ΓNΩMH H… τυφλή δικαιοσύνη

Από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του στην Παιανία, ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι
μίλησε για δικαιοσύνη στα αποδυτήρια. Τι προϋποθέτει το συγκεκριμένο ζήτημα
για έναν προπονητή; Πάνω απ’ όλα άριστες σχέσεις με τους ποδοσφαιριστές και
αλληλοεκτίμηση. Και αυτό – μέχρι στιγμής – έχει επιτευχθεί σε μεγάλο ποσοστό
από τον Ιταλό, μιας και ουδείς παίκτης του Παναθηναϊκού έχει σοβαρά παράπονα
από την τεχνική ηγεσία, ακόμα και αυτοί που έχουν… ξεχαστεί. Εντάξει, λογικό
είναι να υπάρχει «ψιλογκρίνια» από άλλοτε βασικά στελέχη, όμως μέχρι εκεί.

Όταν ο προπονητής μιας ομάδας έχει επιλέξει την οδό της συζήτησης με όποιον
ποδοσφαιριστή αποφασίζει να μη χρησιμοποιήσει και μάλιστα του εξηγεί τον λόγο,
υποχρεωτικά τον… ρίχνει στο φιλότιμο και έτσι διατηρούνται οι ισορροπίες. Ο
Μαλεζάνι το έχει κάνει αυτό με τον Χαραλαμπίδη, τον Γκούμα, τον Γκέκα, ακόμα
και με τον Μπίσκαν, τον οποίο άφησε στον πάγκο για ένα μήνα! Για την
ειλικρίνεια, το ήθος, τη σοβαρότητα που διακρίνει τον προπονητή του
Παναθηναϊκού ουδείς αμφιβάλλει.

Μοναδική «ένσταση» στις κινήσεις του Ιταλού είναι ότι στον παράγοντα της
δικαιοσύνης που αναφέραμε νωρίτερα, ο Μαλεζάνι πολλές φορές κάνει λάθη. Πιο
πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί ο Λουκάς Βύντρα, ο οποίος πραγματοποίησε το
παιχνίδι της ζωής του εναντίον του Ροναλντίνιο, αλλά δεν χώρεσε στην ενδεκάδα
για το ντέρμπι με την AEK «επειδή ήταν κουρασμένος». Βέβαια, ο ίδιος ο παίκτης
μπορεί να αισθανόταν πανέτοιμος, να μην συνέτρεχε λόγος κούρασης, αλλά
δυσαρεστήθηκε περισσότερο που άκουσε τον λόγο του παραγκωνισμού του από την
τηλεόραση και όχι από τον προπονητή του. Κάτι τέτοιες λεπτομέρειες παίζουν
σημαντικό ρόλο…