MATIEΣ «Tριήμερα»…

«H φτώχεια θέλει καλοπέραση», έλεγαν οι μανάδες μας. Και το εννοούσαν: το
σπίτι μπορεί να μην είχε ούτε ένα κομμάτι ψωμί, που λέει ο λόγος, μερικές
γιορτές, όμως, μερικές Κυριακές, με κάτι λεφτουδάκια από ‘δώ – με κάτι
βερεσέδια από ‘κεί στρωνόταν ένα «ξεγυρισμένο» τραπέζι με κρέας και πατάτες
στον φούρνο, με μια χιλιάρα κρασί από τον καρβουνιάρη και με γλυκό από το
ζαχαροπλαστείο για «γκραν φινάλε»!

Έτσι και στην Ελλάδα του 2005. Ανεργία, απεργίες για το Ασφαλιστικό, ακρίβεια,
Ευρώπη σε κρίση και χωρίς προϋπο-λογισμό, ομιχλώδες τοπίο, γκρίνια, ευρώ σε
κατρακύλα, δημο-σιεύματα για «εκατομ-μύρια Έλληνες, αλλά και Ευρωπαίους στα
όρια της απελπισίας», συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις κ.λπ. Τα «τριήμερα», όμως,
«τριήμερα»! Δανεικά, πιστωτικές κάρτες, «τράκες», φουλ με βενζίνη το
ρεζερβουάρ, «δέστε τις ζώνες σας» και… «φύγαμε!».

Πλημμύρισαν και πάλι οι μεγάλοι δρόμοι από αυτοκίνητα. «M’ αεροπλάνα και
βαπόρια», ένα τεράστιο πλήθος όρμησε προς την έξοδο από την Αθήνα. Παρασκευή,
Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα – «τετραήμερο» αυτήν τη φορά. Ποιος να μας
συγκρατήσει; Ες αύριον τα σπουδαία! Γιατί, όπως είπαμε, «η φτώχεια θέλει
καλοπέραση». Και σπίτι με θέα, και «εξοχικό», αν γίνεται και δεύτερο αμάξι,
και σινιέ ρούχο (έστω και μαϊμού), και «κινητό»… πάνω απ’ όλα!

Έχω έναν φίλο από τα παλιά. Το μαγαζάκι του – «Καθαριστήριον ο Κρίνος» – είναι
μια τρύπα σ’ ένα στενάκι. Του πήγα κάποια Πέμπτη τρία παντελόνια για καθάρισμα
και σιδέρωμα. «Πότε θα τα ετοιμάσεις;». «Την Τρίτη». «Γιατί την Τρίτη;».
«Αύριο είναι Παρασκευή. Το Σάββατο κλείνω. Σαββατοκύριακο πάμε με την κυρά στη
Ραφήνα. Έχουμε ένα “εξοχικάκι”. Τη Δευτέρα, λάου λάου, επιστρέφουμε στην Αθήνα
και πιάνω δουλειά κατά το μεσημεράκι».

Στο «Βήμα» του Σαββάτου, η «Πανδώρα» έβαλε στις σελίδες της μια φωτογραφία από
τεράστιο πανό, που διαφημίζει νυκτερινό κέντρο έξω από το Ξυλόκαστρο. H
λεζάντα: «La Grece pro fonde», όπως θα έλεγαν οι γαλλομαθείς. H Ελλάδα που
βρίσκεται στο βάθος και δεν καταλαβαίνει τίποτε από Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης
και τα τοιαύτα. Ένα «ουρί του Παραδείσου, ένας αργιλές, το λυχνάρι του
Αλαντίν, ο ήλιος της Βεργίνας, η μάχη του Γρανικού (334 π.X.) και στο βάθος
δεξιά αχνοφαίνεται ο Μέγας Αλέξανδρος»! Σημείωση δική μου: όλα αυτά στο πανό!
Ευτυχείτε!..