TPITH AΠOΨH Πού είναι οι Eπιθεωρητές Yγείας;

H εκτός ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την Υγεία δεν άγγιξε την
ουσία των προβλημάτων. Ήταν μια φραστική αντιπαράθεση χωρίς αναφορά σε νέες
ιδέες, νέες πολιτικές, μια άλλη σύγχρονη προσέγγιση σε όλα εκείνα τα πράγματα
που αφορούν και ταλανίζουν μια ολόκληρη κοινωνία. Τίποτα συγκεκριμένο, για την
απόδοση των πόρων που δαπανώνται στην Υγεία, για τον σχεδιασμό αντιμετώπισης
των επερχόμενων αλλαγών στις κοινωνικές, δημογραφικές, επιδημιολογικές
συνθήκες. Κάτι για την προοπτική του ΕΣΥ ή κάποιο πρόγραμμα για την
αποτελεσματικότερη διαχείριση των δημόσιων πόρων. Να σταθώ σ’ αυτό το σημείο.

Ασφαλώς η βιωσιμότητα του συστήματος Υγείας, όπως και του Ασφαλιστικού, θα
κριθεί σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα και το εύρος της δημοσιονομικής
εξυγίανσης και φυσικά την πορεία της οικονομίας. Το ΕΣΥ σήμερα δεν
βρίσκεται αντιμέτωπο τόσο με το γενικότερο δημοσιονομικό πρόβλημα όσο με το
πρόβλημα που παράγει το ίδιο με τις σπατάλες και την κακοδιαχείρισή του.
Εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να εξαιρεθεί από τη δημοσιονομική εξυγίανση.
Πρέπει να τεθεί στο επίκεντρό της.

Μια ήδη κακή κατάσταση χειροτερεύει. Εντούτοις, στη Βουλή δεν συζητήθηκε
κανένα απτό μέτρο που να αφορά την πηγή του προβλήματος, δηλαδή την κακή
διαχείριση των επί μέρους μονάδων Υγείας. Από τα στοιχεία που καταγράφονται
στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Υγείας π.χ. για τις ανεξόφλητες
υποχρεώσεις των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές τους φαίνεται ότι με τους
νέους ρυθμούς αύξησης των χρεών προσεγγίσαμε ήδη τα 2,6 δισ. ευρώ! H προ έτους
εξαγγελθείσα ρύθμιση βρίσκεται ακόμη στο ξεκίνημα. Οι αποζημιώσεις για τις
εφημερίες εξοφλούνται με μεγάλη καθυστέρηση. Εισάγονται νέες δαπάνες, όπως
π.χ. για τις εφημερίες ή για τη συνεργασία του ΕΣΥ με τις ιδιωτικές μονάδες
εντατικής θεραπείας κ.λπ.

Έχουν ληφθεί ορισμένα μέτρα που ανταποκρίνονται στο κοινό αίσθημα. Είναι όμως
ασύνδετα και αποσπασματικά. Έχουν χαρακτήρα «προσωρινής ανακούφισης». Αυτό που
δεν υπάρχει είναι ένα συντεταγμένο πρόγραμμα για την αποτελεσματική διαχείριση
των δημόσιων πόρων. Εξαγγελίες, νομοθετικοί και θεσμικοί νεωτερισμοί δεν
οδηγούν πάντοτε στο νοικοκύρεμα των μονάδων Υγείας. Να εξηγήσω:

Ώς και πριν από ένα χρόνο το Σώμα των Επιθεωρητών Υγείας δημοσιοποιούσε τις
διαπιστωμένες παραβάσεις της νομιμότητας, την κακή διαχείριση και τις σπατάλες
των νοσοκομείων. H κοινή γνώμη και πρωτίστως οι υπεύθυνοι γνωρίζαμε ότι υπήρχε
κάποιος έλεγχος και το ενδεχόμενο κυρώσεων. Σήμερα αυτό δεν γίνεται πια, έστω
και περιοδικά. Δεν δημοσιοποιούνται ούτε διαπιστώσεις, ούτε
συμπεράσματα ή προτάσεις από τους Επιθεωρητές. Έγιναν έλεγχοι; Συντάχθηκαν
πορίσματα; Συμμορφώθηκαν οι διοικήσεις των νοσοκομείων; Τι έγιναν αυτά όλα;
Όταν μάλιστα οι πολίτες, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, κατατάσσουν τα νοσοκομεία
ως πρώτη πηγή διαφθοράς!

Αν οι αρμόδιοι ήθελαν πράγματι να επιβάλουν νέους διαχειριστικούς κανόνες ή να
διασφαλίσουν την εφαρμογή κάποιων παλαιότερων αποφάσεών τους, όπως π.χ. για το
διπλογραφικό σύστημα ή για τις διαδικασίες προμηθειών, τότε θα ήταν απαραίτητη
η ενίσχυση του Σώματος των Επιθεωρητών.

Έτσι λοιπόν στο μέτρο που η δημοσιονομική εξυγίανση αφορά όλους τους τομείς,
όλους τους χώρους της Υγείας, γιατί τότε απονευρώνεται ο ρόλος των
Επιθεωρητών; Πώς ερμηνεύεται; Μπορεί βέβαια να αντιμετωπίζονται με κάποια
δυσπιστία οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και οι ανεξάρτητες αρχές, η λειτουργία τους
όμως είναι αποτελεσματική και ασφαλώς αποτρεπτική. Τι συμβαίνει τώρα και η
παρουσία αυτού του Σώματος χάνεται στο βάθος; Πού βρίσκεται η διαφάνεια
που θα οδηγούσε στη βελτίωση των διαχειριστικών μεθόδων;

Ο Δημήτρης Πεπελάσης είναι οικονομολόγος.