20 ΕPΩTHΣEIΣ ΓPHΓOPHΣ MΠIΘIKΩTΣHΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

Αφιερωμένες στη μνήμη του πατέρα του Γρηγόρη Μπιθικώτση είναι οι συναυλίες
που δίνει αυτό το καλοκαίρι ο γιος του Γρηγόρης στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Απόψε θα δώσει συναυλία στο Μαρούσι, στην Πλατεία Ηρώων – με ελεύθερη είσοδο
για το κοινό. Μαζί του θα είναι η Μαρία Σουλτάτου κ.ά.

Συναυλίες στην Ελλάδα και την Κύπρο. Έχετε αγωνία;

Αισθάνομαι ότι η ευθύνη είναι μεγάλη, εφόσον όλες αυτές οι συναυλίες είναι
αφιερωμένες στο έργο του πατέρα μου και χρειάζεται μεγάλη δύναμη και
προσπάθεια από εμένα.

Ξεκινήσατε από το Περιστέρι. Ήταν συμβολικό;

Ήθελα να ξεκινήσω από το μέρος όπου γεννήθηκε και έκανε τα πρώτα του βήματα ο
πατέρας μου. Και δεν είχα άδικο. H συναυλία που έγινε στις 22 Ιουνίου στο
Περιστέρι ήταν συγκλονιστική.

Πώς σας δέχτηκε ο κόσμος; Στο πρόσωπό σας βλέπουν τη συνέχεια του Σερ;

Είμαι τυχερός γιατί αισθάνομαι και βλέπω ότι η αγάπη που είχαν και θα έχουν
στο πρόσωπο του πατέρα μου κατά κάποιον τρόπο έχει περάσει σε εμένα.

«Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα…». Τι σας έρχεται στον νου όταν το
τραγουδάτε;

Ήταν το πρώτο τραγούδι που τραγούδησα μπροστά στον πατέρα μου. Τον παίδεψα έξι
μήνες μέχρι να με ακούσει. Φοβόμουν, είχα τρακ.

Το ίδιο και με το «Τρελοκόριτσο» και το «Ένας μάγκας στον Βοτανικό»;

Αυτά τα δύο τραγούδια τα ονόμαζε ο πατέρας μου τα κλασικά του. Ήταν δύο από τα
πιο αγαπημένα του τραγούδια.

H φωνή του Σερ είναι αξεπέραστη. Συμφωνείτε με τον δήμαρχο Περιστερίου που
είπε ότι τίποτε δεν είναι αξεπέραστο;

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης στα τόσα πράγματα που έδωσε στην Ελλάδα δεν έχει
ξεπεραστεί ούτε θα ξεπεραστεί ποτέ από κανέναν.

Γιατί πιστεύετε ότι οι Έλληνες λάτρεψαν τον πατέρα σας;

Οι Έλληνες λάτρεψαν τον Γρηγόρη, γιατί λόγω της ερμηνευτικής του ικανότητας
αλλά και του ακέραιου χαρακτήρα του είχε τη δυνατότητα η φωνή του να συνδέεται
με τους πόνους αλλά και με τη ζωή κάθε ανθρώπου.

Κουβαλάτε ένα όνομα βαρύ. Αυτό σας δυσκολεύει στην καριέρα σας ή την κάνει
πιο εύκολη;

Το όνομά μου είναι Γρηγόρης Μπιθικώτσης και αυτό από μόνο του είναι μια
ευθύνη. Αν δεν υπάρχει μαζί με αυτό ταλέντο, τότε τα πράγματα θα μπορούσαν να
είναι πάρα πολύ δύσκολα.

Ο κόσμος διψάει για το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι. Είναι έτσι;

Ακριβώς έτσι. Και ό,τι και να γίνει, θέλουν δεν θέλουν, ο κόσμος πάντα με αυτά
τα τραγούδια θα σκέφτεται, θα ερωτεύεται και θα διασκεδάζει.

Μήπως το λαϊκό τραγούδι είναι στην εποχή μας… ριγμένο;

H εποχή μας γενικότερα είναι ριγμένη. Μαζί με αυτήν και το λαϊκό τραγούδι.

Από την τηλεόραση λείπει παντελώς, ενώ στο ραδιόφωνο ακούγεται ελάχιστα.
Βλέπετε φως στο τούνελ;

Προσωπικά πιστεύω ότι το λαϊκό τραγούδι, με την έννοια που το ονομάζουμε
λαϊκό, στις καρδιές όλων μας δεν θα πεθάνει ποτέ.

Σήμερα πιο πολύ ακούγονται οι τραγουδιστές που βγαίνουν από τα ριάλιτι.
Εσείς θα πηγαίνατε σε ένα ριάλιτι και γιατί;

Όχι δεν θα πήγαινα, γιατί δεν βλέπω τον λόγο.

Τι προσέχετε στην καριέρα σας και τι αποφεύγετε;

Προσέχω πάντα αυτό που κάνω να είναι έργο ψυχής. Αποφεύγω τραγούδια και
συνεργασίες που δεν με αγγίζουν.

Θυμάστε την πρώτη φορά που πιάσατε στα χέρια σας το μικρόφωνο;

Το 1997 στη συναυλία με τον πατέρα μου στη Δραπετσώνα. Ήταν η πρώτη φορά που
τραγούδησα. Και ο ιδρώτας μου είχε φτάσει μέχρι τις σόλες των παπουτσιών. Δεν
την ξεχνάω ποτέ.

Τι σας είχε πει ο πατέρας σας όταν του είχατε ανακοινώσει την απόφασή σας
να ακολουθήσετε τα χνάρια του;

Γρηγόρη, είσαι τραγουδιστής. Όταν ακούς αυτή την κουβέντα από έναν άνθρωπο ο
οποίος είναι τόσο αυστηρός, αυτομάτως παίρνεις δύναμη και κουράγιο. Από τότε
αρχίσαμε δύο χρόνια πρόβες, εγώ, εκείνος και το μπουζούκι του.

Και ποια συμβουλή σάς είχε δώσει;

Να μη βιάζομαι, γιατί ο χρυσός όπου και να μπει κι όσο και να τον θάψεις
κάποια στιγμή θα φανεί. Δεν ξεχνάω ποτέ τα λόγια του.

Μια από τις πολλές στιγμές που ζήσατε μαζί του και σας έχει σημαδέψει;

Όλη η ζωή μου που θυμάμαι από τον πατέρα μου, από πολύ μικρός μέχρι και την
τελευταία στιγμή που τον έχασα, ήταν γεμάτη αγάπη. Είχαμε μια σχέση εξαιρετικά
μοναδική. Οι δυο μας τα λέγαμε όλα.

Τον χειμώνα θα ανέβει στο θέατρο, στη Θεσσαλονίκη, η ζωή του Σερ. Πόσο
δύσκολο είναι;

Θα προσπαθήσουμε μέσα από τα τραγούδια-σταθμούς αλλά και τις
συνεργασίες-σταθμούς της καριέρας του να ξεδιπλώσουμε το ερμηνευτικό καθώς και
το συνθετικό του μεγαλείο.

Μπορεί να χωρέσει μια ζωή μέσα σε μια παράσταση;

H ζωή του Γρηγόρη δεν χωράει ούτε σε δύο ούτε σε τρεις πράξεις.

Ένας στίχος που σας λέει πολλά;

«Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά, που άναψες τον καημό μου. Είσαι μικρός και δεν
χωράς τον αναστεναγμό μου».