Όμηροι της λυματολάσπης

«Έχουμε μια ωραία αυλή με κήπο και απέναντι ένα αλσύλλιο με πεύκα αλλά δεν
μπορούμε να καθήσουμε ούτε λεπτό έξω να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα. Θέλει και
ρώτημα γιατί; Βρωμάει η λυματολάσπη και δεν μπορούμε να πάρουμε ανάσα…
Περάσαμε ένα φρικτό καλοκαίρι λόγω της δυσοσμίας και τώρα έρχεται ένα φρικτός
χειμώνας».

H οικογένεια Τσικένη δεν κατοικεί δίπλα στη χωματερή Άνω Λιοσίων. Το σπίτι
τους βρίσκεται τουλάχιστον 1½ χιλιόμετρο μακριά από το σημείο όπου
εναποτίθεται η λυματολάσπη, στην Άνω Πετρούπολη. Μάλιστα ένα… βουνό (το
νταμάρι) χωρίζει την περιοχή τους από τη χωματερή. Κι όμως, όπως λένε, μέρα
παραμέρα, η βρώμα είναι τέτοια που αναγκάζονται να… αμπαρώνουν το σπίτι.
«Κλείνουμε πόρτες και παράθυρα. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Μερικές φορές η
δυσοσμία είναι τόσο έντονη που σκεφτόμαστε να φύγουμε και να μείνουμε μόνιμα
στα χωριά μας. Πολλές φορές, όταν τρώμε, αντί να μυρίζουμε το φαγητό μυρίζουμε
τη βρωμολάσπη!» λέει η κ. Αγγελική Τσικένη.

Ο σύζυγός της, ο κ. Γιώργος, λέει ότι η κατάσταση είναι ακόμα πιο ανυπόφορη
για τους ηλικιωμένους και τα μικρά παιδιά. «Βλέπετε πόσα φάρμακα παίρνω. Πώς
να βγω έξω στην αυλή με αυτή τη βρώμα; Θα χειροτερέψει η υγεία μου. Οι ίδιοι
κίνδυνοι υπάρχουν και για τα εγγονάκια μου. Μόλις βγαίνουμε έξω στην αυλή, μου
λένε “παππού βρωμάει”. Δεν αντέχουν».

Έκλεισαν τα καταστήματα!

Την ίδια ανυπόφορη δυσοσμία βιώνουν χιλιάδες άλλες οικογένειες αλλά και
επαγγελματίες στην Πετρούπολη, το Καματερό, τα Άνω Λιόσια. Στις αρχές
Σεπτεμβρίου, που οι θερμοκρασίες ήταν υψηλότερες, οι καταστηματάρχες της
Πετρούπολης είχαν αναγκαστεί να κλείσουν τα καταστήματά τους λόγω της έντονης
δυσοσμίας. Αλλά και τώρα, λένε, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει.

«Πρέπει επιτέλους να βρεθεί λύση. Όταν φυσάει αεράκι και φέρνει τη βρώμα ο
αέρας δεν μπορούμε να αφήσουμε την πόρτα του μαγαζιού ανοιχτή ούτε να βγούμε
στο μπαλκόνι του σπιτιού μας. Βρωμάμε. Μυρίζει σαν βόθρος», τονίζει η κ.
Αναστασία Τραγουστή που διατηρεί κατάστημα ρούχων στη λεωφόρο Πετρουπόλεως. Ο
κ. Κωνσταντίνος Ζώτος, ιδιοκτήτης κρεοπωλείου λίγα μέτρα πιο πάνω, λέει ότι η
λυματολάσπη πρέπει να απομακρυνθεί οπωσδήποτε από τις κατοικημένες περιοχές.

Όπως λένε οι κάτοικοι της Πετρούπολης, ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν τόσο έντονο
πρόβλημα δυσοσμίας από τη χωματερή. Από τη στιγμή που άρχισε η εναπόθεση της
λυματολάσπης, όμως, υποφέρουν όλο και περισσότερο.

Αρκετοί είναι οι πολίτες, όπως καταγγέλλουν κάτοικοι, που υποφέρουν από
προβλήματα υγείας – όπως ζαλάδες και αναπνευστικά – εξαιτίας της λυματολάσπης.
Ο κ. Διονύσιος Λιρώνης που έχει περίπτερο επί της λεωφόρου Πετρουπόλεως λέει
ότι ένα πρωινό που άνοιγε το περίπτερό του κινδύνευσε να λιποθυμήσει. «Ήταν
τόσο έντονη η βρώμα που ζαλίστηκα, μου ήρθε τάση προς έμετο και κόντεψα να
σωριαστώ στην άσφαλτο…».

Για πολλούς κατοίκους πρόβλημα δεν αποτελεί μόνο η δυσοσμία αλλά και η
μόλυνση. H κ. Αθανασία Στούμπου βρίσκεται περίπου 10 ώρες καθημερινά στο
κατάστημά της με είδη υγιεινής στα Άνω Λιόσια και τις υπόλοιπες ώρες στο σπίτι
της στην Πετρούπολη. Και στις δύο περιοχές «η κατάσταση είναι απελπιστική,
ειδικά το πρωί και το βράδυ. Όμως δεν είναι μόνο η μυρωδιά. Είναι και η
μόλυνση από τη λυματολάσπη, τόσο για την υγεία μας όσο και για το περιβάλλον,
που πρέπει να μας απασχολήσει».