[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Αποφασισμένη να ολοκληρώσει – και μάλιστα εντός ασφυκτικού
χρονοδιαγράμματος – τον κύκλο των «μεταρρυθμίσεών» της είναι η κυβέρνηση, αλλά
η προσδοκία της πως αυτές δεν θα προξενήσουν παρά μετρημένες αντιδράσεις δεν
φαίνεται ρεαλιστική.
Οι τροπολογίες για τον ΟΤΕ και το Ασφαλιστικό των τραπεζών προκάλεσαν σάλο στη
Βουλή, αλλά και βολές από τον πρώην πρόεδρο της N.Δ. κ. M. Έβερτ, ο οποίος
κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι με τον τρόπο με τον οποίο προωθεί άρον – άρον τις
μεταρρυθμίσεις στις τράπεζες κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ποιος τελικά
θα πληρώσει το… μάρμαρο. Μάλιστα, εξέφρασε τον φόβο ότι η ρύθμιση θα
οδηγήσει στη χρεοκοπία το IKA, ενώ υπογράμμισε ότι με τη μεθοδολογία που έχει
επιλέξει η κυβέρνηση ουσιαστικά ο ελληνικός λαός χρηματοδοτεί τις ιδιωτικές
τράπεζες και τους ξένους επενδυτές σ’ αυτές. Την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι
στις τράπεζες κλιμακώνουν τις απεργιακές τους κινητοποιήσεις, που προκαλούν
προβλήματα κυρίως στους συνταξιούχους.
ΠΡΙΝ ΩΣΤΟΣΟ κλείσει το μέτωπο αυτών των «μεταρρυθμίσεων», η κυβέρνηση
ετοιμάζεται να ανοίξει και νέο – των επιδομάτων στο Δημόσιο. Ο υπουργός
Δημόσιας Διοίκησης κ. Παυλόπουλος άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση
μελετάει το θέμα από μηδενικής βάσεως, ενώ στο πλαίσιο του καθιερωμένου
διαλόγου με την ΑΔΕΔΥ για το ενιαίο μισθολόγιο κάποιοι υποστηρίζουν πως πρέπει
να υπάρξει και «εξορθολογικοποίηση» των επιδομάτων.
ΣΤΑ ANOIKTA κυβερνητικά μέτωπα θα πρέπει να προστεθεί και η υπόθεση των
XYTA, καθώς χθες οι κάτοικοι των Λιοσίων αντέδρασαν έντονα στην απόπειρα
μεταφοράς της λυματολάσπης από την Ψυττάλεια στη χωματερή. MAT και πολίτες
συνεπλάκησαν, με αποτέλεσμα ακόμη και τραυματισμούς.
THN ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, η Ευρώπη κρατεί ακόμη την ανάσα της μετά την κρίση που
ξέσπασε στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών. Ο Τόνι Μπλερ, που θα είναι ο νέος
ισχυρός άνδρας της Ευρώπης, δείχνει να βάζει νερό στο κρασί του. Φάνηκε
διατεθειμένος να συζητήσει τη μείωση των βρετανικών επιστροφών, εφόσον υπάρξει
αναδιάρθρωση στην κατανομή των κονδυλίων.

O TONI ΜΠΛΕΡ εξέφρασε χθες το ερώτημα εάν οι εταίροι του θα στέρξουν,
καθώς κοινή είναι η πεποίθηση πως «αυτός που υπονόμευσε τις Βρυξέλλες δεν
μπορεί να εμφανίζεται ως αρχιτέκτονας οποιουδήποτε συμβιβασμού».













