Mάχη για… μια θέση στον ήλιο

Ο «πόλεμος του ήλιου» καλά κρατεί. Όπως δείχνουν τα πράγματα όμως το
στρατόπεδο που τον θεωρεί εχθρό υποχρεώνεται επί του παρόντος σε υποχώρηση.
Απόδειξη, οι νέες συστάσεις που εξέδωσε το Αυστραλιανό Αντικαρκινικό
Συμβούλιο.

«Ωχ! Λες να γίνω έτσι;». Λουόμενη παρατηρεί γλυπτό από άμμο στην πλαζ Ταναμάρα του Σίδνεϊ

Για να καταλάβει κανείς τι οδήγησε το Αυστραλιανό Αντικαρκινικό Συμβούλιο στο
να εκδώσει νέες συστάσεις σχετικά με την έκθεση στον ήλιο, αρκεί μια επίσκεψη
στο Σίδνεϊ: πρόκειται για μιαν από τις πιο ηλιόλουστες πόλεις του κόσμου, κι
όμως οι κάτοικοί της μοιάζει σαν να ζουν κάτω από τη γη. Τα μαυρισμένα κορμιά
που χαλαρώνουν στις παραλίες ανήκουν στη συντριπτική πλειονότητά τους σε
ξένους, τουρίστες. Οι λιγοστοί Αυστραλοί που αποτολμούν μια τέτοια έξοδο είναι
συνήθως καλυμμένοι από την κορφή μέχρι τα νύχτα – ή έχουν προηγουμένως
αλειφθεί με αντηλιακό που μπλοκάρει τις ηλιακές ακτίνες. H εικοσαετής
εκστρατεία των Αρχών έχει πιάσει τόπο. Όπως αποδεικνύεται, έπιασε υπερβολικά
πολύ τόπο. Διότι πέρα από παγκόσμια «πρωτεύουσα» του καρκίνου του δέρματος, η
χώρα τείνει να εξελιχθεί και σε παγκόσμια «πρωτεύουσα» της έλλειψης βιταμίνης
D.

Νέες οδηγίες

H προστασία. Οι Αυστραλοί χρησιμοποιούν αντηλιακά που «μπλοκάρουν» τον ήλιο

Στις νέες οδηγίες του, που πρόκειται να δημοσιευτούν αυτό τον μήνα στην
«Ιατρική Επιθεώρηση της Αυστραλίας», το Αντικαρκινικό Συμβούλιο δηλώνει πως οι
κάτοικοι του Σίδνεϊ και των νότιων περιοχών της χώρας πρέπει να εκθέτουν το
πρόσωπο και τα χέρια τους στον ήλιο πέντε έως δέκα λεπτά πριν από τις 10 το
πρωί ή μετά τις 3 το μεσημέρι τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας στη
διάρκεια του θέρους, ώστε να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης D. Τον
χειμώνα, χρειάζονται δύο με τρεις ώρες έκθεσης την εβδομάδα. Μπορεί ο χρόνος
αυτός να μη φαίνεται πολύς, ισοδυναμεί ωστόσο με μια σιωπηρή ομολογία πως οι
προειδοποιήσεις σχετικά με τον ήλιο ξεπέρασαν τα όρια του μέτρου.

H βιταμίνη D παράγεται από την επίδραση του ήλιου στο δέρμα και είναι
απαραίτητη προκειμένου να έχει κανείς γερά οστά, υγιές ανοσοποιητικό σύστημα
και – κατά πάσα πιθανότητα – καλή ασπίδα εναντίον ορισμένων μορφών καρκίνου. H
έλλειψή της μπορεί να προκαλέσει ραχίτιδα στα παιδιά και οστεομαλάκυνση στους
ενηλίκους, συμβάλλοντας έτσι στην επιδημία καταγμάτων που πλήττει τους
ηλικιωμένους. Επιπλέον, ορισμένες έρευνες την έχουν συνδέσει με την πολλαπλή
σκλήρωση – η οποία είναι συνηθέστερη στις χώρες με χαμηλότερα επίπεδα
ηλιοφάνειας – καθώς και άλλες αυτοάνοσες ασθένειες όπως ο διαβήτης Τύπου 1, ο
καρκίνος του παχέος εντέρου, του μαστού, του προστάτη και των ωοθηκών.

Το μελάνωμα

H Αυστραλία παραμένει η παγκόσμια «πρωτεύουσα» του καρκίνου του δέρματος. Κάτι
οι μετανάστες με τα λευκά δέρματα από τη Βόρεια Ευρώπη, κάτι η μόδα του
ηλιοκαμένου δέρματος που επικράτησε το δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα… τα
κρούσματα μελανώματος, της χειρότερης μορφής καρκίνου του δέρματος, έφτασαν
στα ύψη. Στον ανδρικό πληθυσμό του Βόρειου Κουίνσλαντ, η επίπτωση του
μελανώματος έχει φτάσει τα 51 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους. Όπως λέει όμως
ο Μπρους Άρμστρονγκ, καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ,
«κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές. Πρέπει κανείς να προσλαμβάνει βιταμίνη D και
παράλληλα πρέπει να προστατεύεται από τον ήλιο».

Απενοχοποιούν το μαύρισμα

ΟΠΩΣ HTAN φυσικό, η ανακοίνωση του Αυστραλιανού Αντικαρκινικού
Συμβουλίου έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις μεταξύ των ειδικών. Πόσο μάλλον
αφού ανά τακτά χρονικά διαστήματα δημοσιοποιείται και μια έρευνα που
απενοχοποιεί λίγο περισσότερο τον ήλιο. Μια έρευνα επιστημόνων από το
πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, για παράδειγμα, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο
Δεκέμβριο στη «Διεθνή Επιθεώρηση για τον Καρκίνο», δείχνει πως οι άνθρωποι που
περνούν περισσότερη ώρα στον ήλιο κινδυνεύουν λιγότερο από λέμφωμα μη Χότζκιν.
Στο ίδιο τεύχος της ίδιας επιθεώρησης, μια άλλη έρευνα ήθελε τους ανθρώπους
που έχουν εκτεθεί περισσότερο, στη διάρκεια της ζωής τους, στον ήλιο, να έχουν
περισσότερες ελπίδες να επιζήσουν από το μελάνωμα. Αρκετοί δερματολόγοι
εστιάζουν πλέον τα βέλη τους στα εγκαύματα – ιδιαίτερα σε ηλικίες άνω των 20
ετών – και όχι στην ίδια την ηλιοθεραπεία.

Επιμέλεια: Κίττυ Ξενάκη