ΓNΩMH Πίσω από…τους καθρέφτες

Πάνε είκοσι-τριάντα χρόνια από τότε που στα λούνα παρκ οι πιτσιρικάδες
διασκέδαζαν στο μικρό δωμάτιο με τους παραμορφωτικούς καθρέφτες. Τους φαινόταν
περίεργο που η μορφή τους έπαιρνε διαφορετικές, αλλόκοτες διαστάσεις. Πιο
μακριά χέρια, πιο κοντά πόδια, στενόμακρο κεφάλι, τεράστια μάτια.

Τα χρόνια πέρασαν και τα λούνα παρκ εκμοντερνίστηκαν, ωστόσο δεν έφυγαν
ουσιαστικά ποτέ από τη ζωή μας…

Στο ποδόσφαιρο, που ασκεί επιρροή στις μάζες περισσότερο από κάθε άλλο άθλημα,
οι καθρέφτες είναι περισσότεροι και συνάμα πιο διακριτικοί για ευνόητους
λόγους.

Ο φίλαθλος πανηγυρίζει γι’ αυτά που φαίνονται και ο παράγοντας γι’ αυτά που
δεν φαίνονται.

Παράδειγμα, το Τσάμπιονς Λιγκ. Οι πολλοί πιστεύουν πως ο νικητής της
διοργάνωσης αναδεικνύεται στον τελικό, τον Μάιο. Τι ψέμα! Ο νικητής
αναδεικνύεται δύο μήνες μετά, όταν η UEFA ανακοινώνει τα ποσά που μοίρασε στις
συμμετέχουσες ομάδες στη διάρκεια της περιόδου. Ποιος νοιάζεται σήμερα για
τρόπαια; Υπερβολή, θα σκεφτούν οι ρομαντικοί, οι οποίοι μάλλον θα αγνοούν πως
οι επικεφαλής της Λίβερπουλ προτιμούσαν στην προηγούμενη σεζόν να τερματίσει η
ομάδα τους στην τέταρτη θέση στην Πρέμιερ Λιγκ για να συμμετάσχει ξανά στο
Τσάμπιονς Λιγκ από το να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Άλλο παράδειγμα ο Κολίνα. Διαιτητής με «παράσημα», αρνείται να συμμορφωθεί με
τους κανόνες της ιταλικής ομοσπονδίας δείχνοντας μεγαλύτερη προτίμηση στα ευρώ
της χορηγού του Opel. Τι κι αν ολοκληρώσει τη μεγάλη του καριέρα στη δεύτερη
κατηγορία; Ξέρει πως στο ταμείο που θα κάνει στο τέλος δεν θα βγει χαμένος σε
όποιον καθρέφτη κι αν κοιτάξει.