Δρόμοι

Ο δήμαρχος…

… μιας πόλης της Βραζιλίας θέλει να ψηφίσει έναν νόμο που θα απαγορεύει
στους δημότες του να πεθαίνουν. Ο Ρομπέρτο Περέιρα ντα Σίλβα, δήμαρχος της
Μπιριμπίτα-Μιρίν, σκέφτηκε αυτή την ιδέα επειδή έχει γεμίσει το κοιμητήριο της
πόλης. Με τον νόμο του, οι συγγενείς των ανθρώπων που θα πεθαίνουν πρόωρα θα
αντιμετωπίζουν πρόστιμα ή ποινές φυλάκισης. Και θα αποτελεί αδίκημα να μη
φροντίζει κανείς σωστά την υγεία του.

Ο θάνατος…

… είναι η τελευταία μεγάλη εμπειρία της ζωής, το μοναδικό πράγμα που
μοιραζόμαστε πλούσιοι και φτωχοί το ίδιο. Ο Τόνι Λονγκ, ένας τρελάρας, αλλά
καλός τρελάρας, που συνήθως γράφει για τέτοια πράγματα στο περιοδικό
«Γουάιαρντ», πιστεύει πως, γενικά, δεν είναι κακή ιδέα να τον αποφεύγουμε
(κατόπιν ωρίμου σκέψεως, θα συμφωνήσουμε μαζί του). Άλλωστε, σε αυτό δεν τα
καταφέραμε κι άσχημα. Πριν από 100 χρόνια, ο μέσος όρος ζωής ήταν τα 45
χρόνια. Χάρη στις προόδους στην ιατρική τεχνολογία, τη βελτίωση των συνθηκών
εργασίας και την καλύτερη διατροφή, ο μέσος άνθρωπος τριγυρνάει σήμερα πάνω
στη Γη καμιά ογδονταριά χρόνια. Όμως, τι είναι 80 χρόνια; Αστεία πράγματα.
Γιατί να μη ζούμε μέχρι τα 150; Μέχρι τα 200; Γιατί να μη ζούμε για πάντα;
Μερικοί πιστεύουν πως αυτό όχι μονάχα είναι εφικτό, αλλά και πως είναι καλή
ιδέα. Πώς θα ήταν όμως ένας τέτοιος κόσμος;

6,5 δισ….

… άνθρωποι βαραίνουν με την παρουσία τους αυτόν τον πλανήτη την ώρα που
διαβάζετε τούτες τις γραμμές. Ο υπερπληθυσμός είναι σοβαρό πρόβλημα σε πολλά
μέρη του κόσμου. Και η επιμονή μας να εξακολουθήσουμε να πιάνουμε πολύτιμο
τόπο και να καταβροχθίζουμε σπάνιους πόρους δεν πρόκειται να βοηθήσει τα
πράγματα καθόλου. Ένας από τους λόγους που πρέπει να πεθαίνουμε είναι για να
αδειάζουμε τη γωνιά στις νεώτερες γενιές. Θεωρητικά, η δουλειά μας είναι να
τους παραδίδουμε έναν καλύτερο κόσμο. Ζούμε 80 χρόνια και τους παραδίδουμε
σκουπιδαριό. Άραγε, τι τους περιμένει όταν θα ζούμε 200 χρόνια; Και τι μας
περιμένει; Όταν θα ζουν μαζί 10 γενιές (20X10=200), πώς θα αγοράζουμε δώρα για
όλη την οικογένεια τα Χριστούγεννα; Και ποιο θα είναι το μέλλον του θεσμού του
γάμου; Θα θέλουμε να ζούμε με τον ίδιο σύντροφο 180 χρόνια; Τι θα συμβεί, όταν
η σεξουαλική μας ζωή θα περνάει την «κρίση των 150»; Πόσους τόκους θα
πληρώνουμε για ένα στεγαστικό δάνειο διάρκειας 180 ετών; Και σε πόσο μεγάλο
σπίτι θα πρέπει να ζούμε για να χωράει όλα τα άχρηστα πράγματα που θα έχουμε
μαζέψει σε μια ζωή 200 ετών; Πόσους ανθρώπους θα προσπαθούμε να θυμηθούμε (και
πόσους να ξεχάσουμε) αν ζούμε τόσο;

Κανείς…

… δεν θέλει να πεθαίνει, αλλά να ζούμε μέχρι τα 200 ίσως να μην είναι και
τόσο καλή ιδέα, τελικά.