Στην ταινία...



... «Τζέρι Μαγκουάιρ», μια φιλόδοξη νεαρή γυναίκα κάνει με τα δάχτυλά της το
σχήμα του γράμματος A στον αρραβωνιαστικό της, που μόλις έχει απολυθεί από τη
δουλειά του: Αποτυχημένος. Είναι το σύγχρονο «Άλικο γράμμα», που σημαδεύει τον
παρία, όπως το θύμα του μυθιστορήματος του Χόθορν, σαν να είναι αυτός ένα
άτομο από το οποίο η υπόλοιπη κοινωνία κινδυνεύει να μολυνθεί. Πότε αρχίσαμε
να ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους σε πετυχημένους και αποτυχημένους; «Πριν από
ενάμιση αιώνα», γράφει ο Τζον Σάντατζ στο βιβλίο του «Ιστορία της αποτυχίας»,
«αγκαλιάσαμε τις μπίζνες σαν το κυρίαρχο μοντέλο στην εσωτερική και την
εξωτερική μας ζωή». Πριν από αυτό, η επιτυχία ή η αποτυχία ήταν κάτι που
μπορούσε να συμβεί στον καθένα. Μετά την επανάσταση της αγοράς, χωρίσαμε τους
ανθρώπους στα δύο: σε πετυχημένους και αποτυχημένους. Είτε ήταν κανείς το ένα
είτε το άλλο, οι υπόλοιποι πίστευαν πως ήταν γεννημένος γι' αυτό.


Στη νέα οικονομία...








... ήταν σημαντικό για τους επιχειρηματίες να μπορούν να ξεχωρίζουν ποιος ήταν
γεννημένος για το ένα και ποιος για το άλλο. Έτσι εμφανίστηκαν ένα σωρό
εταιρείες δουλειά των οποίων ήταν να συλλέγουν πληροφορίες για επιχειρηματίες:
«να ξεχωρίζουν τους αδύναμους, τους κακούς και τους δυνατούς» και να πουλάνε
αυτές τις πληροφορίες στους ενδιαφερομένους. Σε αυτήν τη νέα «θρησκεία» της
αγοράς, η αποτυχία ήταν κάτι για το οποίο έφταιγε αποκλειστικά το άτομο - μια
δικαιολογημένη τιμωρία, όπως η τιμωρία των πρωτοπλάστων για το προπατορικό
αμάρτημα. Όμως, οι άνθρωποι δεν κατατάσσονται το ίδιο εύκολα σε κατηγορίες
όπως τα εμπορεύματα. Μια λανθασμένη πληροφορία που στιγμάτιζε σαν
«αποτυχημένο» έναν επιχειρηματία το 1837, προκάλεσε τέτοιο πανικό στην
αμερικανική αγορά, ώστε ο ποιητής Έμερσον έγραψε: «H χώρα βρωμάει αυτοκτονία».


Μια νέα...



... ιστοσελίδα στο Ίντερνετ δείχνει πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα της ανεργίας
στη Γερμανία. Στο JobDumping.de, οι άνεργοι που θέλουν να πιάσουν δουλειά
κάνουν προσφορές. Όποιος ζητάει το χαμηλότερο μεροκάματο κερδίζει, αφού αυτόν
θα προτιμήσει τελικά ο εργοδότης. Αυτός ο μειοδοτικός διαγωνισμός είναι άραγε
ένα από τα αγαθά της ελεύθερης αγοράς ή απροκάλυπτη καπιταλιστική
εκμετάλλευση; Ένας από τους χρήστες της ιστοσελίδας, ο Κορντ Μάλκμους από το
Αμβούργο, 30 ετών, άρχισε να τη χρησιμοποιεί πέρυσι τον Δεκέμβριο για να βρει
δουλειά ως σερβιτόρος. «Φυσικά θα ήθελα να βγάλω περισσότερα χρήματα», λέει,
«αλλά το κυριότερο είναι να βρω δουλειά». Ο φόβος της ανεργίας ήταν εκείνο που
έσπρωξε τον Κορντ Μάλκμους να ρίξει την τιμή του στο JobDumbing.de.


Ο Φάμπιαν Λεβ...



... είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας. Αν και φοιτητής στο καθολικό κολέγιο του
Μίνστερ, δεν προβληματίζεται αν είναι ηθικό να βάζεις τους εργαζομένους να
ρίχνουν ο ένας το μεροκάματο του άλλου. Άλλοι πάλι λένε πως πρόκειται απλώς
για σύγχρονο δουλεμπόριο. H ανεργία περιορίζει απελπιστικά τις επιλογές των
ανθρώπων: «αποτυχημένος» ή δούλος;

Ακολουθήστε τα ΝΕΑ στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στα ΝΕΑ