ΓNΩMH «Nα στείλουμε μήνυμα ότι δεν φοβόμαστε»

Ένα πράγμα είναι ήδη σαφές αναφορικά με το τελευταίο τρομοκρατικό επεισόδιο
στο Λονδίνο. Οι επιθέσεις αυτές έγιναν απλούστατα για να διαδώσουν τον φόβο.
Τα άτομα που τις πραγματοποίησαν δεν προπαγάνδιζαν κάποιο πολιτικό πρόγραμμα ή
μια «ιδεολογία του κακού» ούτε καν προσπαθούσαν να μετατρέψουν το Λονδίνο σε
ερείπια. Είχαν στόχο να δημιουργήσουν ένα θέαμα και να ενσταλάξουν τον τρόμο.
Ως εκ τούτου, η επιτυχία ή η αποτυχία τους δεν εξαρτάται από αυτό που κάνουν
αυτοί. Εξαρτάται από το πώς θα απαντήσουμε εμείς.

Πριν από δύο εβδομάδες, στις 7 Ιουλίου, ο κόσμος αντέδρασε στις βόμβες
επιδεικνύοντας ακμαίο ηθικό και πνεύμα αλληλεγγύης. Έκτοτε το Λονδίνο
ξανάρχισε να λειτουργεί. Υπήρχαν όμως ενδείξεις φόβου και άγχους στη διάθεση
του κόσμου. Και πολλοί θα είναι τώρα αναμφίβολα πιο φοβισμένοι.

Μέρος του λόγου γι’ αυτό είναι ίσως το γεγονός ότι η 7η Ιουλίου
αντιμετωπίστηκε ως μια φρικαλεότητα που έγινε και τελείωσε. H στάση αυτή
ενισχύθηκε από την κορυφή. Οι αρχές έσπευσαν να πραγματοποιήσουν επιμνημόσυνες
τελετές και άνοιξαν βιβλία συλλυπητηρίων για τα θύματα, πριν ακόμη μάθουμε
ποιος είναι νεκρός. Ενήργησαν σαν να τιμούσαμε έναν πόλεμο που έγινε πριν από
60 χρόνια, πριν ακόμη μάθουν αν οι τρομοκράτες είναι ακόμη ζωντανοί ή αν η
βομβιστική εκστρατεία τελείωσε.

Αυτές οι μιμητικές επιθέσεις μόλις ένα δεκαπενθήμερο αργότερα θα πρέπει να μας
υπενθυμίσουν ότι χρειάζεται μια διαφορετική απάντηση. Πρέπει να
αντιμετωπίσουμε την απειλή της τρομοκρατίας ως τμήμα της καθημερινής ζωής σε
μια πόλη όπως το σημερινό Λονδίνο. Είναι φυσιολογικό τώρα και θα πρέπει να
ζήσουμε μ’ αυτό και να συνεχίσουμε. Αυτός είναι ο τρόπος για να
ελαχιστοποιήσουμε τις διασπαστικές επιπτώσεις του.

Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα στο σωστό τους μέγεθος. Δεν πρόκειται
για το μπλιτς (οι γερμανικές επιθέσεις-αστραπή στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο).
Πρόκειται για τη νηπιακή τρομοκρατία παραμεγαλωμένων εφήβων. Οι χθεσινές
μικρές εκρήξεις ήταν μια γκροτέσκα χειρονομία, για τους βομβιστές ήταν σαν να
φώναξαν «μπου» στο αυτί ενός νευρικού παιδιού. Αν, όπως λέει το δημοφιλές
σύνθημα, δεν φοβηθήκαμε μετά τις βόμβες της 7ης Ιουλίου, τότε σίγουρα δεν θα
πρέπει να φοβηθούμε μετά τις προχθεσινές πλαδαρές προσπάθειες. Ούτε και θα
πρέπει να στείλουμε το μήνυμα ότι φοβόμαστε τις ανόητες λέξεις λίγων άρρωστων
ισλαμιστών ιεροκηρύκων.