30 ελληνικά «Hφαίστεια» στη Nέα Yόρκη

Ένα από τα «Ηφαίστεια» της Άννας Μπόμπολα που θα εκτίθενται στη Νέα Υόρκη από τις 10 Νοεμβρίου

Μια φλόγα από τα έγκατα της Γης ή της ψυχής, που βγαίνει, εκτινάσσεται,
κυλά, στερεοποιείται και παγώνει, ενέπνευσε τα «Ηφαίστεια» της ζωγράφου Άννας
Μπόμπολα, τριάντα πίνακες που θα εκτίθενται στη Νέα Υόρκη, στην γκαλερί Μ.
Lombardo από τις 10 Νοεμβρίου.

Χωρίς να έχει εκθέσει ποτέ στην Αθήνα, η Άννα Μπόμπολα έχει παρουσιάσει τη
δουλειά της στη Νέα Υόρκη το ’85, στη Μόσχα στο Μουσείο Πούσκιν, στο Ερμιτάζ,
στη Βενετία. Ζωγραφική εξπρεσιονιστική, προσωπική, ειλικρινής, ανήσυχη και
ερευνητική, που αναζητεί να αναδείξει το βάθος και την έκφραση μιας άλλης
πραγματικότητας και συνδυάζεται με γλυπτική. Στην τωρινή έκθεση, εκτός από
τους πίνακες και τα σχέδια με κάρβουνο με θέμα τα ηφαίστεια, το γλυπτό που
παρουσιάζεται είναι ο «Ήφαιστος», μια μορφή ρευστή αλλά αναγνωρίσιμη.

Πρόκειται για τη δουλειά των τριών τελευταίων χρόνων. H ζωγράφος δεν ακολουθεί
ένα φορμαλιστικό, αλλά μάλλον ένα μυστικό μοντέλο. Απέχει από την περιγραφή
και την αφήγηση – ενός τοπίου, μιας κατάστασης. Αν και διδάχθηκε τη ζωγραφική
έξω από Σχολές και άρχισε να ασχολείται συστηματικά με αυτήν σε ώριμη ηλικία,
διατηρεί εργαστήριο όπου αποσύρεται, απομονώνεται και δουλεύει διάγοντας διπλή
ζωή – του καλλιτέχνη και του πολίτη.

Πρόθεσή της, όπως έχει πει, είναι να φέρει το βάθος στην επιφάνεια, ενώ η
επιφάνεια γλιστρά στο βάθος. Στα χέρια της, τα τοπία τήκονται και γίνονται
ύλη, ανόργανα υλικά, χρώμα που κυλά, ενώ η ματιά της στον καμβά έρχεται από
ψηλά, σαν να βρίσκεται σε πτήση στον ουρανό πάνω από τον ορίζοντα. H εικαστική
γλώσσα της μεταδίδει ερεθίσματα που δίνουν αφορμή για σκέψη, μεταμορφώνοντας
τον φανταστικό χώρο σε πραγματικότητα αναγνωρίσιμη. Θέμα της παραμένει ο
κόσμος.