ΓNΩMH Έχουν αλλάξει τα δεδομένα

Αν οι νίκες επί της Γεωργίας και της Αλβανίας ήταν το ένα ζητούμενο για την
Εθνική μας ομάδα, το δεύτερο ζητούμενο δεν ήταν άλλο από ένα στραβοπάτημα της
Ουκρανίας. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα πήρε τους 6 βαθμούς στα δύο
παιχνίδια, αλλά το δώρο το οποίο περίμενε από το Κίεβο τελικά δεν ήρθε.

Έτσι τώρα, κι ενώ έχουν γίνει περισσότερα από τα μισά παιχνίδια της
προκριματικής φάσης, η ήττα από την Αλβανία, όπως και η ισοπαλία με την
Τουρκία στο «Καραϊσκάκη», αποδεικνύονται μέχρι στιγμής καθοριστικά
αποτελέσματα και αυτά που έχουν ουσιαστικά δημιουργήσει τη διαφορά που χωρίζει
την ελληνική ομάδα από την Ουκρανία.

Ασφαλώς θα είναι κρίμα κι άδικο αν τον ερχόμενο Οκτώβριο, όταν θα έχουν
ολοκληρωθεί οι αγώνες του ομίλου, η πρωταθλήτρια Ευρώπης μείνει εκτός Μουντιάλ
λόγω της ήττας στα Τίρανα τον περασμένο Σεπτέμβριο. Μια ήττα η οποία θα
μπορούσε να έχει αποφευχθεί.

Οι διεθνείς και ο Ότο Ρεχάγκελ όταν τούς τίθεται το σχετικό ερώτημα
απαντούν με τον ίδιο τρόπο: «Αυτό είναι το ποδόσφαιρο». Βεβαίως, αυτό είναι το
ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό είναι και το λαοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο. Γι’ αυτό
έχει δισεκατομμύρια οπαδούς σε όλο τον κόσμο.

Αλλά…

Υπάρχει και το αλλά. H Εθνική ομάδα έβγαλε τον προκριματικό όμιλο για το
EURO της Πορτογαλίας με… την πλάτη στον τοίχο. H αρχή έγινε τον Ιούνιο του
2003 με τις νίκες επί της Ισπανίας (εκτός) και της Ουκρανίας (εντός) και κάθε
παιχνίδι που ακολούθησε ήταν ένας τελικός.

Στην ίδια θέση βρίσκεται δύο χρόνια μετά. Μόνο που αυτή τη φορά οι
αποδράσεις από τις αντίπαλες έδρες δεν είναι εύκολη υπόθεση. Γιατί η Ελλάδα
δεν είναι κάποια ομάδα, αλλά η πρωταθλήτρια Ευρώπης την οποία όλοι θέλουν να
νικήσουν. Έστω και αν δεν έχουν βαθμολογικό ενδιαφέρον. Αφού υπάρχει και το
γόητρο.