Δύσκολα σε εμπιστεύονται οι Ρink Floyd…

Σε απευθείας επικοινωνία με τον «Ολυμπιακό» μας ντιτζέι Τιέστο είναι ο Χρήστος Καλοπήτας. Αλλά και οι Pink Floyd δεν του έκλεισαν το τηλέφωνο…

Μερικοί θα απορήσουν, άλλοι θα διπλοτσεκάρουν, και σε κάποιους σίγουρα θα
πέσει το CD από τα χέρια. Αρκετοί βέβαια είναι και εκείνοι που αντιλαμβάνονται
τον πρωταγωνιστή της ιστορίας μας σαν ένα μυστήριο – από αυτά, όμως, που
κάνουν τη ζωή μας πιο ωραία. Ο μίστερ-Jungle, Χρήστος Καλοπήτας, υπογράφει μια
συλλογή, όπου συναντιέται ο Λου Ριντ και ο Λοράν Γκαρνιέ, ένα «ταξίδι στην
progressive μουσική», ενώ συνεχίζει να ταξιδεύει το Jungle – κινητό κλαμπ σε
κόμβους της «ντανς» σκηνής εδώ και 22 χρόνια!

Κι αν μπορεί κανείς να τα περιμένει όλα, έρχεται το πρώτο κομμάτι του «Jungle,
a trip to progressive music» να είναι το main theme από το άλμπουμ «More» των
Pink Floyd, οι οποίοι, όπως είναι γνωστό στους μουσικούς κύκλους, δεν
συνηθίζουν να δίνουν άδεια για να συμπεριληφθούν κομμάτια τους σε συλλογές.
Ίσως, στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει κανείς να ανατρέξει σε συναντήσεις με
τον Ντέιβ Γκίλμουρ, στο μπαρ που έχει ο διάσημος Pink Floyd στην Ίμπιζα, και
σε προσωπικές σχέσεις περισσότερο παρά σε δισκογραφικές συμφωνίες.

Για τη νεώτερη γενιά που αποθεώνει τον Τιέστο (πίσω από τις κινήσεις του
οποίου, στην Ελλάδα, βρίσκεται επίσης ο Χρήστος Καλοπήτας), υπάρχουν και άλλες
εκπλήξεις, με πρώτη κιόλας, τις επιλογές των κομματιών, σαν αυτές των Velvet
Underground και της Nicο.

«Από το 1972 μέχρι το 1978», απαντά ο ίδιος, «άκουγα Rolling Stones, Pink
Floyd, Μαρκ Μπόλαν, γνώρισα από κοντά τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Δημήτρη
Πουλικάκο και ήταν ο Σιδηρόπουλος που μου “έκλεισε” τις Δευτέρες στο Ροντέο,
όταν αποφάσισα να κάνω το πρώτο “εναλλακτικό” πάρτι – με μουσικές που δεν
έπαιζαν στα κλαμπ, τότε, (Bauhaus, Rolling Stones, Ίγκι Ποπ, Μπράιαν Ίνο,
Kraftwerk…) από ανάγκη έκφρασης». Μετά, τα πρώτα jungle πάρτι του Χρήστου
Καλοπήτα ανοίγουν δρόμο για το ξεκίνημα της ελληνικής «ντανς» σκηνής, ο ίδιος
έχει την ιδέα, στήνει το πάρτι, φροντίζει από τον ήχο έως τη διακόσμηση και
τις προσκλήσεις.

«Όλα αυτά τα κομμάτια που υπάρχουν στο CD», λέει τώρα, «από της Nicο και τους
Simple Minds ώς τον Τιέστο και τον Βαν Ντάικ, δείχνουν κάπως το τι αισθάνομαι
και τι με εκφράζει όλα αυτά τα χρόνια του κλαμπ Jungle, σε μια μόνιμη
προσπάθεια διαφυγής από το κατεστημένο των ελληνικών κλαμπ».

INFO

To «Jungle, a trip to progressive music» του Χρήστου Καλοπήτα κυκλοφορεί από
την EMI.