«Aς μην έρθει ο Kλίντον»

Παρ’ ολίγον να προκληθεί εμπλοκή κατά την επίσκεψη τον Νοέμβριο του 1999
του Αμερικανού Προέδρου Μπιλ Κλίντον στην Ελλάδα, αποκαλύπτει στο νέο βιβλίο
του ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας Δημήτρης
Παπαναγιώτου.

Το εξώφυλλο του βιβλίου «Ανάμεσα σε δύο Προέδρους», του Δημήτρη Παπαναγιώτου, Εκδόσεις Έφεσος

Σ’ ένα ολόκληρο κεφάλαιο που τιτλοφορεί με την άγνωστη μέχρι σήμερα στο ευρύ
κοινό φράση του κ. Στεφανόπουλου «τότε, ας μη γίνει η επίσκεψη», ο κ.
Παπαναγιώτου – στο βιβλίο του «Ανάμεσα σε δύο Προέδρους» που θα κυκλοφορήσει
από τις Εκδόσεις Έφεσος – ο έμπειρος και παλιός δημοσιογράφος, γράφει: «H
επίσημη επίσκεψη Κλίντον στην Αθήνα είχε μία αθέατη πλευρά, ιδιαιτέρως
ενδιαφέρουσα και χαρακτηριστική της ευαισθησίας του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου
σε θέματα εθνικής αξιοπρέπειας». Ο κ. Παπαναγιώτου στη συνέχεια παραθέτει στο
βιβλίο του, το οποίο θα παρουσιασθεί στο Μουσείο Μπενάκη στις 29 Μαρτίου
(11.30 π.μ.), τι έγινε στην πρωινή σύσκεψη στην Προεδρία και πώς αντέδρασε ο
κ. Στεφανόπουλος όταν του ζητήθηκε να ψάξουν και στο γραφείο του!

«Κάποιες ημέρες προ της αφίξεως του Προέδρου Κλίντον, ήλθαν στην Αθήνα ως
προπομποί Αμερικανοί αστυνομικοί και άνδρες των Μυστικών, λεγόμενων,
Υπηρεσιών, για να επισκεφθούν και να εξετάσουν από πλευράς ασφάλειας τα κτίρια
που θα επισκεπτόταν και τα μέρη στα οποία θα εκινείτο ο Αμερικανός Πρόεδρος
κατά την εδώ παραμονή του. Εζήτησαν, φυσικά, να επισκεφθούν και το κτίριο της
Προεδρίας της Δημοκρατίας, για να κάνουν την αυτοψία τους.

Είμαστε στην καθημερινή πρωινή σύσκεψη στο γραφείο του Προέδρου, όταν εζήτησε
να ενημερώσει σχετικώς, για το αίτημα των Αμερικανών, τον κύριο Στεφανόπουλο,
ο επικεφαλής της Ασφάλειας του Προέδρου κ. Αντώνης Παυλίδης.

Είθισται, κατά τις επίσημες επισκέψεις αρχηγών ξένων κρατών στην Προεδρία της
Δημοκρατίας να έρχονται ορισμένες ημέρες νωρίτερα προπομποί, οι οποίοι
επισκέπτονται και ξεναγούνται στο Προεδρικό Μέγαρο και με την αντίστοιχη
αντιπροσωπεία της ελληνικής Προεδρίας συνεννοούνται για όλες τις λεπτομέρειες
λειτουργίας του προγράμματος επισκέψεως και για τις κινήσεις του ξένου
Προέδρου. Το ανάλογο ισχύει και όταν ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη σε ξένη χώρα. Στις αντιπροσωπείες αυτές των
προπομπών συμμετέχουν διπλωμάτες και αστυνομικοί, βασικά.

Για τα μέτρα ασφαλείας

«H επίσκεψη Κλίντον είχε μια αθέατη πλευρά, χαρακτηριστική της ευαισθησίας του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου σε θέματα εθνικής αξιοπρέπειας», αποκαλύπτει στο βιβλίο του ο Δημήτρης Παπαναγιώτου

Τα μέτρα ασφαλείας είναι τα καθιερωμένα. Οι Αμερικανοί εζήτησαν τη λήψη
ιδιαιτέρως αυστηρών μέτρων προστασίας και θέλησαν να κάνουν σχολαστική αυτοψία
στο εσωτερικό του Προεδρικού Μεγάρου, στον εξωτερικό χώρο και στον κήπο.

Όπως, όμως, ανέφερε ο κ. Παυλίδης, οι Αμερικανοί της Ασφάλειας του Κλίντον
απαίτησαν και κάτι περισσότερο.

– Θέλουν να κάνουν αυτοψία και στο γραφείο σας, κύριε Πρόεδρε!

«Αυτό αποκλείεται», απάντησε αυστηρά ο Πρόεδρος. «Ας κάνουν την αυτοψία που
θέλουν στις αίθουσες υποδοχής και στον κήπο».

– Επιμένουν, κύριε Πρόεδρε, ότι έχουν τέτοια εντολή.

«Εδώ ισχύουν οι δικές μας εντολές. Ούτε στο γραφείο μου θα μπουν, ούτε καν
στον προθάλαμο».

– Αν δεν το δεχθούν αυτό;

«Τότε… ας μη γίνει η επίσκεψη»!

Αυτή ήταν η απάντηση του Έλληνα Προέδρου. Μέσα από μία φραστική υπερβολή,
έδωσε το μήνυμα που ήθελε.

Οι Αμερικανοί δεν είχαν περιθώρια να επιμείνουν και περιορίστηκαν στα όρια που
ετέθησαν από ελληνικής πλευράς.

Το βιβλίο, στο οποίο γίνονται πολλές αναφορές στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά
και καταγράφονται αρκετές αποκαλύψεις για τον Κωστή Στεφανόπουλο, περιλαμβάνει
και ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κεφάλαιο με «την ύποπτη πολιτικά και
δημοσιογραφικά – έτσι την χαρακτηρίζει ο κ. Παπαναγιώτου – ιστορία γύρω από
την… ασθένεια του Πατρινού πολιτικού (καλοκαίρι του 1977).

H… ασθένεια του Προέδρου

Ο κ. Παπαναγιώτου αναφέρεται σε αρκετά πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα, τα οποία
εμφάνισαν τον κ. Στεφανόπουλο ότι πάσχει από βαρύτατη ασθένεια και ότι δήθεν
οι γιατροί δεν του έδιναν παραπάνω από έξι μήνες ζωή και ουσιαστικά αφήνει
αιχμές για ορισμένους πολιτικούς των δύο μεγαλύτερων κομμάτων που δεν
κατονομάζει, αλλά φωτογραφίζει!

Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας Δημήτρης Παπαναγιώτου

Με ιδιαίτερα διακριτικό, αλλά συνάμα καυστικό τρόπο, τονίζει ότι «είναι
απαράδεκτο και πάντως αξιοσημείωτο ότι κανένα κόμμα, κανένας υπουργός, κανένας
πολιτικός δεν πήρε την πρωτοβουλία – ας το πούμε έτσι – να διαψεύσει τις
ύποπτες φήμες».

«Το αίνιγμα – γράφει – γινόταν σύνθετο καθώς η φημολογία συνεχιζόταν και
εκφραζόταν από μικρές εφημερίδες και των δύο μεγάλων κομματικών παρατάξεων.
Μάλιστα ένα νεώτερος “συντάκτης” φιλοκυβερνητικής τότε “εφημερίδας” με
διαβεβαίωνε προσωπικά ότι σε μία δημοσιογραφική αποστολή που συμμετείχε, ένας
υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη τού επιβεβαίωνε τα γραφόμενα, ότι ο Πρόεδρος
ήταν βαριά άρρωστος! Δεν μου κατονόμασε τον υπουργό».

Κι ενώ συνεχίζει να δημοσιεύεται σε εφημερίδες η πληροφορία ότι «ο
Στεφανόπουλος θα πεθάνει σύντομα – κι ας τους διέψευδε καθημερινά με τη
ζωτικότητά του – και θα αναλάβει ο κ. K. Μητσοτάκης ή ο κ. Γ. Ράλλης, η
Προεδρία αναγκάζεται να εκδώσει νέα ανακοίνωση: «Από το Γραφείο Τύπου της
Προεδρίας της Δημοκρατίας ανακοινώνεται ότι τα δημοσιευθέντα περί παραιτήσεως
του Προέδρου της Δημοκρατίας και περί προβλήματος της υγείας του στερούνται
σοβαρότητας».

Τότε (1997) – τονίζει ο κ. Στεφανόπουλος – «εδέησε επιτέλους και ο
κυβερνητικός εκπρόσωπος να κάνει μία δυσπροσήγορη δήλωση, λέγοντας ότι “δεν
είναι καιρός για προεδρολογία”. Στην… ασθένεια δεν αναφέρθηκε». Και
προσθέτει: Οπωσδήποτε, εφημερίδες, όπως «TA NEA», η «Ελευθεροτυπία», ο
«Ελεύθερος Τύπος», το «Έθνος», η «Αυριανή» ασχολήθηκαν τότε με το θέμα με
ειρωνικά σημειώματα στις παραπολιτικές στήλες, χλευάζοντας τους εμπνευστές της
προεδρικής ασθένειας.

Ο Πρόεδρος, όπως κάθε πολίτης, έκανε και αυτός κατά διαστήματα τις
καθιερωμένες γενικές εξετάσεις. Και κάθε φορά, όλοι οι δείκτες υγείας ήσαν
φυσιολογικοί. Επίσης, πήγαινε και στον οδοντίατρό του…

Στο βιβλίο του ο κ. Παπαναγιώτου περιλαμβάνει πολλά στοιχεία για τον απλό
τρόπο που ο κ. Στεφανόπουλος χειρίστηκε πολλά ζητήματα της Προεδρίας, χωρίς να
ξοδεύει – όπως τονίζει – το λληνικό Δημόσιο. Περιγράφει πώς τελικώς
διαπραγματεύθηκε να έχει μία παλιά Μερσεντές, αλλά και ότι διαφωνούσε πολλές
φορές με τις προτάσεις να μην ταξιδεύει με το αεροπλάνο της γραμμής.