Πρόσωπα Ο θείος μου ο Λένιν

Όταν ήταν μικρή έπαιζε στα γόνατα του Βλαντίμιρ Ίλιτς Ουλιάνοφ, του θείου
της, που ο κόσμος φώναζε Λένιν και ο οποίος είχε γεννηθεί σαν σήμερα, πριν από
135 χρόνια.

Όλγα Ουλιάνοβα: «Ο Φέλιξ Γιουσούποφ παρέδωσε τον θησαυρό των Ρομανόφ στον Στάλιν»

Σήμερα η Όλγα Ουλιάνοβα, θυγατέρα του Ντιμίτρι, αδελφού του Βλαντίμιρ, είναι
πάνω από ογδόντα χρόνων. Τη σκέψη του θείου της δεν τη μελετούν πια οι Ρώσοι
πολιτικοί και το όνομά του σπάνια αναφέρεται από την Αριστερά στη Δύση. Ωστόσο
η ταριχευμένη σορός του Λένιν συντηρείται ακόμη στο μαυσωλείο του, στην
Κόκκινη Πλατεία. «Πρέπει να γίνει σαφές», λέει η ανιψιά, «δεν ήταν η
οικογένεια που θέλησε την ταρίχευση. Όλα αποφασίσθηκαν το 1924 από το Συνέδριο
των Σοβιέτ». H σορός του Στάλιν είχε άλλωστε ταριχευτεί κι αυτή και για ένα
διάστημα είχε εκτεθεί δίπλα σ’ εκείνη του Λένιν.

Στο βιβλίο της που κυκλοφόρησε το 2002 με τίτλο «Αγαπημένε Λένιν», η Όλγα
Ουλιάνοβα αναφερόταν στην πρόταση που είχε γίνει να απονεμηθεί στον θείο της
το Νόμπελ Ειρήνης. «Έπρεπε να το πάρει μετά την επανάσταση του ’17, όταν τον
πρότεινε το νορβηγικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα», λέει τώρα στην ιταλική
«Κοριέρε». «Το αιτιολογικό έλεγε πως ο Λένιν είχε κάνει περισσότερα από κάθε
άλλον για να θριαμβεύσει η ειρήνη στη Γη. Μια δεύτερη πρωτοβουλία ανελήφθη τον
Μάιο του 1918, αλλά οι ακαδημαϊκοί είπαν πως η υποψηφιότητα προτάθηκε
καθυστερημένα και πως θα του το έδιναν το 1919, αν κατάφερνε να σταθεροποιήσει
την κατάσταση στη Ρωσία».

Την οικογένειά του, ο Λένιν «τη φρόντιζε πολύ, θυμόταν όλα τα γενέθλια και τις
επετείους. Έλεγε συνεχώς αστεία και γελούσε μέχρι δακρύων». Το πάθος του ήταν
το σκάκι, «δεν έχανε ευκαιρία να παίξει μια παρτίδα». Όσο για τον τσάρο, «όχι
μόνο δεν έδωσε εκείνος τη διαταγή για την εκτέλεση του Νικόλαου και της
οικογένειάς του, αλλά είχε σταματήσει πολλές από τις εκτελέσεις που αποφάσιζαν
οι επαναστάτες». Ήθελε να φέρει τον Ρομανόφ στη Μόσχα «για να δικαστεί και να
καταδικαστεί ενώπιον του λαού και της Ιστορίας, να γίνει γνωστό πόσα θύματα
είχε το τσαρικό καθεστώς, πόσοι απαγχονίστηκαν και πόσοι πέθαναν στη Σιβηρία
και πόσοι υπέφεραν από τον πόλεμο που η Ρωσία δεν ήθελε». Μαζί με τον πατέρα
της Όλγας, τον Ντιμίτρι, που εκείνη την εποχή ήταν πρόεδρος της Δημοκρατίας
της Κριμαίας, ο Λένιν είχε μάλιστα καταφέρει να σώσει τους πρίγκιπες
Γιουσούποφ, στέλνοντάς τους το 1919 στη Μάλτα με τα υπάρχοντά τους πάνω σ’ ένα
βρετανικό κρουαζιερόπλοιο. Γι’ αυτό, αποκαλύπτει τώρα η Όλγα, «κατά τον B’
Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Φέλιξ Γιουσούποφ παρέδωσε τον θησαυρό των Ρομανόφ στον
Στάλιν. Χρησίμευσε για την άμυνα της Ρωσίας. Και αυτό έγινε πριν από τη μάχη
του Στάλινγκραντ».