Δρόμοι

Στην επείγουσα…

… ανάγκη να δημιουργηθεί «ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα για τον εκσυγχρονισμό
των θεμελιωδών ιδεών του Ισλάμ» ύστερα από τις βομβιστικές επιθέσεις της 7ης
Ιουλίου στο Λονδίνου, αναφέρεται σε νέο άρθρο του στους λονδρέζικους «Τάιμς» ο
συγγραφέας των «Σατανικών Στίχων», Σαλμάν Ρούσντι. Μεταξύ των άλλων, ο Ρούσντι
σημειώνει ότι οι Βρετανοί μουσουλμάνοι, οι οποίοι κατάγονται κυρίως από τη
Νότιο Ασία, θα πρέπει να θυμούνται την ιστορία τους. «Στην Ινδία», τονίζει,
«οι μουσουλμάνοι πάντα ήταν υπέρ του κοσμικού κράτους, γνωρίζοντας ότι το
ινδικό Σύνταγμα που κατοχυρώνει το κοσμικό κράτος, είναι αυτό που τους
θωρακίζει έναντι της δικτατορίας της ινδουιστικής πλειοψηφίας. Οι Βρετανοί
μουσουλμάνοι επομένως θα πρέπει να μιμηθούν τους ομολόγους τους στην Ινδία και
να ξεχωρίσουν τη θρησκεία από την πολιτική».

Επίσης…

… αναφέρει ο Ρούσντι, στο παρελθόν – και όχι το απώτερο – μουσουλμανικές
πόλεις όπως η Βηρυτός και η Τεχεράνη ήταν κοσμοπολίτικες, ανεκτικές και
σύγχρονες μητροπόλεις. Αυτή η χαμένη κουλτούρα θα πρέπει να σωθεί από τους
ακραίους, να τιμηθεί και να ξαναοικοδομηθεί. Επίσης, θα πρέπει να
επανεξεταστεί η ιδέα ότι όλοι οι μουσουλμάνοι συνδέονται με συγγενικούς
δεσμούς μεταξύ τους. «H αλήθεια είναι», λέει ο διάσημος συγγραφέας, «ότι, όπως
οι πικρές διαφορές μεταξύ Ιρακινών σουνιτών και σιιτών φανερώνουν, αυτή η ιδέα
αποτελεί μύθο. Όταν μάλιστα αυτός ο μύθος παρασύρει νέους άνδρες όπως είναι οι
Βρετανοί καμικάζι βομβιστές της 7ης Ιουλίου, να ανατινάξουν την ίδια τους τη
χώρα στο όνομα μιας ουσιαστικά φανταστικής ιδέας περί “ισλαμικής αδελφοσύνης”
(ελάχιστοι Βρετανοί μουσουλμάνοι θα μπορούσαν να ανεχθούν τη ζωή σε μια
συντηρητική μουσουλμανική χώρα), αποτελεί επικίνδυνο μύθο».

Ο άνθρωπος…

… εναντίον του οποίου ο Αγιατολάχ Χομεϊνί είχε εκδώσει φετφά το 1989,
σημειώνει ότι «οι άνθρωποι που ζημιώνονται άμεσα από το ακραίο Ισλάμ είναι
επίσης μουσουλμάνοι: οι Αφγανοί μουσουλμάνοι από τους Ταλιμπάν, οι Ιρανοί
μουσουλμάνοι από τους αγιατολάδες, ενώ στο Ιράκ οι περισσότεροι άνθρωποι που
έχουν σκοτωθεί από το αντάρτικο είναι Ιρακινοί μουσουλμάνοι». Ωστόσο,
επισημαίνει ο Σαλμάν Ρούσντι, η μουσουλμανική ρητορική επικεντρώνεται στα
εγκλήματα της «Δύσης». Επομένως, μπορεί οι μουσουλμάνοι να πρέπει να
κατευθύνουν την οργή τους εναντίον των ανθρώπων που στην πραγματικότητα τους
καταπιέζουν και τους δολοφονούν, αντί να την κατευθύνουν εναντίον των
«Δυτικών» εν γένει.

Ο Ρούσντι…

… καταλήγει ότι εάν γίνει μεταρρύθμιση στο Ισλάμ, η μουσουλμανική θρησκεία
θα απορρίψει τον συντηρητικό δογματισμό και θα αποδεχθεί ότι, μεταξύ των
άλλων, οι γυναίκες είναι ίσες με τους άνδρες, ότι οι άνθρωποι που δεν είναι
μουσουλμάνοι δεν είναι κατώτεροι των μουσουλμάνων, ότι οι διαφορές στον
σεξουαλικό προσανατολισμό δεν πρέπει να καταδικάζονται, αλλά να γίνονται
αποδεκτές ως μέρος της ανθρώπινης φύσης και ότι η καταστολή της ελευθερίας του
λόγου θα πρέπει να αντικατασταθεί από γνήσιο, στέρεο και ανοιχτόμυαλο διάλογο
όπου δεν υπάρχουν απαγορευμένες ιδέες ή θέματα.