διακοπές Aράχοβα

Και ποιος δεν την ξέρει; Και ποιος δεν έχει περάσει τουλάχιστον ένα
Σαββατοκύριακο στο πασίγνωστο ορεινό χωριό, στην αγκαλιά του ιερού Παρνασσού;
Και ποιος δεν έχει έρθει στα διάσημα χιονοδρομικά κέντρα και στα ολόλευκα
τοπία των σαλέ; H Αράχοβα δεν θέλει, βέβαια, συστάσεις. Κι όμως υπάρχει ένας
ολόκληρος κόσμος ομορφιάς και πολιτισμού στη γειτονιά τής κοσμοπολίτισσας
Αράχοβας, κόσμος τον οποίον ελάχιστοι και κατ’ ελάχιστον γνωρίζουν. Κόσμος,
τον οποίον αξίζει να ανακαλύψετε. Με τα σκι σας στον ώμο φυσικά…

Τι να είναι αυτό που σπρώχνει τόσους ταξιδιώτες κάθε Σαββατοκύριακο στην
Αράχοβα και στον Παρνασσό; Είναι μόνο τα μεγάλα και πολύ καλά οργανωμένα
χιονοδρομικά κέντρα, μόλις μια ανάσα από την αθηναϊκή «μητρόπολη»; Είναι η
γραφική πόλη, με τα πέτρινα σπιτάκια και τη μαγευτική κυριολεκτικά θέα στη
βαθυπράσινη κοιλάδα του Πλειστού και στα βουνά της Κίρφης; Είναι ο ζεστός
καφές, Κυριακή πρωί με λιακάδα, στο κυβερνείον και στην Πέτρα; Είναι οι
μαστιχωτές ροδέλες της φορμαέλας που σιγολιώνουν στα κάρβουνα, δίπλα στα
αρνίσια κοντοσούβλια και τα κοκορέτσια; Είναι το όνειρο μιας ξύλινης ή
πέτρινης βιλίτσας δίπλα στα έλατα του Παρνασσού, στο Λιβάδι και στην Αγόριανη;
Είναι το δειλινό δίπλα στο τζάκι ενός υπέροχου resort, απέναντι από τις
μενεξεδένιες βουνοκορφές της Γκιώνας και τον κόλπο της Ιτέας; Είναι μόνο η
αύρα κοσμοπολιτισμού που τριγυρίζει, Σαββατόβραδο, στον κεντρικό δρόμο της
Αράχοβας και χαϊδεύει μια νεολαία ντυμένη με φανταχτερά apres ski ρούχα; Είναι
μόνο ένας διπλός εσπρέσο στα Κελλάρια, ακούγοντας τους βροντερούς κοθόρνους
των σκιέρ να μουσκεύουν το παρκέ γύρω από το κυκλικό τζάκι του τελευταίου
ορόφου; Είναι μήπως τα πάρκινγκ των μεγάλων ξενοδοχείων, που θυμίζουν
εντυπωσιακές και απαστράπτουσες υπαίθριες εκθέσεις executive cars; Είναι μήπως
οι άγνωστες διαδρομές του βουνού με τα θεόρατα μαύρα έλατα και τα πολύχρωμα
αγριολούλουδα; Είναι το κοντινό παλαιό κέντρο του αρχαίου κόσμου στους
Δελφούς, με τα σκόρπια μάρμαρα κάτω από τον σεβάσμιο ίσκιο των Φαιδριάδων;
Είναι οι βόλτες στα υπόλοιπα χωριά του Παρνασσού, στον πέτρινο Πολύδροσο, στη
στολισμένη από το βουερό ποτάμι Αγόριανη, στην άγνωστη Τιθορέα και στην αρχαία
ακρόπολη της Δαυλίδος; Είναι μήπως ένα πέρασμα για το πολυτραγουδισμένο
Γαλαξίδι και τις παραλίες της Αντίκυρας; Ή μήπως είναι η επίσκεψη, για τους
ευσεβείς προσκυνητές, του Οσίου Λουκά; Απάντηση μία δεν υπάρχει.

H Αράχοβα και ο Παρνασσός είναι όλα αυτά μαζί και χωριστά. Πολλοί, γελασμένοι
από την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα του χωριού και τους επώνυμους επισκέπτες (και
ιδιοκτήτες ακινήτων πλέον), ονομάζουν την Αράχοβα «Μύκονο του χειμώνα». Ουδέν
ψευδέστερον! Γιατί Αράχοβα και Παρνασσός… σημαίνουν πολύ περισσότερα από την
απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας ενός glamorous Σαββατόβραδου. Έχουν ταυτότητα
και διαστάσεις πολύ ευρύτερες από το «δωμάτιο – σούβλα – ποτό – χιονοδρομικό –
καφές – δωμάτιο». Οι λίγοι που γνωρίζουν, χαμογελούν όλο νόημα. Ίσως κάτι
ξέρουν παραπάνω!

Ο καιρός είναι ακόμη καλός για τους λάτρεις του χιονιού και οι πίστες στα
Κελλάρια και τη Φτερόλακκα είναι ακόμη ανοιχτές. Αν η εκδρομική σας πορεία σας
φέρει προς τα εδώ, αξίζει να ψάξετε για μια άλλη Αράχοβα και έναν άλλον
Παρνασσό. Χωρίς να αφήνετε αυτά που μέχρι τώρα αγαπάτε στο δημοφιλέστερο
ορεινό χωριό της Ελλάδας, ψάξτε και τα υπόλοιπα δώρα του βουνού. Στην
επιστροφή θα νιώσετε οπωσδήποτε πλουσιότεροι.

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ…

Ο Παρνασσός κατοικήθηκε από τη νεολιθική εποχή και το Κωρύκειο Άντρο ήταν
ιερός τόπος λατρείας από τότε. Οι Δελφοί μονοπωλούν το ιστορικό ενδιαφέρον για
το βουνό και την περιοχή του, είναι ένας από τους σπουδαιότερους,
εντυπωσιακότερους και διασημότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας (και τα
υπόλοιπα θα τα βρείτε αλλού). Στη θέση της Αράχοβας υπήρχαν δύο προομηρικές
πόλεις: η Ανεμώρεια (ή Ανεμώλεια) και η Κυπάρισσος, οι οποίες συμμετείχαν στον
Τρωικό πόλεμο. Δεν ξέρουμε πότε το χωριό ονομάστηκε Αράχοβα (ή Ράχοβα, αφού
είναι χτισμένη στις ράχες του Παρνασσού) αλλά υπήρχε σίγουρα πολύ πριν έρθουν
οι Τούρκοι στα πέριξ. H πιο σημαντική ιστορική στιγμή του χωριού είναι η
ομώνυμη μάχη της Αράχοβας, στην οποία οι άντρες του Γεωργίου Καραϊσκάκη
διέλυσαν τους Τούρκους του Μουσταφάμπεη, την εβδομάδα 18 – 24 Νοεμβρίου του
1826. H μάχη δόθηκε στην βόρεια άκρη της Αράχοβας και οι Τούρκοι, οι οποίοι
ήταν στρατοπεδευμένοι μακριά από τα σπίτια, καταρημάχτηκαν από το κρύο και το
χιόνι πριν τους εξοντώσουν τα σπαθιά των ταμπουρωμένων στα ζεστά αραχωβίτικα
σπίτια Ελλήνων. H καλύτερη «ανάμνηση» της μάχης διατηρείται έως σήμερα στο
θρυλικό Πανηγυράκι του Αϊ-Γιώργη, που γίνεται κάθε χρόνο στην εορτή του Αγίου,
έξω από τη μεγάλη του εκκλησία, ψηλά στην πάνω μεριά της Αράχοβας.

…KAI ΛΙΓΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Ο Παρνασσός ήταν η μεγάλη αγάπη των αρχαίων ελληνικών μύθων. Στις πλαγιές του,
ο θεός του φωτός Απόλλωνας σκότωσε τον δράκο Πύθωνα δίπλα στην Κασταλία πηγή
και ίδρυσε εκεί το σημαντικότερο μαντείο και ιερό τού τότε αρχαίου κόσμου, το
μαντείο των Δελφών. Στα μυστηριακά δάση του βουνού, ο Απόλλωνας έζησε τον
έρωτα με τη νύμφη Κωρυκία, καρπός του οποίου ήταν ο Λυκωρέας – επώνυμος ήρωας
της πόλης Λυκώρειας – η οποία ήταν χτισμένη σε κάποια κορυφή του Παρνασσού
(ίσως στη Λιάκουρα), πάνω στην οποία βρέθηκαν μετά τον κατακλυσμό ο
Δευκαλίωνας με την Πύρα. Στο μαγικό βουνό έζησε μικρός ο Διόνυσος, τη λατρεία
του οποίου έφερε στην περιοχή η επίσης ερωμένη του Απόλλωνα, Θυία. Βουνό
ευλογημένο με το απολλώνειο φως, με τα μυστηριακά νοήματα των χρησμών και με
την ξέφρενη οργιαστική διονυσιακή λατρεία, ο Παρνασσός ήταν ένα από τα πλέον
αγαπημένα βουνά των αρχαίων Ελλήνων. Και των σύγχρονων, όπως βλέπετε…

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ

Διεύθυνση: Γιάννης Ντρενογιάννης * Υπεύθυνος Ύλης: Χρήστος Λιάλιος