ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ H ανθρωπιά

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ευρ. Κόκος, Μηλιαράκη 30, Αθήνα, γράφει: «Τις ημέρες της εθνικής
εορτής επιβεβαιώθηκε μέσα μου ότι ο Έλληνας, κοντά στα άλλα, κατέχει και το
πρωτάθλημα του ήθους και της ανθρωπιάς, όπως και εκείνο της ανδρείας και της
πολεμικής αρετής, αναγκαίας διά την διαφύλαξιν της ακεραιότητος της πατρίδας.
Είδα, λοιπόν, με την ευκαιρίαν της εθνικής εορτής στιγμιότυπα από τηλεοράσεως
τόσο συγκινητικά, μα και ωραία, δηλωτικά της μεγάλης καρδιάς του Έλληνα.

Είδα Έλληνες φαντάρους μέσα στη φωτιά του πολέμου να μοιράζονται το τσιγάρο
τους με τους Ιταλούς αιχμαλώτους και να τους ζεσταίνουν. Δηλαδή, πρόσφεραν σ’
αυτούς που πριν από λίγο, αναγκασμένοι, πολεμούσαν. Γιατί ποιος άλλος, από
αυτόν τον προικισμένο με απίστευτες αρετές Έλληνα, θα σκεφτόταν καν μέσα στη
δίνη του πιο άγριου πολέμου έτσι; Όπως και οι δύο γνωστοί νέοι που κατέβασαν
τη γερμανική σημαία, να λογαριάζουν μήπως αδικηθεί κάποιος φύλακας και να
αφήνουν εκεί τα αποτυπώματά τους».

Ο Χρ. Δ. Παπαγιάννης, Θάλειας 28, Χολαργός, γράφει:

«Κύριε Παπαδόπουλε,

Στη στήλη “Γράμματα στις Ματιές” της 5-10-2005 διάβασα επιστολή του κ. Δ.
Φράγκου σχετικά με τον φόνο της Ελένης Παπαδάκη.

Παρακαλώ να μου επιτραπεί να γράψω την απάντηση που έδωσε κάποιος “δεξιός”.
Στο ερώτημα γιατί σκότωσαν την Παπαδάκη απάντησε: “Προφανώς της έκλεισαν το
στόμα γιατί γνώριζε πολλά”. Ο νοών νοείτω.

H πραγματική ιστορία για το ποιοι και γιατί σκότωσαν την Παπαδάκη είναι
γραμμένη στο βιβλίο της Βασιλικής Παπαδούκα “Το θέατρο της Αθήνας”, στις
σελίδες 351-371.

Το βιβλίο μπορεί να το προμηθευτεί, όποιος επιθυμεί, στο βιβλιοπωλείο “Σοφίας
Μέλαθρον”, Σταδίου 44 – Αθήνα.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία».