Δρόμοι

Επτά μέρες…

… ταραχές είναι πολλές για τη χώρα που υποστηρίζει πως έχει αχρωματοψία στις
διακρίσεις (ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη). Επτά μέρες σιωπής ήταν πολλές για
τον πρόεδρο Σιράκ. Όταν επιτέλους αποφάσισε να μιλήσει, υποχρεώθηκε να πει
αυτό ακριβώς που αποτελεί τη ρίζα του προβλήματος: «Πρέπει να διπλασιάσουμε
τις προσπάθειές μας για να εξασφαλίσουμε ίσες ευκαιρίες». Αυτό ακριβώς ζητούν
οι ταραξίες του Κλισί, Γάλλοι πολίτες, παιδιά μουσουλμάνων μεταναστών από τη
Βόρεια Αφρική, που αισθάνονται ξένοι μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Δεν είναι
παλιόπαιδα που πετούν πέτρες και κοκτέιλ μολότοφ στους αστυνομικούς. Οι
ταραχές άρχισαν όταν δυο νεαροί έχασαν τη ζωή τους από ηλεκτροπληξία, στην
προσπάθειά τους να ξεφύγουν από αστυνομικούς που τους κυνηγούσαν. Γρήγορα
εξαπλώθηκαν και σε άλλα παρισινά προάστια.

Ο υπουργός…

… Εσωτερικών Νικολά Σαρκοζί έχει προτείνει τρία μέτρα για τους ξένους: να
τους δοθεί το δικαίωμα ψήφου, να τους παρέχονται ίσες ευκαιρίες στη δουλειά
και στα σχολεία και να ενεργοποιηθεί νόμος του 1905 για τον διαχωρισμό
Εκκλησίας και Κράτους ώστε να επιτραπεί η κρατική χρηματοδότηση για την
ανέγερση τζαμιών. Πόση εμπιστοσύνη όμως μπορούν να έχουν οι μουσουλμάνοι της
Γαλλίας στα λόγια του, όταν ο ίδιος αυτός άνθρωπος χαρακτηρίζει τους
εξεγερμένους του Κλισί «αποβράσματα»; Έτσι κι αλλιώς, ο πρωθυπουργός Ντε
Βιλπέν και ο πρόεδρος Σιράκ διαφωνούν και με τις τρεις προτάσεις του Σαρκοζί
κι ελπίζουν να τα βρει μπαστούνια με τους ταραξίες, για να χάσει «πόντους»
στις προεδρικές εκλογές του 2007. Και ο κερδισμένος; Το ακροδεξιό κόμμα του
Λεπέν σωπαίνει. Δεν λέει τίποτα. Δεν κάνει τίποτα. Δεν χρειάζεται. Ο χρόνος
δουλεύει γι’ αυτό. Ο υποψήφιός του το 2007 θα πάρει περισσότερες ψήφους από
ό,τι στις προηγούμενες εκλογές.

H Γαλλία…

… δεν είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που έχει να παλέψει με τις νέες γενιές
των οργισμένων και δυσαρεστημένων μεταναστών. Είδαμε ταραχές και στους δρόμους
άλλων χωρών, στο Μπέρμιγχαμ της Βρετανίας τον περασμένο μήνα, στην Ολλανδία,
όπου επίσης κερδίζουν επιρροή οι ακροδεξιοί. Συχνά, αυτές οι ταραχές παίρνουν
θρησκευτική διάσταση, αφού οι περισσότεροι μετανάστες είναι μουσουλμάνοι.
Όμως, η ουσία της σύγκρουσης είναι οικονομική. Δεν πρόκειται για σύγκρουση
(μουσουλμανικής) Ανατολής – (χριστιανικής) Δύσης, αλλά για σύγκρουση
(πλούσιου) Βορρά – (φτωχού) Νότου καταμεσής των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Οι
μουσουλμάνοι μετανάστες κάνουν πόλεμο κατά της Ευρώπης και της Δύσης, σαν να
βρίσκονται στο Ιράκ. Πολεμούν έναν αντιαποικιοκρατικό πόλεμο, αυτή τη φορά
στην καρδιά των μητροπόλεων. Είναι ένας πόλεμος που θα μπορούσαν να τον
πολεμήσουν και οι «βέροι» Ευρωπαίοι. Κι αυτοί, ολοένα και περισσότερο νιώθουν
σαν ξένοι στον ίδιο τους τον τόπο.

Όταν καλείς…

… κάποιον στο σπίτι σου, αυτός περιμένει το πιάτο που θα του σερβίρεις να
είναι γεμάτο. Αλλιώς, καλύτερα να μην τον καλέσεις καθόλου. Όμως, πώς να
γεμίσεις ξένο πιάτο, όταν δεν μπορείς να γεμίσεις το δικό σου;