Πολιτική… αυτοκτονίας

Πριν από 60 χρόνια, στη μνημειώδη «Σπουδή Ιστορίας», ο Άρνολντ Τόινμπι
κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το τελικό αίτιο για την κατάρρευση των
αυτοκρατοριών είναι η «αυτοκτονική πολιτική». Δυστυχώς για τη θέση του
προέδρου Μπους στην Ιστορία, αλλά και για το μέλλον της Αμερικής, αυτή η
έξυπνη φράση φαίνεται να ισχύει και στην περίπτωση των ΗΠΑ μετά την 11η
Σεπτεμβρίου.

Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι. Μια διορθωτική πορεία των ΗΠΑ είναι εφικτή, λέει ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας

Πρόσφατα υπάρχουν ενδείξεις ότι η αμερικανική κυβέρνηση ίσως αρχίζει να
επανεκτιμάει την πολιτική της στο Ιράκ. H αποτυχημένη στρατιωτική επέμβαση, η
οποία αποφασίστηκε από ένα στενό κύκλο ανθρώπων και υπαγορεύτηκε από κίνητρα
τα οποία παραμένουν ακαθόριστα, αποδείχτηκε πολύ πιο δαπανηρή σε αίμα και σε
χρήμα από όσο αναμενόταν αρχικά. Επέσυρε διεθνείς επικρίσεις και έκανε τις ΗΠΑ
να φαίνονται ως συνεχιστές του βρετανικού ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή και
εταίροι του Ισραήλ στη στρατιωτική καταστολή των Αράβων.

Είναι αυταπάτη να πιστεύουν οι Αμερικανοί ότι οι τρομοκράτες κινούνται από ένα
αφηρημένο «μίσος για την ελευθερία». Αν αλήθευε αυτό, το Ρίο ντε Τζανέιρο και
η Στοκχόλμη θα κινδύνευαν όσο και η Νέα Υόρκη. Οι τρομοκράτες δεν γεννιούνται,
αλλά διαμορφώνονται από γεγονότα, εμπειρίες, εντυπώσεις, μίση, εθνικούς
μύθους, ιστορικές μνήμες.

Οι σκεπτόμενοι Αμερικανοί θα πρέπει να ανησυχούν ιδιαίτερα που ακόμη και χώρες
γνωστές για την παραδοσιακή συμπάθειά τους προς την Αμερική επικρίνουν ανοιχτά
την αμερικανική πολιτική.

Σαρκάζουν την ανοησία

Μεγάλα τμήματα του κόσμου, στην Ασία, στην Ευρώπη, στη Λατινική Αμερική,
αναζητούν τρόπους για τη σύναψη στενότερων περιφερειακών δεσμών,
απομακρυνόμενες από τη συνεργασία με τις ΗΠΑ. H γεωπολιτική αποξένωση της
Αμερικής θα μπορούσε να γίνει μία μόνιμη και απειλητική πραγματικότητα.

Αυτή η τάση θα μπορούσε να ωφελήσει ιδιαίτερα τους ιστορικούς αντιπάλους ή
τους μελλοντικούς εχθρούς της Αμερικής. H Ρωσία και η Κίνα κάθονται στο
περιθώριο και σαρκάζουν την ανοησία της Αμερικής. H πρώτη επειδή βλέπει με
αγαλλίαση τη μουσουλμανική εχθρότητα να στρέφεται από τη Ρωσία στην Αμερική –
παρά τα ρωσικά εγκλήματα στο Αφγανιστάν και την Τσετσενία – και επειδή
αδημονεί να παρασύρει την Αμερική σε μία αντιισλαμική συμμαχία. Και η Κίνα
επειδή ακολουθεί υπομονετικά τη συμβουλή του αρχαίου της σοφού Σουν Τζου, ο
οποίος δίδασκε πως ο καλύτερος τρόπος για να νικήσεις τον αντίπαλό σου είναι
να τον αφήσεις να ηττηθεί μόνος του.

ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Νέο μακελειό στο σουνιτικό τρίγωνο

Τα δάκρυα. Συγγενείς των θυμάτων που σκοτώθηκαν από τους βομβαρδισμούς στο Ραμάντι θρηνούν για τους νεκρούς τους

TO ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για την υιοθέτηση του νέου ιρακινού Συντάγματος μπορεί
να μοιάζει ότι πέτυχε, όμως η αιματοχυσία, οι αμερικανικές πολεμικές
επιχειρήσεις και οι διαφυλετικές εντάσεις εντείνονται.

H καταμέτρηση των ψήφων από το δημοψήφισμα του Σαββάτου συνεχίστηκε και χθες
στο Ιράκ. Σύμφωνα με τις πρώτες επίσημες εκτιμήσεις, δέκα εκατομμύρια
ψηφοφόροι συμμετείχαν στη διαδικασία, ενώ όλα φαίνεται να επιβεβαιώνουν το
σενάριο για «καθαρή» αποδοχή ενός Συντάγματος, το οποίο η Ουάσιγκτον ελπίζει
ότι θα παίξει καταλυτικό ρόλο στη μετεξέλιξη του Ιράκ σε σταθερή δημοκρατία,
ικανή να εγγυηθεί την ασφάλεια όλων των πολιτών της, χωρίς την παρουσία των
αμερικανικών κατοχικών στρατευμάτων.

Τα αποτελέσματα

Συγκεκριμένα, από τα έως τώρα αποτελέσματα προκύπτει ότι σε έξι επαρχίες του
Νότιου Ιράκ όπου η πλειονότητα των κατοίκων είναι σιίτες, οι ψηφοφόροι
τάχθηκαν μαζικά – σε ποσοστό 90% – υπέρ του Συντάγματος, σύμφωνα με τα πρώτα
στοιχεία της εκλογικής επιτροπής.

Ωστόσο, φαίνεται υπερβολικά αισιόδοξη η αμερικανική εκτίμηση ότι η υιοθέτηση
του νέου ιρακινού Συντάγματος επαρκεί για τη σταδιακή άμβλυνση των φυλετικών
εντάσεων στο Ιράκ. Ενδεικτικά του τεράστιου προβλήματος που αποτελούν οι
φυλετικές εντάσεις για την ασφάλεια των Ιρακινών και την εδαφική ακεραιότητα
του Ιράκ είναι τα χθεσινά αιματηρά γεγονότα στο Ραμάντι, στο Δυτικό Ιράκ. Σε
αυτήν την πόλη, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο του εξεγερμένου σουνιτικού
τριγώνου, περίπου 70 αντάρτες σκοτώθηκαν χθες από αμερικανικές επιδρομές.
Σύμφωνα με τις αμερικανικές στρατιωτικές αρχές του Ιράκ, Αμερικανοί στρατιώτες
εντόπισαν ομάδα ανταρτών που πιθανολογείται ότι τοποθετούσαν βόμβα στην άκρη
ενός δρόμου.

Βομβαρδισμός

Ζήτησαν αμέσως αεροπορική κάλυψη και λίγο αργότερα πολεμικά αεροπλάνα
βομβάρδισαν την περιοχή σκοτώνοντας περίπου 20 αντάρτες. Σε άλλες αεροπορικές
και χερσαίες επιχειρήσεις των Αμερικανών στην περιοχή του Ραμάντι, στην
επαρχία Ανμπάρ, σκοτώθηκαν ακόμα 50 αντάρτες. H ιρακινή αστυνομία ωστόσο
διαψεύδει την αμερικανική εκδοχή για τα γεγονότα και επιμένει ότι περίπου
είκοσι από τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν από τις αμερικανικές αεροπορικές
επιδρομές ήταν άμαχοι, μεταξύ των οποίων και παιδιά.

Απομονωμένοι σε έναν εχθρικό κόσμο

TA ΤΕΣΣΕΡΑ τελευταία χρόνια, η ομάδα του Μπους έχει υπονομεύσει
επικίνδυνα τη θέση της Αμερικής στην κορυφή του κόσμου, μετατρέποντας μία
διαχειρίσιμη – αν και σοβαρή – και κυρίως περιφερειακή κατάσταση σε διεθνή
κρίση. Ασφαλώς, η Αμερική είναι εξαιρετικά ισχυρή και πλούσια για να μπορεί
για ένα διάστημα να αντέξει μία πολιτική η οποία αρθρώνεται με ρητορική
υπερβολή και ιστορική τυφλότητα. Όμως, στην πορεία, η Αμερική θα απομονωθεί σε
έναν εχθρικό κόσμο, ολοένα και πιο ευάλωτη σε τρομοκρατικές ενέργειες και
λιγότερο ικανή να ασκήσει μία εποικοδομητική παγκόσμια επιρροή.

Τα πράγματα δεν είναι απαραίτητο να εξελιχθούν έτσι. Μία πραγματικά διορθωτική
πορεία είναι εφικτή, και θα μπορούσε να αρχίσει σύντομα με την πρόσκληση της
ηγεσίας των Δημοκρατικών να συμμετάσχουν σε μία σοβαρή προσπάθεια για τη
διαμόρφωση διακομματικής εξωτερικής πολιτικής. Έτσι θα καταστεί εφικτός ένας
αναπροσδιορισμός του τι σημαίνει επιτυχία στο Ιράκ και η αποχώρησή μας από
εκεί ίσως και στις αρχές του προσεχούς έτους. Με μία εξωτερική πολιτική που θα
στηρίζεται στα δύο κόμματα θα είναι ευκολότερη η διαμόρφωση μιας ευρύτερης
περιφερειακής πολιτικής που θα επικεντρώνεται εποικοδομητικά στο Ιράν και την
ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, ενώ θα αποκαθιστά
τη νομιμότητα του παγκόσμιου ρόλου της Αμερικής.

Το άρθρο του Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, συμβούλου εθνικής ασφαλείας του
τέως προέδρου Τζίμι Κάρτερ, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Global Viewpoint».

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς