Tο κερί, ο δίσκος και η λειτουργία

Μία ημέρα εκκλησιασμού του περιγράφει ο κ. Παναγιώτης Μιχαλόπουλος,
τεχνολόγος μηχανολογίας:

«Πρωί πρωί και απέναντι από τον ναό έχει ήδη ανοίξει (μαζί με την εκκλησία)
και το καφενείο. Έχει ανοίξει και το περίπτερο, που είναι κολλητά σχεδόν με
τον ναό. Στα σκαλιά της εκκλησίας, οι ζητιάνοι. Δεν εκκλησιάζονται, αλλά έχουν
στο κουτάκι για τα κέρματα και μια εικόνα λόγω της ημέρας! Στην πρόσοψη του
ναού, δεξιά και αριστερά από την είσοδο, υπάρχουν οι πίνακες ανακοινώσεων που
αναφέρονται σε εράνους, σε κουμπαράδες και σε εκδρομές οικονομικής
ενίσχυσης…

Μπαίνοντας στον ναό, πας να ανάψεις το κεράκι, που το παίρνεις από το παγκάρι
βεβαίως, όπου είναι και ο άνθρωπος ο οποίος επιβλέπει εκεί αν θα ρίξεις και τι
θα ρίξεις στο κουτί! Προχωρώντας για να προσκυνήσεις, υπάρχει κάτω από μια
εικόνα άλλο κουτί, όπου μια πινακίδα σε προτρέπει να ρίξεις τον οβολό σου
(…).

Λίγο δε πριν από την ανάγνωση του Συμβόλου της Πίστεως, εμφανίσθηκαν και οι
επίσημοι: ο δήμαρχος, με μια μινιφορούσα κυρία δίπλα του (στα δεξιά του ναού
παρακαλώ και αυτή, στον χώρο – υποτίθεται – των ανδρών) και με μια άλλη κυρία
(παντελονοφορούσα) παραδίπλα του!.. Ήταν επίσης και πέντε άνδρες, μέλη λέει
του δημοτικού συμβουλίου που “τιμούσαν” και “λάμπρυναν” τη γιορτή!

Σκέφτηκα να αλλάξω θέση και από τα πρώτα καθίσματα να πάω λίγο πιο πίσω (διότι
ερχόταν και η στιγμή που γονατίζουμε), ώστε να μην έχω τη… μινιφορούσα
μπροστά μου (στον υπερυψωμένο χώρο των επισήμων).

(…) Τελικά, αποφάσισα να αποχωρήσω από την εκκλησία, όταν τη χαριστική βολή
την έδωσε ο δίσκος που… έπρεπε να “πειραχθεί” (καταλλήλως διαφημιζόμενος από
τον προϊστάμενο ιερέα του ναού), διότι θεώρησα τον δίσκο ακόμα μία αδιακρισία
που γίνεται την ιερότερη στιγμή».