«Οι Έλληνες έκλεψαν την παράσταση»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
 |
|
Ένα ερωτικό ντουέτο (Άννα Κατερίνα Αντονάτσι και Άντζελες Μπλάνκας Κούλιν) σε |
Μια τονωτική ένεση εθνικής υπερηφάνειας, που αυτήν τη φορά δεν προέρχεται από
το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, ήταν η παράσταση της όπερας του Μοντεβέρντι «H
στέψη της Ποπαίας» που είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε στην κρατική όπερα
της Κρεμόνας, στην Ιταλία.
Ήταν μία έξοχη παράσταση, στην οποία συνεργάστηκαν οι πιο εκλεκτοί
τραγουδιστές και εξειδικευμένοι μουσικοί, με την καθοριστική συμμετοχή Ελλήνων
καλλιτεχνών. Ένας πυρήνας συντελεστών κάτω από την καθοδήγηση του Θωμά
Μοσχόπουλου – ο οποίος εξελίσσεται σε πρωτοκλασάτο σκηνοθέτη -, του μετρ
Διονύση Φωτόπουλου στα σκηνικά, της φρέσκιας, ταλαντούχου Έλλης
Παπαγεωργακοπούλου στα κοστούμια και του έμπειρου Λευτέρη Παυλόπουλου στους
φωτισμούς. «Οι Έλληνες έκλεψαν την παράσταση», ανέφεραν τα σχόλια των θεατών
της πρεμιέρας στην όμορφη πόλη της Λομβαρδίας.
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος φιλοτέχνησε μία θεαματική «διήγηση», όπου ο καταιγισμός
των σκηνών, η αντισυμβατική ανέλιξη της σύνθεσης και η πρωτοτυπία ενός
λιμπρέτου που δεν καταφεύγει στην κάθαρση, αλλά δίνει τον προβάδισμα στον
έρωτα καταδικάζοντας τους ενάρετους και συνετούς, ακολούθησαν μιαν ενιαία
αντίληψη άκρας λεπτότητας και λιτότητας. H εκφραστική δύναμη της μουσικής
συναντήθηκε με μία τέλεια συντακτική ενότητα μουσικών, εκφραστικών και οπτικών
στοιχείων. H προκλασική εποχή εξισορρόπησε με μια σύγχρονη υφολογική ποικιλία
πάνω σε κόκκινα νήματα, σε λευκό φόντο. Το σκηνικό του Διονύση Φωτόπουλου,
απέριττο, ανάερο, φωτεινό, πρόβαλε τα ονειρικά κοστούμια της Έλλης
Παπαγεωργακοπούλου. Δάσκαλος και μαθήτρια σε έναν δημιουργικό «διάλογο», με
τον πρώτο να θέτει το πλαίσιο για να προβληθούν οι ενδυματολογικές φόρμες και
τη δεύτερη να δημιουργεί, μέσα από την οπτικοποίηση δύο πλασμάτων – χορευτών,
που εφηύρε ο σκηνοθέτης, ένα ομάζ στη Σχολή Φωτόπουλου. Οι φωτισμοί του
Λευτέρη Παυλόπουλου «έβαφαν» σκηνές και πρόσωπα μεγάλης ομορφιάς.
Οι τραγουδιστές δικαίωσαν τη διανομή, αντισυμβατική και παιγνιώδη, μέσα
στα μουσικά όρια του συνθέτη και στις επιλογές του μαέστρου Οτάβιο Νταντόνε,
οι οποίες υποστηρίζοντας την αμφισημία των φύλων, στήριξαν το παιχνίδι των
ρόλων που αξιοποίησε θεατρικά ο Μοσχόπουλος.
H μεγάλη φωνή αυτήν τη στιγμή της όπερας, η σοπράνο Άννα Κατερίνα Αντονάτσι
(την είδαμε στο Μέγαρο Μουσικής στον ρόλο της Ποπαίας) εδώ είχε τον ρόλο του
Νέρωνα. Υπέροχη φωνή, πανέμορφη φιγούρα με μαύρο κολάν, θώρακες που έδεναν
στην πλάτη με λεπτούς ιμάντες και τα μακριά της μαλλιά συγκρατημένα από χρυσό
στεφάνι. H Άντζελες Μπλάνκας Κούλιν, μια φιγούρα ροκ με πλαστική κίνηση,
άλλοτε γυμνή, τυλιγμένη σε ένα λευκό σεντόνι – σύννεφο κι άλλοτε ντυμένη με
κατακόκκινο φόρεμα, είχε τον ρόλο της Ποπαίας. Στην πολυπρόσωπη διανομή με τις
μεγάλες μουσικές απαιτήσεις συμμετείχαν κι άλλα μεγάλα ονόματα, όπως οι: Σόνια
Πρίνα (Όθων), Ρομπέρτα Ινβερνίτζι (Οτάβια), Ραφαέλε Κονσταντίνι (Σενέκας),
Γκέμα Μπεργκανιόλι (Ντρουσίλα), Λουτσία Κιρίλο (Έρωτας) κ.ά.
H σκηνοθεσία πολύ θεατρική, με έναν μινιμαλισμό ενιαίο, έστρεφε την προσοχή
στον μουσικό λόγο, ενώ το θέαμα – μέσα από τον προσεκτικό σχεδιασμό και το
πολύ διακριτικό στήσιμο – ήταν λεπταίσθητα… θεαματικό! Μια παράσταση μεγάλης
φινέτσας, εναρμονισμένη με το μουσικό στυλιζάρισμα, που στόχευσε στην «ηρεμία»
και κέρδισε μία σπάνια, για την όπερα, ομαδικότητα κι ένα κοινό ήθος.
Το ελληνικό δαιμόνιο, στο σκηνογραφικό και ενδυματολογικό κομμάτι τής
παραγωγής βρήκε ιδιοφυείς λύσεις μέσα από τους οικονομικούς ακροβατισμούς,
ακολουθώντας τη γενικότερη κρίση που μαστίζει τον τομέα του πολιτισμού και
στην Ιταλία. Το διαπιστώσαμε στην πράξη, καθώς η προγραμματισμένη πρεμιέρα,
της περασμένης Παρασκευής, δόθηκε την επομένη – Σάββατο -, επειδή στις 14
Οκτωβρίου είχε ορισθεί πανιταλική διαδήλωση – απεργία, εξ αιτίας της απόφασης
του Μπερλκουσκόνι να περικόψει 40% από τον προϋπολογισμό για τα πολιτιστικά –
τα ήδη ανεπαρκή 464 εκατομμύρια μειώθηκαν σε 300 εκατομμύρια ευρώ.
Google news
