ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Mισθωτοί

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο T. Ζηκίδης, Παπάγου 5, Παπάγου, γράφει:

«Σκαλίζοντας κανείς παλιά στοιχεία, σίγουρα θα βρει ενδιαφέροντα πράγματα.
Έτσι λοιπόν κι εγώ, αναδιφώντας τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος που
διατηρώ από το οικονομικό έτος 1963, διαπίστωσα αρκετά πράγματα που
ενδιαφέρουν, πιστεύω, όλους τους μισθωτούς αλλά και τους συνδικαλιστές,
φαντάζομαι, που είναι ταγμένοι να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των
εργαζομένων. Όσον αφορά τους πολιτικούς, και ιδίως αυτούς που χειρίστηκαν και
χειρίζονται τα της φορολογίας των μισθωτών, δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλές
ελπίδες να επιδείξουν κάποιο ενδιαφέρον.

H βασική διαπίστωση είναι ότι η φορολόγηση των μισθωτών σήμερα είναι βαρύτατη
σε σύγκριση με τα παλαιότερα χρόνια, όπως προκύπτει και από τον σχετικό πίνακα
που συνέταξα και επισυνάπτω για του λόγου το αληθές, και οφείλεται στα εξής:
Από τον ν. 3323/56, περί φορολογίας εισοδήματος, οριζόταν ότι από το εισόδημα
των μισθωτών υπηρεσιών απαλλάσσεται ποσοστό 30%. Επίσης προβλεπόταν η έκπτωση
(απαλλαγή) από όλα τα εισοδήματα, άρα και των μισθωτών, “προσωπικού
αφορολόγητου” 12.000 δρχ. όπως και η έκπτωση άλλων ποσών για βαρύνοντα τον
φορολογούμενο πρόσωπα (σύζυγο, παιδιά κ.λπ.) που δεν είχαν δικό τους εισόδημα.
Έτσι, από το εισόδημα μισθωτών υπηρεσιών ήταν αφορολόγητο ένα μεγάλο μέρος
του, που ξεπερνούσε και το 70% και 80%, με αποτέλεσμα ο φόρος να είναι
ελάχιστος. Στην περίπτωσή μου ακόμη και μισή μονάδα (0,5%). Βέβαια, μισθωτοί
που είχαν μεγαλύτερα αφορολόγητα ποσά από εμένα, λόγω βαρυνόντων μελών ή
ιατρικών και άλλων δαπανών, είχαν λιγότερο ή και καθόλου φόρο. Και αντίθετα,
όσοι είχαν μικρότερα αφορολόγητα ποσά πλήρωναν περισσότερο φόρο.

Με την πάροδο των ετών, οι μειώσεις αυτές περιορίστηκαν και το σωτήριο
οικονομικό έτος 1993 καταργήθηκαν. Μόνη εξαίρεση το αφορολόγητο λόγω αναπηρίας
άνω του 67% που διατηρήθηκε και κολοβωμένη έκπτωση κάποιων δαπανών.

Όπως ήταν φυσικό, με την κατάργηση των αφορολογήτων ποσών, η επιβάρυνση
αυξήθηκε σημαντικά. Έτσι, από 0,98%, που αναλογούσε στο εισόδημά μου, το
οικονομικό έτος 1965 και 0,53% το 1969, μέχρι και 3,76% το 1976, ανήλθε στο
11,00% και χωρίς την αναπηρία που έχω θα ήταν 12%. H φορολόγηση δηλαδή του
εισοδήματός μου, σίγουρα δε και όλων των άλλων μισθωτών, έχει
εικοσιπενταπλασιασθεί. Και ενώ όλοι σχεδόν μιλούν για βαριά φορολογία των
επαγγελματιών και εξαγγέλλουν ή μειώνουν τον φόρο τους, κανένας δεν μίλησε και
δεν μιλάει πόσο βαριά φορολογούνται σήμερα οι μισθωτοί.

Αν η βαριά αυτή φορολογία των μισθωτών έχει ηθική και λογική βάση, ας το
κρίνουν οι αρμόδιοι, ενώ οι μισθωτοί ας βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα και
ας ενεργήσουν ανάλογα».