ΓNΩMH Γλυκόπικρες παρουσίες

Τι μας έμεινε από τη χθεσινή μονομαχία Ξάνθης – Λάρισας;

Πέρα από την πρόκριση της ακριτικής ομάδας στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου,
παρακολουθήσαμε ένα παιχνίδι μεταξύ δύο κλασικών εκπροσώπων της περιφέρειας.
Δύο δυνατές ομάδες που μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στο ελληνικό
ποδόσφαιρο. H Ξάνθη ήδη κάνει φέτος εντυπωσιακή πορεία. Αλλά και η Λάρισα
είναι έτοιμη να επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία. Έχει ανάγκη το πρωτάθλημά μας
τέτοιου είδους ομάδες, που εκφράζουν νομούς ολόκληρους και όχι καφενεία της…
γειτονιάς.

Τι δεν μας άρεσε από τη δεύτερη αναμέτρησή τους; Το ότι οι οπαδοί στις εξέδρες
δεν ελέγχουν το πάθος τους. Είδαμε να εκτοξεύεται δυναμιτάκι εναντίον
ποδοσφαιριστή της Λάρισας. Απαράδεκτο. Και ακόμη, στο δεύτερο γκολ της Ξάνθης
μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο για να πανηγυρίσουν μαζί με τους ποδοσφαιριστές
αρκετοί οπαδοί των γηπεδούχων. Φαίνεται ότι ο κόσμος έχει χάσει το μέτρο και
δεν μένει στη δική του θέση. Όταν ο (στην καλύτερη περίπτωση) ενθουσιασμός
οδηγεί στην απώλεια του ελέγχου τότε η κατάσταση γίνεται επικίνδυνη. Και
επειδή τέτοιου είδους φαινόμενα δεν έχουμε παρατηρήσει μόνο στα Πηγάδια αλλά
και σε πολλά άλλα γήπεδα, θα πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα. Είπαμε να
καταργήσουμε τα κάγκελα. Αυτό μάλιστα, είναι πολιτισμός. Όταν όμως οι θεατές
φτάνουν στον αγωνιστικό χώρο για να πανηγυρίσουν με τους παίκτες η
(ποδοσφαιρική) παράσταση κάπου χαλάει.

Το ξαναλέμε: Έχουμε ανάγκη από ομάδες σαν την Ξάνθη και τη Λάρισα. Αλλά χωρίς
αυτές τις… ασθένειες.