
είναι ο πρώτος αυτόχθων, ούτε λευκός ούτε μιγάς, που θα κυβερνήσει τη Βολιβία
από τότε που η χώρα αυτή ιδρύθηκε, πριν από 180 χρόνια.

Ο Χουάν Έβο Μοράλες Αϋμά γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1959 σ’ ένα μικρό χωριό
της επαρχίας Ορούρο, γιος χωρικών Αϋμάρας και Κέτσουας, των δύο κυρίαρχων
εθνοτήτων της Βολιβίας. H φτώχεια τον ανάγκασε να διακόψει τις σπουδές του στο
Γυμνάσιο και έβγαζε τα προς το ζην παίζοντας τρομπέτα. Αργότερα στρατεύθηκε
στους κόλπους της Βολιβιανής Εργατικής Συνομοσπονδίας και, τον Οκτώβριο του
2003, βουλευτής πια και εκπρόσωπος των «κοκαλέρος», των καλλιεργητών της
κόκας, ηγήθηκε μιας εξέγερσης εναντίον του φιλελεύθερου προέδρου Γκονσάλο
Σάντσες ντε Λοσάντα, ο οποίος την έπνιξε στο αίμα (80 νεκροί) και…
δραπέτευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο αρχηγός του MAS ζητεί την εθνικοποίηση των εδαφών όπου βρίσκονται τα
κοιτάσματα φυσικού αερίου. Πιστεύει πως από τη βασική πλουτοπαραγωγική πηγή
της χώρας πρέπει να ωφελούνται πρώτα οι Βολιβιανοί, όχι οι πολυεθνικές που
εκμεταλλεύονται τον τομέα των υδρογονανθράκων. Υπερασπίζεται επίσης το
δικαίωμα των χωρικών να καλλιεργούν ελεύθερα την κόκα και επικρίνει ως
ιμπεριαλιστική την πολιτική των ΗΠΑ, οι οποίες χρηματοδοτούν την καταστροφή
των καλλιεργειών του φυτού αυτού, που θεωρείται ιερό στις Άνδεις («Το φύλλο
της κόκας δεν είναι ναρκωτικό», γράφουν τα μπλουζάκια που φορούν οι οπαδοί
του). H Ουάσιγκτον πάντως τον χαρακτηρίζει τακτικά «λαθρέμπορο ναρκωτικών»…

Ο ίδιος ο Μοράλες λέει για τον εαυτό του πως είναι ένας «άσχημος Ινδιάνος με
μύτη παπαγάλου». H ξηρασία τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τα βουνά και στη
δεκαετία του 1980 μετανάστευσε στην περιφέρεια Τσαπαρέ (Ανατολική Βολιβία), η
οποία έγινε έκτοτε η πολιτική βάση του. Το 1997 εξελέγη βουλευτής της
περιφέρειας αυτής στο βολιβιανό Κογκρέσο. Είναι επίσης ο ιδρυτής του
Συμβουλίου Καλλιεργητών Κόκας των Άνδεων, ενός κινήματος που έχει διασυνδέσεις
με οργανώσεις για την υπεράσπιση των Ινδιάνων στο Περού, την Κολομβία και τον
Ισημερινό.

Ο Έβο Μοράλες φοράει συνήθως μπλούζα και αθλητικά παπούτσια, σπάνια σακάκι και
σχεδόν ποτέ γραβάτα. Ως πολιτικός ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τους προέδρους
της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες και της Βραζιλίας Λούλα ντα Σίλβα, καθώς και με
τον Φιντέλ Κάστρο. Έχει ένα παιδί και είναι ένθερμος οπαδός της Μπολιβάρ, της
σημαντικότερης ομάδας της χώρας του.