Πρόσωπα «Aνατροπή» στο Iσραήλ

Ένας εκπρόσωπος των περιφρονημένων σεφαρδίμ, συνδικαλιστής και υπέρμαχος
του τερματισμού της ισραηλινής κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών, ο Αμίρ
Περέτζ, είναι ο νέος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Ισραήλ.

Αμίρ Περέτζ. Οι Εργατικοί προσδοκούν να τους φέρει τις ψήφους των σεφαρδίμ, που ψήφιζαν ανέκαθεν Λικούντ

«Ανατροπή»: όπως το 1977, όταν το Λικούντ ανέβηκε στην εξουσία έπειτα από
τρεις δεκαετίες ηγεμονίας των Εργατικών, οι πολιτικοί σχολιαστές χρησιμοποιούν
και πάλι τη λέξη αυτή για να χαρακτηρίσουν την «επανάσταση» που σημειώθηκε στο
Εργατικό Κόμμα. Ο νομπελίστας της Ειρήνης Σιμόν Πέρες, ο 83χρονος πολιτικός
που οδήγησε τους Εργατικούς σε πέντε ήττες σε ισάριθμες εκλογικές
αναμετρήσεις, έχασε την ηγεσία του κόμματος από τον 53χρονο Αμίρ Περέτζ. Το
πρώτο που έκανε ο τελευταίος ήταν να προαναγγείλει το τέλος της κυβέρνησης
εθνικής ενότητας με το Λικούντ του πρωθυπουργού Αριέλ Σαρόν. «H εξάρτηση από
το Λικούντ δημιουργεί σύγχυση για την ταυτότητά μας», τόνισε μετά την εκλογή
του. «Δεν θα αφήσω τον πρωθυπουργό να μας πνίξει στις αγκαλιές». Εδώ και μήνες
άλλωστε καταγγέλλει την «αντικοινωνική» πολιτική της κυβέρνησης, επικρίνοντας
ως «θατσερική» την πολιτική του υπουργού Οικονομικών Μπενιαμίν Νετανιάχου.

H εκλογή του Περέτζ επικεφαλής των Εργατικών επιφέρει μια σημαντική
κοινωνιολογική αλλαγή. Ο Περέτζ είναι ένας συνδικαλιστής, γενικός γραμματέας
της ισραηλινής συνδικαλιστικής ομοσπονδίας Χισταντρούτ, από τις τάξεις της
οποίας διεξήγαγε εκστρατείες υπέρ των χαμηλόμισθων, των συνταξιούχων και των
μονογονεϊκών οικογενειών. Επιπλέον έχει γεννηθεί στο Μαρόκο (έφτασε τεσσάρων
χρόνων στο Ισραήλ με τους γονείς του), είναι εκπρόσωπος των μη προνομιούχων
Εβραίων της Ανατολής, των σεφαρδίμ, και μεγάλωσε στο φτωχό Σντερότ του Νότιου
Ισραήλ. Κατά τη θητεία του στους αλεξιπτωτιστές τραυματίσθηκε σοβαρά σε
άσκηση. Το κράτος τού προσέφερε ένα βενζινάδικο ως αποζημίωση, αλλά εκείνος το
αρνήθηκε – δεν ήθελε, λέει, να είναι αφεντικό κανενός. Μπήκε στην πολιτική και
κέρδισε για τους Εργατικούς τη δημαρχία του Σντερότ, την οποία άσκησε από το
1983 ώς το 1988, οπότε και εξελέγη βουλευτής. Το 1999 επανεξελέγη στην Κνεσέτ
επικεφαλής ενός δικού του σχηματισμού, του Αμ Εχάντ (Ένα Έθνος),
προσανατολισμένου στους κοινωνικούς αγώνες. Επέστρεψε στους Εργατικούς τον
Μάιο του 2004 κατόπιν προσκλήσεως του Πέρες.

Έναντι των Παλαιστινίων, ο Περέτζ είναι «περιστέρι». Υπήρξε μέλος της
οργάνωσης «Ειρήνη Τώρα», που αντιτίθεται στον εποικισμό των κατεχόμενων
παλαιστινιακών εδαφών. «Βλέπω την κατοχή πρώτα απ’ όλα ως ανήθικη πράξη»,
δήλωσε μετά την εκλογή του. «Θέλω να τερματίσω την κατοχή, όχι λόγω της
παλαιστινιακής πίεσης, αλλά επειδή το θεωρώ συμφέρον του Ισραήλ». Μόλις
ανακοινώθηκε η νίκη του, επισκέφθηκε τον τάφο του Ιτζχάκ Ράμπιν, του
πρωθυπουργού που δολοφονήθηκε το 1995 από έναν εξτρεμιστή της Δεξιάς. «Θα
κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καταλήξουμε σε μια οριστική συμφωνία ειρήνης»,
τόνισε. «Πρέπει να πάψουμε να είμαστε αλαζονικοί απέναντι στους Άραβες. H
ειρήνη είναι ο καλύτερος εγγυητής της ασφάλειας…».