Xάνουμε 10 δισ. ευρώ

Πιεσμένη η κυβέρνηση από τα συμβάντα των τελευταίων ημερών, από τα πρώτα
μισόλογα περί διαφθοράς που θαμπώνουν το νεοδημοκρατικό λούστρο,
σκοτεινιασμένος ο Πρωθυπουργός από όλα αυτά και την ασθενική επίδοση της
πολιτικής του, ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη καταπιεζόμενος από τα κύματα
απαισιοδοξίας που «πνίγουν» τους πολίτες. Δεν έχει να δώσει, δεν μπορεί να
υποσχεθεί, είναι υποχρεωμένος να κινηθεί στο πεδίο των προσδοκιών, έχοντας
προηγουμένως αποδώσει ευθύνες στους προκατόχους του και μεταδώσει μήνυμα
αυστηρότητας και προσπαθειών. Τα πράγματα δεν πάνε κατ’ ευχήν, ο περίπατος που
πολλοί προέβλεπαν μετατρέπεται σταδιακά σε αγωνιώδη ανάβαση και τα
πλεονεκτήματα της μετεκλογικής περιόδου εξανεμίζονται σταδιακά, όσο
αποκαλύπτονται τα κενά, οι αδυναμίες της νέας διακυβέρνησης και το ανεκπλήρωτο
των υποσχέσεων.

Οι Ολυμπιακοί. H νεοδημοκρατική διακυβέρνηση δεν έχει να επιδείξει
δάφνες στην οικονομία. Αυτή κινείται ακόμη με τη φόρα της προηγούμενης
περιόδου, με την ορμή των έργων και των Ολυμπιακών, με το κλίμα και την
ατμόσφαιρα που είχε δημιουργήσει η κυβέρνηση Σημίτη. Γνωρίζει όμως ο κ.
Καραμανλής και πολύ περισσότερο ο κ. Αλογοσκούφης ότι τούτα δεν αντέχουν στον
χρόνο. H ελληνική οικονομία ήδη φρενάρισε ελαφρώς και πιθανώς να φρενάρει κι
άλλο στο μέλλον αν η κυβέρνηση δεν εφεύρει ισχυρά αναπτυξιακά εργαλεία και αν
δεν βρει τρόπο να ξεφύγει από το πλήθος των περιορισμών που η ίδια διαμόρφωσε
με την επιλογή της απογραφής και την επιβληθείσα εξ αυτής επιτήρηση των
Βρυξελλών.

H ίδια όμως έχει υπονομεύσει την ανάπτυξη. Συντόμως θα καταδειχθεί η παταγώδης
αποτυχία εκτέλεσης του Τρίτου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Το παιχνίδι
δείχνει να έχει χαθεί πλήρως. Τα πρώτα προβλήματα ανέκυψαν το 2004, εξαιτίας
της μετεκλογικής χαλάρωσης. Έκαναν έξι μήνες να ενημερωθούν οι υπεύθυνοι. Ο
χρόνος παρήλθε, μετά ήλθαν οι περιπλοκές του βασικού μετόχου, οι δημοπρατήσεις
έργων διεκόπησαν, νέα έργα δεν ωρίμασαν και επιπλέον εκτροχιάσθηκε ο
προϋπολογισμός. Οι φωστήρες της νέας διακυβέρνησης προκειμένου να μειώσουν τα
ελλείμματα έκοψαν τις επενδυτικές δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων
Επενδύσεων.

Μόλις 11 δισ. ευρώ. Το Τρίτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ανέρχεται σε
περίπου 35 δισ. ευρώ. Μέχρι τώρα έχουν απορροφηθεί μόλις 11 δισ. ευρώ και
απομένουν άλλα 24 δισ. ευρώ. Φέτος εκτιμάται ότι θα απορροφηθούν πόροι 3 δισ.
ευρώ. Αν επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη αυτή, τότε στην τριετία 2006 – 2008 θα
απομένουν αδιάθετοι πόροι ύψους 21 δισ. ευρώ. Πρακτικά τούτο σημαίνει ότι για
να εκτελεσθεί ομαλά το Γ’ ΚΠΣ πρέπει να απορροφώνται 7 δισ. ευρώ τον χρόνο.
Πράγμα αδύνατο, εκτιμούν οι ειδικοί. Κι αυτό γιατί ο μηχανισμός παραγωγής των
έργων δεν έχει τέτοια απόδοση και τα δημόσια οικονομικά είναι στενά, δεν
επιτρέπουν κατάθεση τόσο υψηλής εθνικής συμμετοχής για την απορρόφηση 7 δισ.
ευρώ τον χρόνο. Κάτι που επιβάλλει στην κυβέρνηση να προσθέτει το 40%, δηλαδή
να συμβάλλει με εθνικούς πόρους ύψους 2,8 δισ. ευρώ τον χρόνο. Όπως κινούνται
τα πράγματα, οι απώλειες μπορεί να φθάσουν και τα 10 δισ. ευρώ. Θα πρόκειται
για το έγκλημα της κυβέρνησης Καραμανλή, για μεγίστη απόδειξη της
ανευθυνότητας και της ανικανότητας, που συνοδεύει τη νεοδημοκρατική εξουσία.

Το έλλειμμα. Το μέγα πρόβλημα για τον Πρωθυπουργό είναι ότι δεν
βγαίνουν οι υπολογισμοί του οικονομικού επιτελείου. Το έλλειμμα για να πέσει
θέλει κόλπα και λογιστικά τερτίπια, σαν εκείνα που κατακεραύνωνε ο κ.
Καραμανλής, αλλά ούτε αυτά αρκούν. Τα έσοδα για να έλθουν απαιτούν σύγκρουση
πρώτα απ’ όλα με τα «φίλια» σωματεία των λαθρεμπόρων και των φοροφυγάδων, που
έχουν γίνει οι καλύτεροι πελάτες των «γαλάζιων» εφόρων. H καταπολέμηση της
φοροδιαφυγής απαιτεί μέτρα αποκάλυψης των παραοικονομικών εισοδημάτων και
πολιτικές συντονισμένες, δεν επιτυγχάνεται με γιουρούσια εφοριακών στις
πιάτσες των μικρομεσαίων. Και ακόμη η εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών για
την οποία δεσμεύτηκε στις Βρυξέλλες ο κ. Καραμανλής, δεν θα έλθει με μεταφορά
τόκων στο μακρινό μέλλον, ούτε με άγαρμπη περικοπή κονδυλίων που αντιστοιχούν
σε πραγματικές και ανελαστικές δαπάνες.

Ξέρει ο κ. Καραμανλής ανεβαίνοντας στη Θεσσαλονίκη ότι κινείται στο όριο.
Στηρίζεται για την ώρα σε υποθέσεις του κ. Αλογοσκούφη, σε σενάρια εμφανώς
αισιόδοξα. Δεν έχει χειροπιαστά πράγματα. Ελπίζει και εύχεται, δεν είναι
βέβαιος. H αποτυχία του δόγματος της «ήπιας προσαρμογής» έχει ήδη καταχωρηθεί,
το στοιχείο της αμφιβολίας έχει φωλιάσει για τα καλά.