ANAΛΩΣIMA Γύρος χωρίς πίτα

Εκτός από τη φέτα και το γιαούρτι, υπάρχει και άλλο ελληνικό προϊόν με
εκπληκτική εξάπλωση, στη Γαλλία ειδικά, αλλά δεν το ανακαλύπτεις στο σούπερ
μάρκετ. Είναι φαγητό στο χέρι που προσφέρεται στον δρόμο, φτηνό, απλό και με
αμφισβητούμενη προέλευση. Σε μερικά μαγαζάκια – είναι πάντα μαγαζάκια, μικρά,
εμφανώς ανεξάρτητα από αλυσίδες φαστ φουντ – διαφημίζεται ως ελληνικό
σάντουιτς, σε άλλα ως τούρκικο. H εικονογράφηση, όπου υπάρχει, δείχνει πάντα
ένα γύρο, ο οποίος σερβίρεται σπανίως με πίτα, πρέπει να πούμε, συνήθως
πνίγεται μέσα σε ένα άσπρο ψωμάκι που τον κάνει να μη μοιάζει ούτε με ελληνικό
ούτε με τούρκικο, να είναι κάτι ξεκάθαρα γαλλικό. Αλλά στα φαγητά οι μύθοι
μετράνε πιο πολύ κι από τις γεύσεις, κι έτσι ο γύρος, αφού πλασαρίστηκε ως
ελληνικός τα χρόνια που υπήρχαν ακόμα Έλληνες μετανάστες ασχολούμενοι με το να
εισάγουν καινοτομίες στις γαλλικές διατροφικές συνήθειες, άρχισε ύστερα να
μετατρέπεται σε ντονέρ. Γιατί οι Έλληνες ανέβηκαν κοινωνικά ενώ ο γύρος –
ντονέρ εδραιωνόταν σιγά σιγά στο πρόχειρο φαγητό της γαλλικής κουλτούρας. Κι
έτσι τον ανέλαβαν κυρίως οι Τούρκοι. Μέσα στην ίδια γειτονιά μπορείς να δεις
τον γύρο πότε ως ελληνικό, πότε ως τούρκικο, ίδιο κι απαράλλαχτο στο γαλλικό
του ψωμάκι, και να φανταστείς ότι υπάρχει διαμάχη μεγάλη ανάμεσα στους δύο
αυτούς λαούς για το σε ποιον ανήκει τελικά ο γύρος. Αλλά λίγο παρακάτω θα δεις
την καινούργια εκδοχή, «σάντουιτς ελληνοτουρκικό» άρχισαν τώρα τελευταία να
γράφουν πολλά μαγαζιά, κι ελπίζω να κατάφεραν να ενώσουν τις δύο ρίζες,
ελληνική και τούρκικη, για να μπορέσουν να προσφέρουν στους καημένους τους
Γάλλους κάποια στιγμή αληθινό γύρο με πίτα.