Όταν το σκηνικό χορεύει

Δύο μουσικά είδη σε αντιδιαμετρικές θέσεις ενώνονται με το νήμα μίας
χορογραφίας. Από τη μία, οι μινιμαλιστικές φόρμες του Ιάνη Ξενάκη. Από την
άλλη νανουρίσματα, μοιρολόγια και δημοτικά τραγούδια της ξενιτιάς από την
Ήπειρο, τη Μικρά Ασία, τη Θράκη, τη Μακεδονία. H χορογράφος Νατάσα Ζούκα
συλλαμβάνει «Το βλέμμα της γης». Ένα χορευτικό τρίπτυχο σε λευκό, μαύρο και
κόκκινο που συμβολίζει τα στάδια της ζωής. Λευκό για την ηρεμία του ύπνου,
κόκκινο για τη δύναμη του πάθους, μαύρο για το απόλυτο του θανάτου. Επτά
γυναίκες, συμβολικές μορφές της γονιμότητας, ταξιδεύουν πάνω στη νοητή γραμμή
της μουσικής. H παράσταση έχει την αρτιότητα μιας συνθετικής παραγωγής. Όπου ο
ένας δημιουργός – σε αυτήν την περίπτωση, η χορογράφος – εμπιστεύεται σε μία
εταιρεία παραγωγής πολιτιστικών γεγονότων να συμπληρώσει το θέαμα. Και η
εταιρεία ATOPOS με υπεύθυνο τον ενδυματολόγο Βασίλη Ζηδιανάκη επινοεί
ενδυματολογικά τρικ σε ρόλο σκηνικού διάκοσμου. Το πέρασμα από τη μία
κατάσταση στην άλλη συμβαίνει με τη μεταμόρφωση των κοστουμιών. Με την
πρωτοτυπία ότι οι χορεύτριες φοράνε το σκηνικό της παράστασης που θα παίζεται
μέχρι την Τετάρτη στο θέατρο Αργώ, στο Μεταξουργείο.