Tα Aρχαία και η γλώσσα μας

Στην αύξηση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών αναφέρεται ο κ.
Παναγιώτης Τσακρής, φιλόλογος, από τους Αγίους Αναργύρους:

«Ακούσαμε τις εξαγγελίες της υπουργού Παιδείας για αύξηση των ωρών διδασκαλίας
των Αρχαίων Ελληνικών. Κατά την αντίληψη της Πολιτείας, τα προβλήματα της
ανεπάρκειας έκφρασης, της υστέρησης στην ανάλυση κειμένων, στη σύνθεση γραπτού
λόγου, θα αντιμετωπιστούν με τον πληθωρισμό στις ώρες διδασκαλίας των Αρχαίων
Ελληνικών.

Αν δει κάποιος την πρόταση συγκριτικά με το τι συμβαίνει στη διδασκαλία του
άλλου μαθήματος εμπέδωσης της Ελληνικής, δηλαδή την Έκθεση – Έκφραση, μπορεί
να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα και εξόχως ανησυχητικά.

Οι μαθητές (θα) διδάσκονται στο Λύκειο, 6 ώρες την εβδομάδα Αρχαία στην A’
Λυκείου, στη B’ θεωρητικής κατεύθυνσης 4 ώρες και στη Γ’ Λυκείου 1 ώρα ως
μάθημα Γενικής Παιδείας.

H τελευταία πρόταση νομίζω δεν εγείρει σοβαρές αντιρρήσεις μιας και η Γ’
Λυκείου ήταν πλήρως αποκομμένη ως τάξη Γενικής Παιδείας από το μάθημα.

Όμως:

Σε όλο το Γυμνάσιο – Λύκειο διατίθενται για τη διδασκαλία της Νέας Ελληνικής 2
ώρες εβδομαδιαίως. Σ’ αυτές τις ώρες: Διδάσκεται η δομή της γλώσσας μας,
γραμματική, σύνταξη και επιπλέον μεθοδολογία σύνθεσης γραπτού κειμένου στα
πλαίσια της επικοινωνιακής αντίληψης της γλώσσας. Ακόμη, σ’ αυτό το δίωρο
γίνονται και γραπτές εκθέσεις στην τάξη. Είναι επομένως ένα μαγικό δίωρο, στο
οποίο ο μάγος – καθηγητής και οι μαθητές του κατανοούν πλήρως τη δομή της
γλώσσας μας. Σ’ ένα άλλο δίωρο επίσης, διδάσκεται και η Νέα Ελληνική
Λογοτεχνία, η οποία εξαφανίζεται συνήθως από τους διδάσκοντες για να “βγει” η
ύλη της Νέας Ελληνικής Γλώσσας. Συμπέρασμα: Ούτε η Νέα Ελληνική, όπως
διδάσκεται, γίνεται κτήμα των μαθητών κι όσο για τη Λογοτεχνία μας, το σήμα
κατατεθέν της χώρας μας… γίνεται αντικείμενο χλευασμού από τους μαθητές ή
αποστροφής.

Είναι ν’ απορεί κανείς: H γλώσσα που μιλάμε σήμερα, ουσιαστικά βρίσκεται υπό
διωγμόν στο ελληνικό σχολείο. Ισχυριζόμαστε ότι με τη διδασκαλία των Αρχαίων
μαθαίνουμε τις ρίζες της γλώσσας και άρα θα έχουμε ομαλή μετάβαση στη Νέα
Ελληνική, η οποία όμως στην πορεία των μαθημάτων εξαφανίζεται ουσιαστικά από
το πρόγραμμα του σχολείου.

Το λογικό λοιπόν θα ήταν ν’ αυξηθούν οι ώρες διδασκαλίας της Νέας Ελληνικής
Γλώσσας και να εμπεδωθεί κάποιος γενικά παραδεκτός και αποδοτικός τρόπος
διδασκαλίας της, με άμεση σχετική επιμόρφωση των διδασκόντων».