ΓNΩMH Tα σημεία των καιρών

Το να είναι κάποιος γραφικός, τις περισσότερες φορές δεν ενοχλεί παρά μόνο
τους γύρω του.

Το να παρουσιάζουν όμως κάποιοι τους γραφικούς στην τηλεόραση και να τους
δίνουν «βήμα» για να εξωτερικεύσουν τα εσώψυχά τους, προβάλλοντας μάλιστα τα
συμπλέγματα που τους καταπιέζουν ως αρετές, με μοναδικό στόχο να «κλέψουν»
κάποια ποσοστά τηλεθέασης, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της παρακμιακής
εποχής στη οποία ζούμε. Της εποχής όπου τα πάντα έχουν ευτελισθεί τραγικά κι’
ανεπανόρθωτα· και αυτό ενοχλεί έντονα!

Από το βράδυ του Σαββάτου η κρατική τηλεόραση διαφήμιζε την παρουσία του Νίκου
Αλέφαντου στην «Αθλητική Κυριακή». Του άτιτλου προπονητή, του ξερόλα, του
ανθρώπου που δεν έχει καλή κουβέντα για συνάνθρωπό του.

Το ζητούμενο δεν είναι ο Αλέφαντος. Άλλωστε τόσα χρόνια, τον μάθαμε. Το
ζητούμενο είναι το πώς σκέπτονται αυτοί που αποφάσισαν να τον καλέσουν το
βράδυ της Κυριακής και μάλιστα να το διαφημίζουν κιόλας. Λες κι έκαναν μεγάλη
προσπάθεια για να… καταφέρουν να τον πείσουν. Λες και στα στούντιο της Αγίας
Παρασκευής είχαν τον Μουρίνιο, τον Μπενίτεθ, τον Μπάγιεβιτς ή τον Ρεχάγκελ.

Αν στόχος των υπευθύνων του καναλιού και της εν λόγω εκπομπής ήταν να «πάρει»
κάποια ποσοστά τηλεθέασης η «Αθλητική Κυριακή», μπορεί να τα κατάφεραν. Αν
ήθελαν να προσφέρουν και λίγη διασκέδαση τα μεσάνυκτα της Κυριακής, το μόνο
που πέτυχαν είναι να χαλάσουν οι μπαταρίες από τα τηλεκοντρόλ αρκετών φίλων
του ποδοσφαίρου, οι οποίοι ήταν αναγκασμένοι να κάνουν ζάπινγκ κάθε φορά που ο
εν λόγω κύριος άνοιγε το στόμα του.

H δήθεν σοβαρή κρατική τηλεόραση, με επιλογές αυτού του είδους, μόνο
σοβαρή δεν δείχνει. Και φυσικά δεν είναι. H επιλογή να μας «φορτώσουν» τον
Αλέφαντο μεσάνυκτα Κυριακής δεν είναι απλώς άστοχη, αλλά αποτελεί και ηχηρό
χαστούκι για τους φιλάθλους-τηλεθεατές της κρατικής τηλεόρασης.