Pαπάροντας με… συνείδηση

H αντίσταση αποδίδει καρπούς. Βρέχει μουσικές. Σου έρχεται να βγεις στο δρόμο
και να τις μοιράζεις. Κόντρα στη συμφεροντολογία, την κομπίνα και τις
αρπαχτές, η έμπνευση κάνει πασαρέλα.

«Late Registration» Kanye West (Universal)

Ήταν μια εποχή που ο Κάνιε Γουέστ έβαζε τα κλάματα γιατί κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά τον ράπερ του με στυλ «κολεγίου». Τώρα, κλαίνε οι άλλοι.

Συνήθως στον κόσμο του χιπ χοπ τα πράγματα είναι μοιρασμένα. Άλλος «κόβει» τον
ρυθμό, άλλος ραπάρει με τον στίχο, άλλος φροντίζει την παραγωγή. Τα κομμάτια
στο στούντιο γράφονται πάνω στη μουσική, οι στίχοι βρίσκονται κάπου στον
δρόμο. Όλα αυτά αλλάζουν ανατρεπτικά, από τότε που στο γυάλινο κουβούκλιο της
ηχογράφησης γλίστρησαν οι φίνες σόλες του Κάνιε Γουέστ.

Είναι μόλις λίγος καιρός που το Late Registration κυκλοφορεί και θεωρείται
κιόλας κλασικό. Σαν να έχει χωρέσει μέσα του με ένα μαγικά δεμένο τρόπο όλη η
μουσική. Ο Κάνιε Γουέστ τετ-α-τετ με τον εαυτό του. Ο συνθέτης και παραγωγός
απέναντι στον ράπερ σε σκληρό αγώνα για την τελική επικράτηση. Στο σκορ
καταγράφεται ιδανική ισοπαλία. Επιπλέον (ναι – μπορείς να είσαι αγωνιστής με
κοστούμι) ο Κάνιε έχει συνείδηση και τα «χώνει» εκεί που πρέπει. Στους ντίλερς
και στα μεγάλα συμφέροντα, στους κομπιναδόρους, τους εκμεταλλευτές και – σε
απευθείας σύνδεση – σε όσους άφησαν τη Νέα Ορλεάνη να πνιγεί. Τρία χρόνια πριν
ήταν γνωστός σαν ένας πολύ καλός παραγωγός παθιασμένος με τη σόουλ των 70ς. Το
ντεμπούτο του The College Dropout πούλησε 2 εκατ. κομμάτια. Στο δεύτερο τώρα
υποκλίνεται η κοινωνία από τη στιγμή κιόλας που ακούστηκε το πρώτο κομμάτι
Diamonds From Sierra Leone για τους Αφρικανούς θύματα του εμπορίου διαμαντιών.

Ο Γουέστ, εξώφυλλο στο περιοδικό «Time». Και όλοι όσους αγγίζει να λάμπουν κι
αυτοί σαν χρυσός. Ο Τζον Λέτζεντ, για παράδειγμα, με το «βελούδινο» Get Lifted
και ο παλιός καλός Κόμον, ξαναγεννημένος μέσα από το «Be». Όπου και αν ήταν το
κέντρο του χιπ χοπ τον τελευταίο καιρό, τραβήχτηκε τώρα σαν μαγνήτης εκεί που
στεκόταν ο Κάνιε. Γύρω του (και μέσα στο Late Registration) μεγάλοι παίκτες. Ο
παραγωγός Τζον Μπριον, γνωστός από τις συνεργασίες του με τη Φιόνα Απλ, την
Έιμι Μαν και για το σάουντρακ του «Μανόλια», ο ράπερ Πολ Γουόλ από με το αργό,
σιροπιαστό στυλ του Χιούστον, ο Τζέιμι Φοξ με α λα Ρέι Τσαρλς επέμβαση στο
Gold Diggers. Ο Κάνιε έδωσε και πήρε. Το πάρε-δώσε συνεχίζεται. Υπάρχει λόγος
εξάλλου – το εξήγησε με μια αγκαλιά καλογυαλισμένα αγαλματάκια. «Απλά δώστε
μου την ευκαιρία να μιλήσω. Αυτός ήταν ο λόγος που έπιασα πρώτη φορά
μικρόφωνο. Για να μιλήσω στον κόσμο. H μουσική δεν είναι για βραβεία».

«Sister Gertrude Morgan» King Britt (Eros)

Αυτός ο Κινγκ Μπριτ πρέπει να είναι ελαφρώς ιδιόμορφος χαρακτήρας, καλός
πάντως αγωγός των πνευμάτων και ένας από τους πιο δραστήριους πρώην Digable
Planets – αυτό κι αν ακούγεται καθαρά! Βοήθησε βέβαια – πως είναι επίσης πολύ
καλός αγωγός των ρυθμών – το μυαλό του εύφορο έδαφος για να πιάσει ρίζα κάθε
ωραίος ήχος. Όταν πήγε στη Νέα Ορλεάνη, συνάντησε το πνεύμα της Αδελφής
Γερτρούδης Μόργκαν που είχε αφιερώσει τη ζωή της στον Θεό και στην τέχνη
(κανείς δεν έμαθε ποτέ με ποια σειρά). Τα λόγια και οι ζωγραφικές της
Γερτρούδης «σκανδάλισαν» τον νου του Κινγκ Μπριτ, που φωτισμένος από αυτά
κατάφερε να φέρει τη Νέα Ορλεάνη στα αυτιά μας, ψίθυρους, ρυθμούς, τζαζ και
χιπ χοπ, φανκ και χάουζ όλα σφραγισμένα από αλήθειες σαν τα πιο ποθητά
μυστικά.

«Soul Classics» Mica Paris (Sony)

Ξέρω, ξέρω. Το να σε πουν σήμερα «αθεράπευτα ρομαντικό» είναι σαν να σε
βρίζουν, αλλά ας τους αφήσουμε να βρίζουν ενώ η Μίσα Πάρις επισκέπτεται τα
κλασικά κομμάτια, με σόουλ προσχήματα και με την καρδιά της να χτυπάει σε
σόουλ «μπιτ» τόσο δυνατά που μπορεί να στείλει ξανά την καριέρα της στα ύψη
(βοηθάει κιόλας που η βρετανική σόουλ περνάει όλο και πιο καλά τελευταία). In
The Ghetto και Amazing Grace, I Can’ t Stop Loving You και Let’s Stay
Together. Η κυρία λάμπει σαν την Πόλη του Φωτός την λαμπερή εβδομάδα των
πρετ-α-πορτέ. Θα έλεγα «Υοu Send Me», αλλά προλαβαίνει εκείνη και το λέει
εξαιρετικά…

Άναψαν φωτιές

«Illumination» Earth, Wind & Fire (Sancturay)

Τα δακτυλικά τους αποτυπώματα βρίσκονται παντού, σε σόουλ και φανκ επιφάνειες
πάνω στις οποίες γράφτηκε ιστορία τα τελευταία τριάντα χρόνια και σημειώσεις
που φάνηκαν χρήσιμες στις επόμενες γενιές. Επομένως όλα αναμενόμενα όταν στο
πάρτι βλέπουν φως και ανεβαίνουν ο Ραφαέλ Σααντίγκ, ο Γουίλ Εμ Άι των Black
Eyed Peas, η Κέλι Ρόουλαντ, ο Μπιγκ Μπόι των Outkast, οι Jam & Lewis –
ονόματα όλοι αυτοί της «μαύρης» μουσικής, που αν δεν επρόκειτο για τους Earth
Wind and Fire και για τη νέα τοποθέτησή τους στα πράγματα, θα είχαν
προσπεράσει επιδεικτικά.