ΓNΩMH «Eίναι η οικονομία, ανόητοι!»

Κάτι που όλοι ξεχνούν (ή αποσιωπούν) σε μια κατάσταση όπως αυτή που
αντιμετωπίζει η Γαλλία είναι πόσο απολαυστική μπορεί να γίνει η διατάραξη της
τάξης. Θεέ μου, τι πράγματα που θα μπορούσε να κάνει κανείς αν είχε αρκετούς
μαζί του και αν οι δυνάμεις της τάξης δεν ήταν σε θέση να τον πιάσουν. Να
σπάσει τα παράθυρα των σνομπ γειτόνων του, να κάψει το σχολείο του, να
αναποδογυρίσει κάδους απορριμμάτων… Είναι ένας από τους λόγους για τους
οποίους όταν σημειώνονται παρόμοια έκτροπα σε ένα μέρος μπορούν σύντομα να
εξαπλωθούν. Έπειτα από κάποιο διάστημα όλοι, συμπεριλαμβανομένων των
οικογενειών και των φιλενάδων των ταραξιών, μπουχτίζουν, οι αρχές αρχίζουν να
βάζουν ανθρώπους πίσω από τα κάγκελα και τα έκτροπα υποχωρούν.Καλούμαστε
λοιπόν να εξετάσουμε τις διάφορες θεωρίες, ώστε να δούμε αν έχουν βάση: Είναι
άραγε ένα πρόβλημα μετανάστευσης; Αποτυχημένης ενσωμάτωσης; Ρατσισμού; Ενός
Ισλάμ μη αφομοιώσιμου; Ή φταίει κυρίως ο Νικολά Σαρκοζί, ο φιλόδοξος υπουργός
Εσωτερικών, που αποκάλεσε τους ταραξίες «σκουπίδια»;

Κατά την προσωπική μου άποψη, κανένα από αυτά τα προβλήματα δεν θα είχε τόσο
μεγάλη σημασία αν έλειπε το πρόβλημα της ανεργίας. H ανεργία στα υποβαθμισμένα
γαλλικά προάστια φτάνει ακόμα και στο 40%, ποσοστό τετραπλάσιο του εθνικού
μέσου όρου. Και είναι μακροπρόθεσμη, διαβρώνοντας έτσι τη δυνατότητα των
ατόμων να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας, αφαιμάσσοντας τα δημόσια
οικονομικά. Αν έπρεπε να υποδείξω με το χυδαίο, υλιστικό μου δάχτυλο ένα
γενεσιουργό αίτιο των γαλλικών ταραχών, αυτό θα επέλεγα. Όπως είχε πει και ο
Μπιλ Κλίντον στην προεκλογική εκστρατεία του 1992, «It’s the economy, stupid!»
– «Είναι η οικονομία, ανόητοι!».