Kίνα – Iνδία, μεγάλη συμμαχία

Οι δύο μαζί αποτελούν το ένα τρίτο της ανθρωπότητας. H Κίνα και η Ινδία
ακολουθούν την ίδια ανοδική πορεία. Στο χέρι τους είναι να αλλάξουν τον
παγκόσμιο χάρτη της πολιτικής και της οικονομίας.

Οι επιπτώσεις που θα είχε κάτι τέτοιο στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων, στον
ανταγωνισμό για φυσικούς πόρους και στην υγεία του πλανήτη απασχολούν πολλούς
αναλυτές και πολιτικούς ηγέτες. «Αυτές οι δύο χώρες περίμεναν 3.000 χρόνια
αυτήν τη στιγμή», λέει ο Γκαρτσάραν Ντας, πρώην αφεντικό της Procter &
Gamble της Ινδίας.

Αλλοτινοί εχθροί που πολέμησαν μεταξύ τους το 1962, η Ινδία και η Κίνα σήμερα
βλέπουν τις οικονομίες τους να αναπτύσσονται εντυπωσιακά. Και οι δύο είναι
αχόρταγες για ενέργεια. Και οι δύο διψούν για νέες αγορές. Και οι δύο
σκέπτονται τώρα να κάνουν «μπίζνες» μαζί. Το εμπόριο ακμάζει ανάμεσά τους,
ιδιαίτερα από τη μεριά που κοιτάζει η Ινδία: μετά τις ΗΠΑ, η Κίνα είναι τώρα ο
δεύτερος εμπορικός εταίρος της. Για «αναβίωση του δρόμου του μεταξιού» γράφουν
οι οικονομικές εφημερίδες, που αναρωτιούνται: Τι μπορούν να κάνουν μαζί η Κίνα
και η Ινδία; H απάντηση είναι: ολοένα και περισσότερα.

Κινέζικα παιχνίδια, τοστιέρες και τηλεοράσεις πλημμυρίζουν την ινδική αγορά. H
ινδική φαρμακευτική βιομηχανία εξάγει φάρμακα στην Κίνα. Και η ινδική υψηλή
τεχνολογία έχει εγκαταστήσει 100 εκπαιδευτικά κέντρα σε 23 κινεζικές επαρχίες.

Για να φθάσουν έως εδώ, οι δύο χώρες ακολούθησαν εντελώς διαφορετικούς
δρόμους. H Ινδία τη δημοκρατία και τις καθυστερημένες οικονομικές
μεταρρυθμίσεις από τη δεκαετία του 1990. H Κίνα, ένα κομμουνιστικό σύστημα που
άρχισε τις μεταρρυθμίσεις το 1979, απελευθερώνοντας μία ραγδαία οικονομική
ανάπτυξη.

Οι Κινέζοι διανοούμενοι επισημαίνουν τα πλεονεκτήματα της Ινδίας όσον αφορά
τον τομέα της δημοκρατίας. Γιατί, παρ’ όλη την ισχύ της Κίνας, λένε, η
μελλοντική επιτυχία της ίσως να εξαρτηθεί από τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.
«Αν η Κίνα διδαχθεί από την Ινδία, μπορεί να πετύχει τον εκδημοκρατισμό στο
μέλλον», λέει ο Πανγκ Γιονγκζίνγκ, καθηγητής των Διεθνών Σχέσεων στο
Πανεπιστήμιο Νανκάι. Οι Κινέζοι έχουν αρχίσει να διερωτώνται ανοιχτά για το
είδος της ανάπτυξης που έφερε στη χώρα ο αυταρχισμός. «Ξοδεύουμε πάρα πολλές
πρώτες ύλες για να διατηρήσουμε αυτή την ανάπτυξη», λέει ο Παν Χούε, υπουργός
Περιβάλλοντος, στο περιοδικό «Σπίγκελ». «Για την παραγωγή αγαθών αξίας 10.000
δολαρίων, ας πούμε, χρειαζόμαστε επταπλάσιες πρώτες ύλες από όσες η Ιαπωνία,
εξαπλάσιες από όσες οι ΗΠΑ και τριπλάσιες από όσες η Ινδία. Δεν πρέπει, δεν
επιτρέπεται να γίνονται τέτοια πράγματα».

Σημαντικά μαθήματα

Ο ΖΑΝΓΚ ZOYN, διευθυντής του Κινεζικού Κέντρου Οικονομικών Μελετών στο
Πανεπιστήμιο Φουντάν, στη Σαγκάη, προβλέπει ότι η Κίνα και η Ινδία θα
συγκλίνουν σε 15-20 χρόνια, όταν θα είναι οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες του
κόσμου (αν και στο κατά κεφαλήν εισόδημα θα εξακολουθήσουν να είναι χαμηλότερα
από τις ΗΠΑ και άλλες χώρες).

Το πώς θα φθάσουν έως εκεί, ίσως να δώσει σημαντικά μαθήματα σε άλλες
αναπτυσσόμενες χώρες για την παγκόσμια ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον
εκδημοκρατισμό. «Αν η Κίνα εξακολουθήσει να γιγαντώνεται», λέει ο Σαμπραμανιάν
Σουάμι, πρόεδρος του ινδικού κόμματος Μαρατίγια Τζανάτα, «οι άνθρωποι
αναπόφευκτα θα αρχίσουν να το παίρνουν αυτό σαν απόδειξη για την εγκυρότητα
του συστήματός τους και αυτό θα είναι κακό για όλη την Ασία».

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς