PIΠEΣ Συναίνεση

ΔΕΜΕΝΗ χειροπόδαρα παραδίδεται η κυβέρνηση στις διαθέσεις των
βιομηχάνων, καθώς ύστερα από ένα έτος καταστροφικής οικονομικής διαχείρισης
μοναδική της ελπίδα είναι πια η κινητοποίηση και η προσέλκυση ιδιωτικών
κεφαλαίων.

ME τα δημόσια έργα να βρίσκονται σε στασιμότητα, τα δημόσια έσοδα στο
ναδίρ και την Κοινότητα να παρακολουθεί στενά κάθε κίνηση του οικονομικού
επιτελείου προκειμένου να διασφαλίσει ότι συμμορφώνεται με το Σύμφωνο
Σταθερότητας, η κυβέρνηση είχε χάσει προ πολλού κάθε δυνατότητα μέτρων άμεσης
στήριξης της Οικονομίας.

ΕΛΠΙΖΕΙ, λοιπόν, σήμερα ότι αν δώσει «κίνητρα» στους βιομηχάνους, αν
ξεκινήσει την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και αν προχωρήσει σε εκτεταμένες
ιδιωτικοποιήσεις, ο ιδιωτικός τομέας και μαζί του και η Οικονομία θα πάρουν
πάνω τους.

ΜΟΝΟ που δεν έχει υπολογίσει ότι μία μεταρρύθμιση έχει κόστος το οποίο
κάποιοι θα κληθούν να πληρώσουν.

ΑΠΟ το ωράριο που θα επιβαρύνει χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις ώς τη
διευθέτηση του χρόνου εργασίας που σημαίνει ότι χιλιάδες εποχικοί εργαζόμενοι
θα μείνουν χωρίς δουλειά, κάθε εκσυγχρονισμός, και ο πιο αναγκαίος, έχει
θετικές αλλά και αρνητικές πλευρές.

KAI είναι αυτός ο λόγος που κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης, αν δεν
εξασφαλίζει τη συναίνεση και δεν συνοδεύεται από μέτρα κοινωνικής πολιτικής,
οδηγεί μοιραία σε κοινωνική ένταση και συγκρούσεις.

ΓΙ’ αυτά τα μέτρα προστασίας των αδυνάτων ο κ. Καραμανλής δεν είπε
λέξη.