Λιγότερο λευκό…

Με μια τολμηρή απόφαση, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο είπε «όχι» σε τρία
από τα δεινά που ταλαιπωρούν τον νησιωτικό χώρο και το τοπίο από υπερβολικό
σεβασμό στο φαίνεσθαι της παραδοσιακής κυβιστικής νησιωτικής αρχιτεκτονικής.
Συζητώντας για ένα συγκρότημα κατοικιών προς εκμετάλλευσιν, που ανεγείρεται
στον κηρυγμένο παραδοσιακό οικισμό του Ακρωτηρίου στη Θήρα, είπε όχι άλλο
κυκλαδίτικο άσπρο, αφού το «λευκό» του ασβέστη είναι ένα ποιητικό εφεύρημα της
εποχής του Λε Κορμπιζιέ, που έχει τυλίξει σαν επίδεσμος όλα τα κτίρια,
καταργώντας την αρχική πολυχρωμία. Άλλο πράγμα είναι το λίγο άσπρο σ’ ένα
ξωκκλήσι ή ένα σπιτάκι, κι άλλο οι σαβανωμένες πολιτείες που δημιουργήθηκαν τα
τελευταία χρόνια.

…και τέρμα οι πισίνες

H ίδια απόφαση είπε όχι στα βόλτα – τις θολωτές στέγες που υπήρχαν αρχικά μόνο
στα υπόσκαφα κτίρια της Θήρας και τώρα έχουν πλημμυρίσει όλο το νησί κι
εξάγονται και σ’ άλλα νησιά. Αρνήθηκε να κατασκευαστούν δύο πισίνες στα νέα
κτίρια του παραδοσιακού οικισμού και ζήτησε να καταργηθούν οι δύο πισίνες που
έχουν ήδη κατασκευαστεί. Δεν ξέρω μήπως είναι πολύ αργά πια για τους
παραδοσιακούς οικισμούς, όπως η Πάτμος ή η Ύδρα, που έχουν γεμίσει με πισίνες,
αλλά λιγότερο λευκό χρώμα και μάλιστα πλαστικό που ξεφτάει εύκολα ή ακρυλικό
που ξεφτάει πιο δύσκολα. Καιρός ήταν να το πει κάποιος. Γιατί κάναμε τους
οικισμούς σαν νεκροταφεία.