Mαύρη τρύπα 2,6 δισ. ευρώ

Πρόσθετα έσοδα και περικοπές δαπανών συνολικού ύψους 2,6 δισ. ευρώ θα
απαιτήσει κατ’ ελάχιστον ο νέος προϋπολογισμός του 2006, προκειμένου να
καλύψει υποτυπωδώς την κοινοτική επιταγή για μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων
στο 3% του ΑΕΠ.

Και αυτό γιατί η δημοσιονομική διαχείριση παραμένει προβληματική, δεν αποδίδει
τα δέοντα και καταδεικνύει τις ανοιχτές πληγές που άφησε πίσω της η περιβόητη
απογραφή. Το τεράστιο ποσό που απαιτείται να εξοικονομηθεί την προσεχή χρονιά
έρχεται ως αποτέλεσμα κυρίως της υστέρησης των εσόδων και της αδυναμίας της
κυβέρνησης να ελέγξει τις δαπάνες. Εξηγεί δε την αδυναμία του Πρωθυπουργού
κ.K. Καραμανλή να απαντήσει στο διαρκώς επαναλαμβανόμενο κατά την τριήμερη
συζήτηση στο Κοινοβούλιο ερώτημα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ.Γ. Παπανδρέου αν
προτίθεται να λάβει μέτρα το προσεχές φθινόπωρο.

Κατ’ αρχάς, η δημοσιονομική κατάσταση γίνεται δυσμενέστερη εξαιτίας της νέας
αναθεώρησης του ελλείμματος για το 2004, το ύψος του οποίου προσδιορίσθηκε
έπειτα από διαβουλεύσεις με τις Βρυξέλλες στο 6,4% του ΑΕΠ, από 6,1% που είχε
υπολογισθεί τον περασμένο Μάρτιο.

Έπεσαν έξω. Επιπλέον η μέχρι τώρα πορεία των εισόδων του κράτους
υπολείπεται σημαντικά των προβλέψεων του προϋπολογισμού. Με την υπόθεση ότι
στο προσεχές επτάμηνο τα έσοδα θα αυξηθούν με ρυθμό 7% και οι δαπάνες θα
συγκρατηθούν στα προβλεφθέντα επίπεδα, οικονομικοί εμπειρογνώμονες εκτιμούν
ότι στο τέλος του 2005 τα δημόσια έσοδα θα υστερήσουν κατά περίπου 1.820 εκατ.
ευρώ.

H συγκεκριμένη υστέρηση ξεπερνά το 1% του ΑΕΠ και οδηγεί στην καλύτερη
περίπτωση σε έλλειμμα της τάξης του 4,5% του ΑΕΠ το τρέχον έτος 2005. Και αυτό
όπως προαναφέραμε με την υπόθεση ότι οι δαπάνες δεν θα ξεφύγουν, πράγμα που
κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί, όταν γνωρίζει τη δυναμική τους και τη συμπίεση
των πιστώσεων που έγινε στους πρώτους πέντε μήνες του έτους.

Τα ελλείμματα. Βάσει των παραπάνω, το οικονομικό επιτελείο της
κυβέρνησης θα κληθεί τον προσεχή Οκτώβριο να συντάξει έναν προϋπολογισμό ο
οποίος θα πρέπει να οδηγεί σε περαιτέρω μείωση των ελλειμμάτων τουλάχιστον
κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ. Ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου 2,6
δισ. ευρώ. Ποσό εξαιρετικά υψηλό, που δύσκολα θα συγκεντρωθεί στις παρούσες
οικονομικές συνθήκες.

Με άλλα λόγια, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης θα πρέπει να αναζητεί
από τώρα μέτρα φορολογικά και περικοπές δαπανών που να οδηγούν στην
εξοικονόμηση του παραπάνω ποσού.

Δυσπραγία. Το δυστύχημα είναι ότι αυτό το ποσό θα αφαιρεθεί από τους
μισθωτούς, τους επαγγελματίες, τους ιδιοκτήτες ακινήτων, τις μικρές και
μεσαίες επιχειρήσεις, σε μια στιγμή οικονομικής δυσπραγίας, σε χρόνο κατά τον
οποίο η πραγματική οικονομία δεν περνά τις καλύτερες μέρες της και η μεγέθυνση
είναι περιορισμένη.

Θα έχει συνέπειες η επερχόμενη δημοσιονομική αφαίμαξη, θα έλθει να προσθέσει
βάρη στους πολλούς, να αφαιρέσει την εναπομείνασα ικμάδα από την οικονομία και
βεβαίως να μεταφέρει ακόμη περισσότερα άγχη στη «νέα διακυβέρνηση», η οποία
μπορεί να κερδίζει τακτικές μάχες, αλλά έτσι όπως κινείται θα χάσει τον
πόλεμο.

Βάλλεται και εκ των έσω ο Αλογοσκούφης

Βολές από το εσωτερικό της κυβέρνησης δέχεται τελευταίως ο υπουργός Οικονομίας
Γιώργος Αλογοσκούφης, μέχρι πρότινος αδιαμφισβήτητος άρχων της οικονομίας.

Οι χειρισμοί στα θέματα της εθελουσίας στον ΟΤΕ και του Ασφαλιστικού των
τραπεζοϋπαλλήλων, οι συνεχείς παλινωδίες, τα πολλά μπρος-πίσω και τώρα η
ανάμειξη των Βρυξελλών, φαίνεται ότι κλονίζουν τη θέση του και δημιουργούν
σοβαρές εστίες αμφισβήτησης.

Παράλληλα, η συγκέντρωση ισχύος και η επεκτατική διάθεσή του, όπως
αναδεικνύεται από την υφαρπαγή της αρμοδιότητας των ΔΕΚΟ, έχει εξοργίσει τους
περισσότερους υπουργούς, οι οποίοι νιώθουν απειλούμενοι από έναν υπό εκκόλαψη
νέο «τσάρο» της οικονομίας.

Στραβοπατήματα. Πολλοί, λοιπόν, είναι εκείνοι που περίμεναν τα
στραβοπατήματά του. Για παράδειγμα, ο υπουργός Μεταφορών Μιχ. Λιάπης σχεδόν
αποποιείται οποιαδήποτε ευθύνη για τον ΟΤΕ. Όταν ερωτάται για την
αναδεικνυόμενη περιπλοκή της εθελουσίας στα γρανάζια των Βρυξελλών, παραπέμπει
στον κ. Αλογοσκούφη που «τα έχει πάρει όλα επάνω του». Ο ίδιος, είναι
ενδεικτικό ότι αποφεύγει οποιαδήποτε δήλωση για το θέμα του ΟΤΕ.

Επίσης, ο υπουργός Οικονομίας βάλλεται για τους χειρισμούς του στο Ασφαλιστικό
των τραπεζών. Το «άλμα» που επιχείρησε πριν από λίγες ημέρες, η μετάπτωση από
μία «κρατική» σε μία «ιδιωτική» λύση χωρίς εξηγήσεις και επαρκή αιτιολόγηση,
αποδοκιμάσθηκε εντόνως από κυβερνητικά στελέχη, τα οποία του αποδίδουν
«ευκολία» και «επιπολαιότητα».

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ειδικά το θέμα του Ασφαλιστικού των τραπεζών ετέθη
υπ’ όψιν του Πρωθυπουργού K. Καραμανλή από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά.
Συγκεκριμένα, επισήμανε τον κίνδυνο νομικών αμφισβητήσεων – για παράδειγμα, αν
μπορεί να λυθεί μια ιδιωτική συμφωνία – και ακόμη υπογράμμισε τους κινδύνους,
οικονομικούς και άλλους, που απορρέουν από μια απλή μετάθεση ασφαλιστικών
βαρών από τις τράπεζες στο IKA.

Ακόμη, αναφέρεται η περίπτωση του υφυπουργού Εργασίας Νικ. Αγγελόπουλου, ο
οποίος αν και καθ’ ύλην αρμόδιος – υπεύθυνος για θέματα κοινωνικής ασφάλισης
και ίσως ο μόνος γνωρίζων το πρόβλημα του Ασφαλιστικού των τραπεζών – είναι
αποκλεισμένος από τη σχετική συζήτηση.

H ρύθμιση. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η περιλάλητη νομοθετική
ρύθμιση, αφού περιπλανήθηκε στα πολυτελή γραφεία διαφόρων τραπεζιτών κατέληξε
στο… ταπεινό της γενικής διευθύντριας του υπουργείου Απασχόλησης, Αρτέμιδος
Δεδούλη, που την επεξεργάζεται συνεπικουρούμενη από τον νομικό Νικ.
Βλασσόπουλο, ο οποίος προσφέρθηκε από το γραφείο του γνωστού καθηγητή και
εργατολόγου Αλέξη Μητρόπουλου.

Δείγμα και αυτό της έλλειψης προετοιμασίας και της επιπολαιότητας που πολλοί
αποδίδουν στον υπουργό Οικονομίας από την εποχή της απίστευτης και τελικώς
ζημιογόνου, κατά γενική ομολογία πλέον, δημοσιονομικής απογραφής.

Κυβερνητικά στελέχη, παρά την επικοινωνιακή ευφορία των τελευταίων ημερών,
αισθάνονται ότι η κατάληξη δεν θα είναι καλή. Οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται
τα προβλήματα και ανησυχούν για τη συνέχεια. Φοβούνται μήπως ο κ. Αλογοσκούφης
τούς οδηγήσει το προσεχές φθινόπωρο σε αδιέξοδο μέγα. H μουρμούρα αυξάνεται
και αν τα πράγματα πάνε όπως φαίνονται, ελάχιστοι θα σταθούν στο πλευρό του
όταν – «καταδιωκόμενος» από ελλείμματα και βάρη – θα απαιτεί νέα, σκληρότερα
μέτρα.