Tο Mέγα Λάθος…

Γιατί «πάγωσε» η σχέση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με την Ένωση των
Θεάτρων της Ευρώπης; Αναρωτιόμουνα χτες με αφορμή την εξαίρετη, όπως φίλη μού
είπε, ουγγρική παράσταση του «Γλάρου» στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, την
υπογραμμένη από τον Άρπαντ Σίλινγκ τον οποίο γνωρίσαμε μέσα από έναν
εκπληκτικό «Μίκαελ Κολχάας» που είδαμε στη Θεσσαλονίκη, στο δεύτερο – εκεί –
Φεστιβάλ της Ένωσης. Συνειδητοποίησα, για άλλη μια φορά, ότι η σχέση αυτή επί
Νικήτα Τσακίρογλου, στον περίπου ενάμιση χρόνο που έχει αναλάβει τη θέση του
καλλιτεχνικού διευθυντή, έχει πλήρως νεκρωθεί. Ούτε μια ξένη παράσταση ούτε
κουβέντα για την Ένωση… Γιατί άραγε; Αναρωτιόμουνα και προ μηνών. Αλλά…
σιωπή. Δεν ξέρω αν το «πάγωμα» οφείλεται στην άποψη ότι αυτός ο θεσμός δεν
ενδιαφέρει το ΚΘΒΕ ή στο οικονομικό «σφίξιμο». Είτε έτσι είτε αλλιώς πάντως,
τέτοιο χαρτί που συνέδεε το ΚΘΒΕ με την ευρωπαϊκή θεατρική πραγματικότητα δεν
έπρεπε να χαθεί. Είναι ΛΑΘΟΣ. Μέγα. Δημιουργικότατη για το ΚΘΒΕ η εποχή
Σωκράτη Καραντινού, αλλά τότε ήταν δεκαετία του ’60… Αν η περίοδος αυτή
παραμένει πρότυπο και στη δεκαετία του 2000, τότε το ΚΘΒΕ επιστρέφει πλησίστιο
στον επαρχιωτισμό. Κρίμα…