H σαρία ζει και βασιλεύει στην Eλλάδα!

Γάμος… δι’ αντιπροσώπου στην Ελλάδα του 2005; Γίνεται. Παιδιά 12 ετών,
που παντρεύονται αναγκαστικά στην ελληνική Θράκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Γίνεται.

Γυναίκες στις οποίες δεν αναγνωρίζεται το δικαίωμα του διαζυγίου; Γίνεται.
Γυναίκες που χάνουν υποχρεωτικά την επιμέλεια των ανήλικων παιδιών τους;
Βεβαίως…

Όλα αυτά τα εξωπραγματικά προβλέπονται από τον ιερό μουσουλμανικό νόμο, τη
σαρία, που έχει καταργηθεί εδώ και δεκαετίες στην Τουρκία. Ισχύει όμως για
τους Έλληνες μουσουλμάνους – όπως ισχύει ακόμη και στα «σκληρά» ισλαμικά
καθεστώτα, όπως στη Σαουδική Αραβία και στο Αφγανιστάν.

H περίπτωση της 12χρονης Σεμιχά από την Κομοτηνή, που τον περασμένο Μάρτιο
παντρεύτηκε έναν ομόθρησκό της ο οποίος ζει στη Γερμανία, επανέφερε στο
προσκήνιο την ασυμβατότητα της ελληνικής πραγματικότητας με την ευρωπαϊκή
νομοθεσία. Τους δύο νεαρούς μουσουλμάνους πάντρεψε ο μουφτής Κομοτηνής, καθώς
η σαρία επιτρέπει τον γάμο από την ηλικία των 12 – παρότι κάτι τέτοιο
απαγορεύεται, σύμφωνα με το άρθρο 12 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του
Ανθρώπου…

Στη συνέχεια, η Σεμιχά ταξίδεψε στη Γερμανία προκειμένου να ζήσει με τον
σύζυγό της. Ο Γερμανός υπάλληλος που εξέτασε τα χαρτιά τής Σεμιχά, προκειμένου
να επιτραπεί η μόνιμη παραμονή της εκεί, δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ένα
κορίτσι 12 χρόνων ήταν ήδη παντρεμένο! H υπόθεση έφτασε στα πρωτοσέλιδα του
διεθνούς Τύπου και η Ελλάδα κατηγορήθηκε για παραβίαση δικαιωμάτων του
ανθρώπου…

«Ο ιερός μουσουλμανικός νόμος, σύμφωνα με τους ισχύοντες ελληνικούς νόμους,
ρυθμίζει για τους Έλληνες μουσουλμάνους όλα τα ζητήματα που αφορούν το
οικογενειακό δίκαιο», λέει στα «NEA» ο αναπληρωτής καθηγητής Νομικής κ. Γ.
Κτιστάκις.

ΣΕ ΟΛΗ THN ΕΥΡΩΠΗ

Μόνο η Ελλάδα υποχρεώνει τους μουσουλμάνους πολίτες της στην εφαρμογή της σαρίας

Εννέα φορές περισσότερα από αυτά των χριστιανών είναι τα διαζύγια των μουσουλμάνων στην περιοχή της Ροδόπης και της Ξάνθης. «Οι Έλληνες μουσουλμάνοι μπορούν να επιλέξουν, αν επιθυμούν, να υπαχθούν στην εφαρμογή των μουσουλμανικών νόμων για τον γάμο», λέει ο μουφτής Κομοτηνής κ. Μέκο Τσεμαλί

H εφαρμογή της σαρίας άρχισε με το άρθρο 11 της Συνθήκης των Αθηνών το 1913,
συμπληρώθηκε με νόμους του 1914 και του 1920 και ουσιαστικά οριστικοποιήθηκε
το 1923 με το άρθρο 45 της συνθήκης της Λωζάννης, όταν η Ελλάδα δεσμεύθηκε «να
λάβει κατάλληλα μέτρα, ώστε η μουσουλμανική μειονότητα να ρυθμίζει την
προσωπική και οικογενειακή κατάσταση των μελών της σύμφωνα με τα δικά της
έθιμα».

Λίγο αργότερα όμως ο Κεμάλ Ατατούρκ αποφάσισε ότι η Τουρκία θα υιοθετούσε τον
ελβετικό αστικό κώδικα, με συνέπεια η σαρία να μην ισχύει για τους Τούρκους
μουσουλμάνους. Μάλιστα ζήτησε από τον Βενιζέλο να πράξει το ίδιο. H τουρκική
πλευρά επανέλαβε την πρόταση στον Ελευθέριο Βενιζέλο, το 1931. H απάντηση όμως
της ελληνικής κυβέρνησης υπήρξε αρνητική, και το ίδιο συνέβαινε κάθε φορά που
αυτό το θέμα ετίθετο από διεθνείς Οργανισμούς. Επιπλέον, οι ελληνικές
κυβερνήσεις υποχρέωσαν όλους τους Έλληνες μουσουλμάνους, είτε έμεναν στην
Κρήτη, την Πελοπόννησο ή τη Μακεδονία, να υιοθετήσουν τις πρακτικές που ίσχυαν
για τη μειονότητα της Θράκης.

«Σήμερα, αν δύο μουσουλμάνοι που ζουν στην Αθήνα θέλουν να παντρευτούν, να
χωρίσουν, να κληροδοτήσουν περιουσιακά τους στοιχεία· γενικά, αν κάνουν ό,τι
προβλέπει το οικογενειακό δίκαιο, είναι υποχρεωμένοι να αναζητήσουν έναν από
τους τρεις μουφτήδες, της Ξάνθης, της Κομοτηνής ή του Διδυμοτείχου»,
επισημαίνει ο κ. Κτιστάκις.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μόνο η Ελλάδα απέμεινε να υποχρεώνει τους μουσουλμάνους
πολίτες της στην εφαρμογή της σαρίας και να αναγνωρίζει τις δικαστικές
εξουσίες του μουφτή. Τελευταία χώρα που προέβη σε προσπάθεια επίλυσης του
προβλήματος αυτού ήταν η Γαλλία – το 2001 αναίρεσε τις δικαιοδοτικές
αρμοδιότητες του μοναδικού Γάλλου μουφτή που είχε ανάλογες δικαιοδοσίες, στο
νησί Μαγιότ στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Μια Ελληνίδα μουσουλμάνα νίκησε τον ιερό νόμο

Μία μόνο φορά «νικήθηκε» η Σαρία στην Ελλάδα και μάλιστα από μουσουλμάνα. H
30χρονη Αϊτέν Σαδίκογλου μάταια περίμενε από τον σύζυγό της, που την
εγκατέλειψε με ένα μωρό παιδί για να πάει στη Γερμανία, να της δώσει διαζύγιο.
Όταν γνώρισε τον νέο της σύντροφο και έμεινε έγκυος, αποφάσισαν να αφήσουν το
χωριό τους στη Ροδόπη και να εγκατασταθούν στο Σχηματάρι προκειμένου να
γλιτώσουν από τα σχόλια των συγχωριανών τους. Όσο όμως ο εξαφανισμένος σύζυγος
δεν της έδινε διαζύγιο, η Αϊτέν όχι μόνο δεν μπορούσε να ξαναπαντρευτεί, αλλά
εθεωρείτο και… μοιχός.

Επιπλέον η σαρία, σε περίπτωση διαζυγίου, προβλέπει ότι αν το παιδί είναι
αγόρι μπορεί να μείνει με τη μητέρα του μέχρι να γίνει 7 ετών, ενώ αν είναι
κορίτσι, μέχρι να συμπληρώσει τα 9 του χρόνια. Στη συνέχεια, η μητέρα είναι
υποχρεωμένη να δώσει το παιδί στον πατέρα, ακόμη και αν αυτός έχει επιλέξει να
εγκαταλείψει το σπίτι του. H Αϊτέν, κινδυνεύοντας να χάσει το παιδί της,
στράφηκε στα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια ζητώντας να αναλάβει εκείνη την
επιμέλειά του – και κέρδισε την υπόθεση στο μονομελές Πρωτοδικείο της Θήβας

Κι όμως, φέρνει διαζύγια

H ελευθερία που έχουν οι άντρες μουσουλμάνοι να χωρίζουν τις συζύγους,
λέγοντας μόνο τρεις φορές: «Σε χωρίζω», έχει δημιουργήσει ακόμη ένα παράδοξο
στη μειονότητα. Τα μουσουλμανικά διαζύγια είναι 9 φορές περισσότερα απ’ ό,τι
τα χριστιανικά στην περιοχή της Ροδόπης και της Ξάνθης. Ύστερα δε από το
διαζύγιο, η γυναίκα συνήθως υποχρεούται να επιστρέψει και την προίκα που της
έδωσε ο σύζυγός της…

«Οι Έλληνες μουσουλμάνοι μπορούν να επιλέξουν αν επιθυμούν να υπαχθούν στην
εφαρμογή των μουσουλμανικών νόμων για τον γάμο», απαντά ο μουφτής Κομοτηνής,
κ. Μέκο Τσεμαλί. Ωστόσο, περιπτώσεις όπου οι Έλληνες μουσουλμάνοι επέλεξαν να
παντρευτούν με πολιτικό γάμο – και άρα να μην υπόκεινται στις διατάξεις της
σαρίας – έχουν καταγραφεί ελάχιστες.