Δρόμοι

ΜΠΡΡΤ! ΜΠΡΡΤ!…

… ΜΠΑΝΓΚ! ΜΠΑΝΓΚ! ΑΡΝΗΣΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΕΝΔΕΙΞΗ;
ΑΡΝΗΤΙΚΟ. ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ. ΑΠΕΙΛΗ.
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ. ΕΝΑΡΞΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΑΞΕΩΣ. ΜΠΡΡΤ! ΜΠΡΡΤ!
ΜΠΑΝΓΚ! ΜΠΑΝΓΚ! ΕΝΑΡΞΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ. KAMIA ΑΠΕΙΛΗ ΕΝΤΟΣ ΟΠΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ.
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. ΡΟΜΠΟΚΟΠ.

Ηρεμία…

… επικρατούσε χθες στο Παρίσι. Τη νύχτα, το ραδιόφωνο έπαιζε μουσική, πιο
πολύ από το συνηθισμένο. Διαφημίσεις. Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς αν οι
βάρβαροι ετοιμάζουν εισβολή στο Παρίσι, όπως τρέμουν οι αρχές. H νυχτερινή
κυκλοφορία στους δρόμους ήταν περιορισμένη, αλλά στο Ίντερνετ και στα κινητά
τηλέφωνα τα συστήματα παρακολούθησης πιάνουν μια πλημμυρίδα. Οι Ινδιάνοι των
γαλλικών πόλεων στέλνουν τα πολεμικά τους μηνύματα αδιαφορώντας αν αυτά θα
πέσουν στα χέρια του εχθρού. Καλέσματα στη μάχη, στη βία, στην αμφισβήτηση.
«Θα κάψουμε τον Παναμά!». Το φώναζαν κάποτε οι πειρατές της Καραϊβικής. Μα ο
Παναμάς του 2005 είναι το Παρίσι του Σαρκοζί, του «αντιβασιλιά» του Σιράκ. «Θα
πάμε στο κέντρο του Παρισιού να τους τρομάξουμε όλους, θα μπούμε στην καρδιά
του εχθρού, στην πόλη των πλούσιων, να τους δείξουμε πως βγαίνουμε από τα
γκέτο, πως κουβαλάμε τους φτωχούς συνοικισμούς μας στο κέντρο, στα Ηλύσια
Πεδία, στη Βαστίλλη, στην Αψίδα του Θριάμβου». Στη Μασσαλία, την πρωτεύουσα
της πιο ακραίας ραπ, οι εξεγερμένοι μεταξύ τους ονομάζονται «ελ-ασκάρ», που
στα αραβικά πάει να πει στρατός. Το παράδοξο είναι πως, ενώ όλοι περιμένουν
αυτόν τον «στρατό» να επιτεθεί στο Παρίσι, οι εστίες της εξέγερσης είναι σε
πόλεις όπως η Λυών, που κάηκε πάλι χθες, η Λιλ, η Τουλούζη, το Σεντ Ετιέν, το
Στρασβούργο, η Νίκαια. Πόλεις βιομηχανικές ή, όπως η Νίκαια, η πρωτεύουσα της
Κυανής Ακτής, πόλεις όπου οι κοινωνικές αντιθέσεις είναι πιο χτυπητές, πιο
αφόρητες. Εκεί, η εξέγερση είναι μια καθημερινή υπόθεση. Αλλά εδώ και χρόνια.

Μια περιφρόνηση…

… για τις αρχές, μια άσκηση πίεσης στις δυνάμεις καταστολής, μια πρόκληση
στην κοινή γνώμη, που σε ποσοστό 73% ενέκρινε την απαγόρευση της κυκλοφορίας
στην επικίνδυνη πόλη, μια ειρωνεία στους φιλήσυχους που ζουν την παράλληλη ζωή
τους προσπερνώντας αδιάφορα τα γκέτο, μια υπενθύμιση στους νομιμόφρονες που
είχαν κάνει τα στραβά μάτια όταν οι αστυνομικοί του Παπόν έπνιγαν στο αίμα μια
ειρηνική διαδήλωση 20.000 Αλγερινών στο Παρίσι. (Τρεις νεκροί ήταν ο επίσημος
απολογισμός, αλλά ο ιστορικός Ζαν – Λικ Εϊνοντί απέδειξε πως σε εκείνη τη
σφαγή τουλάχιστον διακόσιοι Αλγερινοί έπεσαν από τις σφαίρες των αστυνομικών ή
πνίγηκαν σαν ποντίκια στον Σηκουάνα).

Οι εξεγερμένοι…

… παίζουν με τις αρχές το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Ποντίκια. Έτσι
νιώθουν. Έτσι φωνάζουν ο ένας τον άλλον. Ποντίκια που στέκονται στα δυο τους
πόδια. Κι όσο οι νομιμόφρονες ελπίζουν να ξεπροβάλει επιτέλους ο αυλητής του
Χάμελιν που θα τα παρασύρει με τον μαγεμένο αυλό του μέσα στο ποτάμι, τόσο
αυτά θέλουν να εισβάλουν στην κοινωνία. Τι έχουν να χάσουν;