Διαστάσεις H απόλυτη γνώση

Το νησί Λίντινγκε, στη Στοκχόλμη

Ο Αδάμ και η Εύα ζούσαν ευτυχισμένοι μαζί για πολλά χρόνια. Καθώς ο Αδάμ ήταν
τυφλός, δεν μπορούσε να δει τα μουστάκια της Εύας, ούτε τα στραβά της δόντια ή
το πεσμένο της στήθος. Καθώς η Εύα ήταν κουφή, δεν μπορούσε να καταλάβει πόσο
βλάκας ήταν ο άνδρας της, πόσο αλαζόνας και παράλογος· μ’ άλλα λόγια, μια
σκέτη καταστροφή! Κι έτσι, όλα πήγαιναν μια χαρά.

Μια μέρα, το ευτυχισμένο ζευγάρι έμαθε ότι υπήρχε ένα μήλο που γιάτρευε όλα τα
προβλήματα. Αγνοώντας την ιδέα ότι η άγνοια δεν αποτελεί πάντα πρόβλημα,
αποφάσισαν να δοκιμάσουν το φρούτο μαζί. Και, φυσικά, απέκτησαν την απόλυτη
γνώση. H Εύα έμαθε επιτέλους τι σκοπό έχει ο πόνος (κανέναν απολύτως) και ο
Αδάμ κατάλαβε τι είναι η ελεύθερη βούληση (εξαρτάται από τους κανόνες που την
ορίζουν). Έμαθαν τη ζήλεια και την έννοια του πεπερασμένου, τον μαθηματικό
λογισμό και το ότι δεν γελάμε ποτέ με πράγματα που δεν είναι αστεία.
Θεραπεύτηκαν: εκείνος από την τύφλωση κι εκείνη από την κώφωση. Θεραπεύτηκαν
κι από την οικογενειακή τους ευτυχία.

Στην αρχή τσακώθηκαν, έπειτα τους έπιασε απελπισία, έπειτα άρχισαν να ρίχνουν
πράγματα ο ένας στον άλλον, έπειτα βάλθηκαν να συζητούν τι ανήκει σε ποιον.
Κάθονταν στις δύο άκρες του Παραδείσου και αντάλλασσαν βρισιές. «Είσαι
πανάσχημη!» «Κι εσύ είσαι βλάκας!» Στις προσευχές τους, παρακαλούσαν τον Θεό
να τους πάρει πίσω την όραση και την ακοή. «Κάνε μας πάλι αυτό που ήμασταν».
Αλλά Εκείνος αρνιόταν ή τους αγνοούσε ή μπορεί οι προσευχές τους να μην
έφταναν σ’ Αυτόν, γιατί ήταν κι Εκείνος τυφλός και κουφός.

Τον Αδάμ και την Εύα δεν τους ενδιέφερε αν έχουν δίκιο ούτε μπορούσαν να
απολαύσουν τα όμορφα πράγματα που έβλεπαν και άκουγαν. Κανένας πίνακας, κανένα
βιβλίο, καμιά μουσική – ούτε η ίδια η Φύση – δεν τους έδινε χαρά, αφού τους
έλειπε η ευτυχία. Μια μέρα, ενώ τα ζώα ήδη ονειρεύονταν, ο Αδάμ πήγε και βρήκε
την Εύα. H Εύα τον είδε και πήγε κοντά του. «Είμαι εδώ», του είπε, αφού είχε
καλύψει τα μάτια του με φύλλα συκιάς. Εκείνος άπλωσε τότε τα χέρια του για να
αγγίξει το πρόσωπό της και τα στήθη της. «Είσαι σοφός και καλός», του είπε η
Εύα. «Κι εσύ είσαι όμορφη», της είπε ο Αδάμ. Αλλά εκείνη δεν τον άκουσε, γιατί
είχε βουλώσει τα αυτιά της με φύλλα συκιάς.

(Συγγραφέας τού βιβλίου «Υπερβολικά δυνατά, απίστευτα κοντά», ο 28χρονος
Τζόναθαν Σάφραν Φόερ θεωρείται από τα πιο ελπιδοφόρα ονόματα της νέας
αμερικανικής λογοτεχνίας. Το παραπάνω διήγημα, από την ανέκδοτη σειρά «Bible
Stories», θα το διαβάσει στο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας που αρχίζει την
Τρίτη στη Ρώμη)

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com