Aν δεν παινέψεις το ριάλιτί σου…

Όπου σταθούν κι όπου βρεθούν διαφημίζουν το ριάλιτι που τους έκανε φίρμες

Ευπειθώς αναφέρω, «φαντάρος» του ριάλιτι «Fame Story», χωρίς τη συμμετοχή μου
σε αυτό, τι θα ήμουν; Ένα τίποτε θα ήμουν.

Κάπως έτσι μας φάνηκαν όλα αυτά που είπε ο πρώην παίκτης και νυν ανερχόμενος
αοιδός, Γιώργος Χρήστου, καθισμένος στο σκαμπό των φιλοξενουμένων του «All
Star Fame», αυτού του τάλεντ σόου-«φτωχού συγγενή» του «Fame Story» και μαζί
ένα είδος διαρκούς διαφήμισης της προσφοράς στο έθνος ριαλιτοτραγουδιστών.

Υποτίθεται του έπαιρνε την καθιερωμένη συνεντευξούλα ο νυν παρουσιαστής και
πρώην «καθηγητής» – τι μπλέξιμο! – της «ακαδημίας» των famestory-τών Πάνος
Μεταξόπουλος για να πει το παιδί, ο ανερχόμενος, τι αισθάνεται που είναι
ανερχόμενος. «Μου έδωσε η “ακαδημία” – έμαθα – πήρα τόσα πολλά… – εγώ τι
ήμουν; Τρεις μήνες τραγουδούσα στην πόλη μου, ενώ τώρα, να, έτοιμο ένα
ολόκληρο CD, που κυκλοφορεί 10 “μερούλες” και είμαι πολύ ευτυχισμένος». Από
κοντά και ο παρουσιαστής-«καθηγητής» Πάνος Μεταξόπουλος έκανε το σεκόντο στα
λυρικά του ύμνου υπέρ του ριάλιτι: «Θυμάσαι τι σου έλεγα τότε;» και «Θυμάσαι
που σας έλεγα να μην το καβαλήσετε;» – γιατί, πάνω απ’ όλα, διδάσκεται η
σεμνότης στο εν λόγω ριάλιτι.

Αλλά να το θυμόμαστε το καλό που μας έκανε, όχι σαν μερικούς μερικούς,
που προσπαθούν να τινάξουν από πάνω τους σαν ρετσινιά το γεγονός ότι τους
ανέδειξε το «Fame Story». Έναν έναν τους προβάλλουν τα σόου του ΑΝΤ1, σαν
«κράχτες» του υψηλού έργου της παραγωγής αοιδών, όλους αυτούς που πήραν τα
μικρόφωνα και ξεχύθηκαν στις πίστες. Αρκεί να δηλώνουν πίστη και υποταγή στις
μεθόδους του καναλιού και της δισκογραφικής εταιρείας. Γιατί οι υπόλοιποι, που
δεν τιμούν δημοσίως τους ευεργέτες τους, μαύρη τρύπα τους κατάπιε. Ούτε το
όνομά τους δεν αναφέρεται, εκτός αν χρησιμοποιηθεί για παράδειγμα υψίστης
προδοσίας, προς αποφυγήν φυσικά από όσους θέλουν να συνεχίσουν να προβάλλονται
από τις εκπομπές του καναλιού.

H συναλλαγή είναι προφανής και πάντως έχουν τα δίκια τους τα
«ανερχόμενα ταλέντα» να δηλώνουν ευπείθεια στους νόμους του ριάλιτι. Είναι
γεγονός πως χωρίς αυτό δεν θα είχαν γίνει φίρμες. Δικαίως επιδίδονται στα
«λιβανιστήρια» της καλής καγαθής «παραγωγούλας» του «Fame Story», του καναλιού
και των «καθηγητών», που τόσο κόπο κατέβαλαν να να σμιλέψουν το αδαμάντινο
ταλέντο τους.

Μια «παρέα» που στάζει σιρόπια ο εις για τον άλλον. Ένα «σύστημα»
αλληλοϋποστηριζομένων, κάτι σαν αδελφότητα, η οποία επιβάλλεται διά της
διαρκούς αλληλοπροβολής και διαφημίζει το εύκολο σουξέ της.

Αλίμονο, πώς να το αμφισβητήσει κανείς; Ποιο είναι το μέτρο για να
συγκριθούν, αν όχι ο εαυτός τους; Πέτυχαν με τους όρους μιας «αγοράς» που
διαμορφώθηκε με τους ίδιους και τους όρους ενός είδους «λεύκανσης» του
βλέμματος και της ακοής του κοινού, για να καταναλώνει τα ριαλιτζήδικα
προϊόντα χωρίς αντιστάσεις.

Με λαμέ, λίφτινγκ και καβγάδες

Σκάνδαλα της νύχτας και της πίστας, με την αγωνία του σουξέ και
πρωταγωνιστές κυνηγούς της δόξας του λαμέ και του ψηλοτάκουνου. Αφθονούν στα
μεσημεριανάδικα του κουτσομπολιού και προσφέρονται σαν εξωτικά «εδέσματα» στο
φιλοθέαμον κοινό, ανανεώνοντας και τη φήμη των πρωταγωνιστών τους, που μάλλον
καταφεύγουν σε αυτά προκειμένου να εξασφαλίσουν αναφορά στο όνομά τους.
Πέταξε, λέει, η Στέλλα Μπεζαντάκου – ριαλιτζήδικο φρούτο, που επιβιώνει ακόμη
στις πίστες με χοροπηδητά και καβγάδες – τα ρούχα συναδέλφου της έξω από την
πόρτα του κέντρου όπου εμφανίζονται και οι δύο. Κλήθηκε ο Γιάννης Φλωρινιώτης
από το κουτσομπολίστικο του Alter – με την ευκαιρία, να δει και το κοινό το
ανανεωμένο λίφτινγκ του – να διηγηθεί τα υψίστης σημασίας καθέκαστα και να
εκφράσει και αυτός τα παράπονά του από τη δύστροπη συμπεριφορά της
Μπεζαντάκου. «Απειλεί τα παιδιά μου (σ.σ.: εμφανίζονται στο κέντρο μαζί του)
και δεν μπορώ να εργάζομαι σε περιβάλλον ανθυγιεινό για τα παιδιά μου».
Τρυφερός ο προστατευτισμός του πατρός, κάνει απολαυστικότερη την αφήγηση του
σκυλοκαβγά.

Στην οθόνη από τη μια το σιλικονούχο πρόσωπο του συμπαθούς σόουμαν και από
την άλλη πλάνα από εμφάνιση της Μπεζαντάκου να χτυπιέται στην πίστα με
αποκαλυπτικό ένδυμα. Παρεμβαίνει και ο επιχειρηματίας του καταστήματος να
συμβιβάσει τους οξύθυμους, ανάβουν περισσότερο τα αίματα. Είναι μεγάλος πλέον
ο συνωστισμός στις πίστες, αγριεύει ο ανταγωνισμός ημιταλαντούχων και
ατάλαντων και ο καθείς δίνει μάχη να ξεχωρίσει προσφέροντας τις σάρκες του.
Άλλος «τραβώντας» τες και επιδεικνύοντας το σιδερωμένο δέρμα του, άλλος
ματώνοντάς τες γρονθοκοπούμενος και άλλος γυμνώνοντάς τες. Ο καθείς και τα
όπλα του σε αυτόν τον μικρόκοσμο της νύχτας, όπου οι καημοί είναι τόσο πιο
άγριοι, όσο τα μεροκάματα λιγοστεύουν.