Mια επανένωση – πονοκέφαλος

![]() |
![]() |
|
H νέα τεχνολογία στον ήχο και κυρίως στα φώτα, εντυπωσιακά σόου με προβολές |
Με ελιγμό πολιτικού και γλώσσα διπλωμάτη, ο κιθαρίστας των Pink Floyd Ντέιβιντ
Γκίλμορ έδωσε το στίγμα: το σκέπτονται να επανενωθούν για το Live 8, στο Χάιντ
Παρκ του Λονδίνου, στις 2 Ιουλίου. Ένας ακόμη πονοκέφαλος για τους οργανωτές
(κυρίως τον Μπομπ Γκέλντοφ), που δεν έχουν και λίγα στο κεφάλι τους, καθώς
πάνω από 2.000.000 απ’ όλον τον κόσμο δήλωσαν «συμμετοχή» για τα 150.000
εισιτήρια. Όχι ότι δεν θα είναι και πονοκέφαλος για το ροκ πώς θα συνυπάρξουν
όλες αυτές οι ιδιαίτερες προσωπικότητες…
«Θα ήθελα να κάνω ό,τι μπορώ για να πείσω τους οκτώ ισχυρούς του κόσμου
να δεσμευθούν πως θα ανακουφίσουν από τη φτώχεια και θα αυξήσουν τη βοήθεια
προς τον Τρίτο Κόσμο. Είναι τρελό πως η Αμερική δίνει απειροελάχιστο ποσοστό
από το ΑΕΠ της στους λαούς που λιμοκτονούν. Οι όποιες διαφωνίες είχαμε με τον
Ρότζερ και το συγκρότημα στο παρελθόν φαντάζουν πολύ μικρά απέναντι σ’ αυτό.
Και αν ο επανασχηματισμός του γκρουπ για το Live 8 βοηθήσει να εστιάσουμε την
προσοχή τους, τότε θα σημαίνει πως αξίζει τον κόπο», είπε με… ροκ διπλωματία
ο Γκίλμορ.
Όταν τον Οκτώβριο είχαν ακουστεί ξανά φήμες για επανένωσή τους, όλοι μιλούσαν
για προσφορές εκατομμυρίων και εκτιμήσεις ότι μία μίνι περιοδεία τους θα
απέφερε τουλάχιστον 100 εκατομμύρια δολάρια. H επανέκδοση το 2003 του πιο
αγαπητού άλμπουμ τους «The Dark Side of the Moon» (σε Super Audio CD και
βινύλιο), με αφορμή την 30ή επέτειο από την πρώτη κυκλοφορία του άλμπουμ,
συνοδευόταν επίσης από «αστρονομικά» στοιχεία: πωλήσεις 30 εκατομμυρίων
αντιτύπων διεθνώς! Οι δε συναυλίες τους, πριν από τη διάλυση, διαφημίζονταν ως
«το ακριβότερο στον πλανήτη».
H ιστορία (και ο θρύλος) των Pink Floyd είναι στρωμένη με υπερβολές. Αυτές
ήταν, φαίνεται, που τους διέλυσαν οριστικά – όταν ο μπασίστας και στιχουργός
Ρότζερ Γουότερς «έφθασε στα όρια της μεγαλομανίας», όπως έγραφε στο βιβλίο
«Inside out: The personal History of Pink Floyd» ο ντράμερ Νικ Μέισον.
Προσθέτοντας ότι η μεγαλομανία αυτή τους έκανε να «διώξουν» τον κιμπορντίστα
Ρικ Ράιτ, λίγο πριν από το περίφημο «The Wall» (των 125.000 θεατών, των 24
εκατομμυρίων αντιτύπων σε πωλήσεις και των 911 εβδομάδων στα βρετανικά
τσαρτ!), ζητώντας του όμως να παίξει μαζί τους ως «προσκεκλημένος»!
Αυτή η μεγαλομανία, λέγεται, είναι που μένει να ξεπεραστεί για να γίνει
πραγματικότητα τούτη τη φορά η ευχή των εκατομμυρίων φαν του σούπερ γκρουπ στο
Live 8.
«Εξαρτάται από τον Ντέβιντ», λέει όταν τον ρωτούν ο 60χρονος (πλέον) Νικ
Μέισον. Γιατί ο Ντέιβιντ Γκίλμορ ήταν εκείνος που μετά το 1986 – όταν ο
Γουότερς στράφηκε δικαστικά εναντίον των υπολοίπων που θέλησαν να συνεχίσουν
ως Pink Floyd και έχασε τη δίκη – έλεγε πως το συγκρότημα είναι σε «παύση».
«Αν ο Ντέιβιντ το θελήσει θα δουλέψουμε ξανά μαζί», επιμένει ο Μέισον, ο
οποίος επιβεβαιώνει τη θέλησή του να συμμετάσχει στο Live 8.
Ο Σιντ και τα ναρκωτικά
Για επανάκαμψη του Σιντ Μπάρετ – βασικού υπεύθυνου για την αρχική
ψυχεδελική εποχή των Pink Floyd – ούτε λόγος. Από τα μέσα του ’60, όταν έγινε
«εντυπωσιακά ασταθής με την κατάχρηση ναρκωτικών και τα ψυχιατρικά
προβλήματα», όπως υποστηρίζουν οι υπόλοιποι, και κάποια μέρα απλώς αρνήθηκαν
πια να τον μαζέψουν από τον δρόμο και έμεινε εκτός νυμφώνος – θυμάται ο Μέισον
– δεν φαίνεται ούτε εκείνος να θέλει οποιαδήποτε σχέση με τους Pink Floyd.
Μόνο το 1975 είχε εισβάλει αγνώριστος, με ξυρισμένο κεφάλι, στο στούντιο της
Abbey Road, όπου έγραφε το γκρουπ, απαίτησε να μιλήσει μαζί τους και έφυγε.
Σήμερα ζει ήσυχα στο Κέμπριτζ και περνάει τις μέρες του ζωγραφίζοντας…
LINKS















